Mentionsy

Tym bardziej, że to święto ofiarowania pańskiego nawiązuje do wydarzeń z 40 dni po urodzeniu Jezusa, więc jakby wrócimy na chwilę do tego kalendarza, kiedy Jezus był niemowlakiem.

Jan zobaczył przychodzącego ku niemu Jezusa, czyli widzimy, że to Jezus przychodzi do Jana.

Nie Jan wzywa Jezusa, tylko Jezus do niego przychodzi.

Nawiązuje znowu do tego, co jakoś mocno pracuje we mnie od ostatniej niedzieli, że to my mamy odkrywać Jezusa.

Ewangelista Jan mówi, że Jan zobaczył przychodzącego ku niemu Jezusa i rzekł.

mówi o baranku Bożym, bo to jest bardzo ważne u Jana, dlatego że Jan absolutnie chce ukazać Jezusa.

Nawet się nie zgadza nam czasowość Paschy, bo Jan z pełną tego świadomością próbuje pokazać, że ostatnia wieczerza nie musiała być w czasie paschalnym, ale śmierć Jezusa musiała być w czasie przygotowania do Paschy w tym dniu, kiedy zabijano baranki boże.

Wtrącę się tutaj, bo my mamy poczucie, że to jest jakaś wtórność, a wszyscy wiedzą, że się to wiąże bezpośrednio z Paschą, data śmierci Jezusa.

począwszy od tego, że u Jana na uczanie Jezusa trwa trzy lata, a u synoptyków rok.

Przepraszam, stąd tradycja kościoła nie mówi o roku nauczania Jezusa, tylko idzie za Janem mówiąc o trzyletnim nauczaniu Jezusa.

Bardziej wygląda ten jeden rok nauczania Jezusa na konstrukt teologiczny niż owe trzy lata, które są u Jana.

To krew baranka Jezusa Chrystusa Cię ratuje.

Nazywa Jezusa barankiem Bożym, który gładzi grzech świata.

Zgoda pełna z tym, co powiedział Piotr, bo Jezus jest barankiem paschalnym i ta identyfikacja Jezusa jako baranka paschalnego jest przez całą Ewangelię.

To jest pierwsza identyfikacja Jezusa, ostatnie jest objawienie Jezus, na kim się ramię pańskie objawiło.

Potchnejsy, skąd ty jesteś do Jezusa?

Tak się upodabniali do Jezusa Chrystusa.

Czyli po prostu wchodzimy w istotę Jezusa Chrystusa.

Tak, i proszę zauważyć, że właśnie Jan później będzie konsekwentnie nawiązywał aż do śmierci Jezusa na krzyżu, pokazując, że tak, Jezus jest barankiem Bożym, który głazi grzech świata.

I to dzisiaj usłyszymy i myślę, że warto się o te słowa zaczepić, bo to nie tylko chodzi, żebyśmy teologicznie poznali rolę Jezusa, ale ona jest arcyludzka dla nas, bo przecież o to chodzi, że mamy kogoś, kto...

Jana trochę koresponduje z tym, o czym dyskutowaliśmy przed tygodniem, które to było spotkanie Jezusa i Jana, to nad Jordanem, kiedy Jan udzielał chrztu.

Pokazać, że Jan też odkrywa Jezusa, on go musi zrozumieć.

Albo ja go nie znałem i to by było, też jest interpretacja możliwa po tej myśli, że Jezusa się odkrywa.

To jest życie, są emocje, są uczucia, są hormony, są czynniki zewnętrzne, czynniki wewnętrzne i to także dotyka życia religijnego, ale są takie momenty, kiedy naprawdę spotykamy Jezusa na nowo, czyli jest jakaś trudność i mówimy, no tutaj stanął Jezus po raz pierwszy w moim życiu, no oczywiście stawał milion razy w Twoim życiu,

Czyli w chrzcie jesteśmy przybrani w Jezusa Chrystusa.

Nauczmy się odkrywać Jezusa.

I szanowni Państwo, my też musimy, bardzo zachęcam siebie i Państwa do tego, żeby odkrywać Jezusa na nowo, w świetle swojego życia.

żeby zaprosić Jezusa do naszego życia, zjeść z Nim śniadanie, nie tylko z nami tutaj w trójkę i przygotowywać fajny czas dla naszej rodziny w niedzielę, ale też z perspektywy Jezusa zobaczyć nasze życie, opowiedzieć Mu o tym życiu.

Zaprosisz szczerze Jezusa, opowiesz Jezusowi, zrozumiesz i będzie taki moment.