Mentionsy

Syria, kraj wykrwawiony przez 14 lat wojny domowej, oficjalnie wkroczyła w nową erę.

W północnej Syrii oficjalnie działają siły tureckie, a południowa Syria jest zajęta częściowo przez siły izraelskie, które wkroczyły na terytorium Syrii, które kontrolują część południowej Syrii, które roztoczyły parasol nad Druzami, niezależnymi dzisiaj od Damaszku.

Wszyscy, z którymi rozmawiałem, mają świadomość tego, że Syria nie ma tradycji demokratycznych, że była państwem autorytarnym, o ile nietotalitarnym w okresie rządów Asadów i Hafeza i Bashara, czyli ojca i syna.

W skrajnej formie, to się powtarza, jestem co do tego również bardzo głęboko osobiście przekonany, że gdybyśmy sobie dzisiaj próbowali wyobrazić Syrię bez Szary, byłaby to Syria, w której na nowo, na wielką skalę doszłoby do konfliktów wewnętrznych.

Wydaje mi się, że wszyscy mają świadomość tego, że dzisiaj nie ma dla szary alternatywy.

W związku z tym, tak jak mówię, pewną bezalternatywność, znaczy świat bezszary byłby dla nich dużo bardziej niebezpieczny, dużo bardziej jakby niestabilny i wszyscy przypisują mu bardzo duży pragmatyzm.

Potężnym problemem dla Szary jest kwestia Kurdów syryjskich sił demokratycznych.

Dodam, że Syria Szary przyłączyła się do Stanów Zjednoczonych, do koalicji antyterrorystycznej i te działania wymierzone w państwach islamskich są prowadzone wspólnie przez Amerykanów i przez siły syryjskie.

Syria poszła drogą Iraku, w którym również była znacząca i wpływowa mniejszość chrześcijańska, która w efekcie wszystkich wojen i napięć, które miały miejsce w Iraku w ostatnim ćwierćwieczu doprowadziła do całkowitej marginalizacji tych chrześcijan, do masowych wyjazdów.

Jakie czynniki wewnętrzne i zewnętrzne muszą zajść, żeby Syria nie pogrążyła się znowu w chaosie?

Uważam, że niezbędnym czynnikiem jest osoba szary.

Istotnym czynnikiem, który by sprzyjał stabilizacji, to jest ten pewien samoograniczenie czy umiarkowanie Szary.

Ja bym tutaj wyróżnił dwa państwa, które są bardzo ważne dla rozwoju sytuacji w Syrii, bardzo ważne dla samego Szary i one tutaj również budzą pewien optymizm.

Może nie ułatwia to realizacji maksymalnych celów w Eszary, czy jakichkolwiek innych maksymalnych celów, ale jest pewnym buforem w napięciach z Izraelem i w napięciach z Kurdami i przy Turcji.

iluś rzeczy nie wymuszą na Damaszku, że muszą się póki co godzić z istnieniem tego kurdyjskiego parapaństwa i muszą uwzględniać interes Szary.

W tym sensie Izraelowi raczej zależy na utrzymywaniu pewnego pułapu, do którego Syria może dojść, którego nie powinna przekroczyć, żeby nie stanowić dziś albo jutro zagrożenia dla Izraela.

Stąd jest to te utrzymywania, żeby ta Syria nie osiągnęła pewnego poziomu.

I pozostaje Syria, pozostaje Szara, który w tych wszystkich ograniczeniach musi nawigować.

Zmienia się kontekst dla tego, jak Syria funkcjonuje.

Syria jest częścią, zmieniająca się Syria, dynamiczna Syria jest częścią bardzo dynamicznego regionu.

I siłą rzeczy Syria będzie również rezonować tymi rzeczami, które w regionie się dzieją i które mają wymiar globalny.