Mentionsy

Miesiąc temu doszło do spotkania Al-Szara z prezydentem Trumpem.

Sfinksem pozostaje sam Szara, któremu zależnie od tego, kto ma jakie sympatie, przypisuje się albo pełen pragmatyzm

A na ile ta decyzja o nominacji Szara na prezydenta była podyktowana wtedy tamtą sytuacją wewnętrzną, czyli wyczerpanie reżimu, a ile kalkulacjami właśnie aktorów zewnętrznych?

Na pewno Szara był zwycięzcą wojny domowej.

To Szara stał na czele sił, które obaliły Asada.

Szara był też bardzo zdolnym, powiedziałbym, politykiem i administratorem.

Szara się okazał dobrym

Szara wreszcie stał na czele Idlibu, czyli prowincji, która w czasie całej wojny domowej była niezależna od asada, gdzie znowu bardzo skutecznie był w stanie stworzyć system administrowania tą prowincją z całym, nie tylko w wymiarze militarnym, że byli w stanie się bronić, a następnie przejść do kontrataku, ale również

Szara się okazał bardzo wiarygodnym partnerem dla Turków i bardzo zdolnym politykiem umiejącym przełożyć tureckie instytucje, tureckie doświadczenia, tureckie zaangażowanie na ten swój idlibski księstewko, można powiedzieć.

Szara był też w kontaktach z Amerykanami, jeżeli już jesteśmy tak na gruncie blisko wschodnim, to są bardzo mocne i niezupełnie bezpodstawne podejrzenia, że Szara był

I Amerykanie też pośredniczą w konfliktach, w których Szara jest uczestnikiem.

Krótko mówiąc, Szara również wydawał się być i wydaje się być optymalnym i bezalternatywnym liderem dla dzisiejszej Syrii.

A czy Szara i jego rząd mają plan i realne narzędzia na integrację tych formacji paramilitarnych, bojowników i milicji?

Bez wątpienia Szara ma problem z własnymi ludźmi, czy z własnym zapleczem.

Szara musi zatem lawirować, znaczy nie chce tych ludzi wydać, bo to są jego ludzie, natomiast musi ich...

Bardzo istotnym elementem to jest podtrzymanie tego typu relacji, które Szara ma ze światem zewnętrznym.

Jeżeli Szara potrzebuje budować instytucje, jeżeli z jednej strony jest ten polityczny patronat amerykański, jeżeli są albo są widoki na pieniądze z Zatoki Perskiej, to tak naprawdę tym państwem, które ma największe doświadczenie i największy wkład i największy potencjał w tym, żeby te instytucje, które to były wszystko wypełniły treścią, to jest właśnie Turcja.

Sam Szara dosyć dobrze też rozgrywa swoje własne ograniczenia Amerykanów, Turków i tych wszystkich...

Wymienione przeze mnie czynniki, sam Szara, Turcja i przede wszystkim Stany Zjednoczone nie są zainteresowane w eskalacji problemów, są zainteresowane w stabilizacji.

I pozostaje Syria, pozostaje Szara, który w tych wszystkich ograniczeniach musi nawigować.