Mentionsy

Pawła I Pustelnika.

A to nie, bo myślałem, że powiesz, że po raz pierwszy się dowiedziałeś o świętym Pawle, pierwszym pustyniku i że myślałeś, że zakon pauliński bierze swoją nazwę od świętego Pawła, ale apostoła.

Jakoś w ogóle nie myślałem na temat nazwy, skąd się bierze, ale na temat Pawła Pustelnika dowiedziałem się pierwszy raz z ankiety, którą wypełniałem.

I myślę, że to jest bardzo ciekawe i od tego mojego doświadczenia chciałem rozpocząć naszą rozmowę, ponieważ okazuje się później, z biegiem czasu, kiedy odkrywałem duchowość paulińską i kiedy poznaję ją cały czas i gdzieś tam poznaję świętego Pawła i całą tą spuściznę nazwałbym w skrócie kontemplacyjno-czynną,

Ty będąc jako parafianin paulińskiej parafii, teraz tak po latach już mając pewną wiedzę, która porządkuje pewne rzeczy w głowie, też zanim poznałeś Pawła Pustelnika widziałeś ten charyzmat w tych ojcach, tych braciach.

Pawła, charyzmat zakonu, błogosławionego Eusebiusza,

Tym bardziej, że jak o Eusebiuszu jeszcze coś wiemy, to ta wiedza z życia świętego Pawła jest bardzo uboga.

na wzór jakiegoś świętego czy błogosławionego, jest bardzo do nas pasujące, jest adekwatne do naszych potrzeb, naszych oczekiwań, naszego wewnętrznego charyzmatu.

Dlatego chciałbym Cię zapytać, jakie jest Twoje doświadczenie w tym roku, Pawła?

Więc to jest takie odkrywanie Pawła w grocie, jakby ciągle na nowo.

Wiesz, w ogóle ten styczeń, i to jest tak sobie też myślę, początek roku, gdzie mamy wspomnienie tych naszych Eusebiusza i Pawła, to jest też dobra okazja, żeby jakoś popatrzeć na cały rok, jakby ukierunkować.

Nie mam chyba takiej jednej myśli, nie wiem, jednego odkrycia, jakiegoś niesamowitego, bo w tej historii Pawła nie ma co odkrywać.

Nie ma jakiejś spuścizny dzienników duchowych, nie ma jakiejś teologii Pawła.

Dla potomnych nawet trudno, przez wiele lat przecież szukano szczątków świętego Pawła, więc nic po sobie nie zostawił.

Więc to też pokazuje, że to bycie Pawła na pustyni, to sam na sam z Bogiem, w oddaleniu od świata, w tej dobrowolnie już potem przyjętej formie życia, nie było ucieczką od świata, ale było też konkretną ofiarą dla świata, czy za świat.

I Eusebiusz, kiedy stawia właśnie Pawła za wzór, nie skupia ich na sobie, tylko skupia ich na człowieku, który po ludzku był takim trochę przegrywem, można by było powiedzieć, to nic nie osiągnął.

Natomiast całe życie takie po ludzku patrząc produktywne Pawła, no ani nie miał potomstwa, ani drzewa nie zasadził, domu nie zbudował, no nic po sobie nie zostawił.

że ta inwestycja jest zupełnie w inne dobra, nie w taką materialną spuściznę, ale to wasze zostawienie świata, odejście na bok, życie we wspólnocie, bycie razem, ale na wzór Pawła, który wszystko zainwestował w Bogu i u Boga.

I widzimy, że Pawła życie zaowocowało chociażby w tych pierwszych wspólnotach paulińskich, które powstały.

nie streamują nas na co dzień, nie jesteśmy rozpoznawalni na ulicy i to nasze życie jest takie bardziej podobne do takiego życia właśnie Pawła.

To jest w pewnym sensie to wyjście Pawła na pustynię jest zwiastowaniem, nie?

że nawet choć różaniec oficjalnie w kościele funkcjonuje dopiero od świętego Dominika, to już u świętego Pawła widzi się te kamyczki przesuwane, które... Znaczy nie wiem, czy on się odmawiał, natomiast... Tak, ale ta forma modlitwy, to pozdrowienie anielskie może z Ewangelii już było mu znane, ale to zasadniczo nie ma znaczenia, to jakby nie chodzi o to, żeby teraz to jakoś tam rozwijać, tylko bardziej sobie myślę, że to jest dla mnie takie tegoroczne odkrycie Pawła.

W kontekście młodego człowieka, który rozeznaje swoje powołanie, myślę, że można go porównać do takiego momentu z życia Pawła, kiedy Paweł orientuje się, że szwagier czyha na jego życie i ma do wyboru porzucić wiarę, czyli wyprzeć się Boga, oddać pokłon jakimś bóstwom, żeby uchronić swoje życie,

Bo żaden z nas nie przyszedł do zakonu Paulinu dlatego, że odkrył świętego Pawła.

Możemy powiedzieć, że odkryliśmy świętego Pawła w życiu Paulinów, nie?

U Pawle zawsze jest co mówić i myślę, że ta historia jego warto jest w ogóle przypominać sobie i tak wrócę do tej jeszcze jednej myśli, że dobrze, że z początkiem roku dla nas, ja myślę o sobie jako o Paulinie, że z początkiem roku ta postać i Pawła i Eusebiusza jest przypominana, bo możemy wrócić do początków.

Pawła I Pustelnika.