Mentionsy

Zajmiemy się też współpracą Rosji z Iranem, w tym wsparciem zbrojnym, którego Teheran udziela Moskwie.

Waszyngton twierdzi, że Iran przekazał Rosji rakiety balistyczne.

Z określeniem tego, co dokładnie Iranczycy Rosjanom dostarczyli, będzie bardzo duży problem.

Iran w tym momencie jest bardzo mocno zaangażowany w kilka blisko wschodnich konfliktów, z konfliktem z Izraelem na czele, a jego moce produkcyjne, jeśli chodzi o rakiety balistyczne i rakiety manewrujące, nie są nieograniczone.

Więc wątpię, żeby Iran

Chciał się pozbyć znacznej części zapasów swojego arsenału, gdyż obawia się, że ta broń może być potrzebna do obrony samego Iranu względnie do realizacji tej agresywnej irańskiej polityki zagranicznej w regionie.

Otwarcie powiedział, że Rosja rozwija relacje handlowe i gospodarcze właśnie z Iranem.

Dla Rosji, zresztą dla Iranu też, bardzo istotnym politycznie zadaniem jest stworzenie obrazu kraju, który nie jest pariasem, który nie został wypchnięty na

Im bardziej Stany Zjednoczone są materiałowo i finansowo zaangażowane czy w Europie, czy na Pacyfiku, tym mniej Amerykanów na Bliskim Wschodzie, co jest jak najbardziej na rękę Iranowi.

Załóżmy, że Iran rzeczywiście przekazał tę broń Rosji, czegoś oczekuje w zamian.

I tutaj, jeśli chodzi o moce przerobowe rosyjskiego przemysłu zbrojeniowego, to problem jest jeszcze większy niż w przypadku Iranu.

Po drugie, dostawa tak zaawansowanych systemów uzbrojenia do Iranu bardzo mocno zaburzyła, nazwijmy to, tą chwiejną równowagę sił na Bliskim Wschodzie, a Rosja stara się z jednej strony pogłębiać się, zgodnie z tym zresztą, co powiedział Dmitry Pieska,

Rosja oprócz pogłębiania współpracy z Iranem bardzo dba też o swoje dobre relacje z Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi oraz z Arabią Saudyjską i dostawa myśliwców i zaawansowanych systemów obrony przeciwlotniczej spotkałaby się z bardzo negatywną reakcją w wyżej wymienionych krajach.

Turcja póki co, już od dłuższego czasu, ma bardzo dobre relacje z Iranem, bardzo dobre relacje polityczne, wręcz serdeczne można powiedzieć, stale rozwijające się relacje handlowe.

Szlaków, którymi można omijać wymierzone w Iran sankcje, aczkolwiek też nie patrzyłaby z przychylnym okiem na to, że jej sąsiad i potencjalny przeciwnik, bo punktów spornych we wzajemnych relacjach

Między Turcją a Iranem jest bardzo wiele, więc Turcja patrzyłaby bardzo niechętnie na wzmocnienie tego potencjału odstraszania Iranu.

Od lipca Iran ma nowego prezydenta.

Tam między innymi podobno była mowa o tym, że on chce odgrzać porozumienie atomowe Iranu z Zachodem z 2015 roku.

W oczach wielu ekspertów stały się szansą, może nie przełom we wzajemnych relacjach Iran-Zachód, ale szansą na wznowienie dialogu, w tym właśnie powrót do kwestii porozumienia nuklearnego.

W czasie kampanii wyborczej jednakże trzeba zaznaczyć, że pomimo pewnego, jak na warunki irańskie, liberalizmu obyczajowego i politycznego nowego prezydenta Iranu, w kwestii polityki regionalnej

Tutaj warto wspomnieć, że w Iranie prezydent, chociaż nominalnie jest głową państwa, to tak naprawdę jest osobą nr 2 po najwyższym przywódcy, obecnie ajatollahu alim hamenei, który to

Więc tutaj w polityce zagranicznej Iranu, jeśli chodzi o region, nie zmieni się nic, ale faktycznie była szansa na nieco złagodzenie najpierw tonu, a później właśnie złagodzenie agresji Iranu i złagodzenie jego agresywnej polityki wymierzonej w Europę.

Przede wszystkim mają one dotyczyć linii lotniczych Iran Air, ale być może także innych.

Czyli to też może zaszkodzić Iranowi i nowemu prezydentowi.

Przy czym trzeba zaznaczyć, że Iran, co podkreślają irańscy politycy, czyli reakcja większości tychże na ogłoszenie propozycji możliwości nowych sankcji, była następująca.