Mentionsy

O tych zmianach mówiono właściwie już od wiosny, a można powiedzieć, że jeszcze w lutym wspomniał o tym Wołodymyr Zeleński.

Latem prezydent Zeleński był zajęty ofensywą we Wodzie Kurskim.

Prezydent Zeleński mówił, że potrzebna jest rządowi nowa energia.

No ale te najważniejsze kierunki, Stany Zjednoczone, państw europejskie, przejął na siebie Andrii Jermak, przejął na siebie Biuro Prezydenta i osobiście prezydent Zeleński.

To oczywiście miało sens, jeśli chodzi o udział prezydenta Zeleńskiego jako symbolu oporu, zwłaszcza w pierwszych miesiącach po 24 lutego, no ale ograniczyło rolę Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

To nie uratuje go nawet status faworyta prezydenta Zeleńskiego.

Że być może dobry minister w rozumieniu biura prezydenta, to jest taki minister, który robi swoje, który wypełnia polecenia, pomysły, przekuwa w czyny pomysły prezydenta Zeleńskiego, wykonuje jego polecenia bez większego szemrania i bez większej dyskusji.

Prezydent Zeleński wiosną obiecywał zbudowanie nowej mocy energetycznej rzędu jednego gigawata.

Że to jest absurd i co więcej, Zeleński został wprowadzony w błąd nie przez Kudryckiego, tylko przez Gałuszczankę właśnie, że to jest w ogóle możliwe, że to jest w ogóle realne.

To znaczy Ukraina i wynika przede wszystkim, jest kreowana przede wszystkim przez prezydenta Zeleńskiego.

Sybicha będzie wykonawcą woli prezydenta Zeleńskiego i dyrektora Jermaka.

Później, kiedy Kumoch został szefem Biura Polityki Międzynarodowej u prezydenta Dudy, Sybicha pracował w biurze prezydenta Zeleńskiego i byli takimi osobami kontaktowymi, jeśli chodzi o uzgadnianie współpracy prezydentów, tym najbardziej.

A wcześniej pracował, wcześniej był wiceministrem spraw zagranicznych już za czasów, już za czasów Zeleńskiego, który zresztą już wcześniej był typowany na ambasadora w Polsce.

Natomiast zmiana kontekstu z wojennego na powojenny zmieni również logikę funkcjonowania polityki i prawdopodobnie obok Zeleńskiego pojawią się jacyś poważni konkurenci.

I o którym, co do którego bardziej się chyba obawiano, niż on sam przejawiał ambicje polityczne, ale obawiano się jego jako konkurenta prezydenta Zeleńskiego w staraniach o drugą kadencję.

Pytanie oczywiście kiedy, ale biorąc pod uwagę coraz głośniejsze sugerowanie przez różnych zachodnich liderów, ostatnio słyszeliśmy Olafa Scholza, dążenia do rozmów pokojowych, biorąc pod uwagę też to, że Rosjanie na przykład przestali tak wyraźnie delegitymizować prezydenta Zeleńskiego jako legalnego przywódcę państwa, to był też bardzo charakterystyczny moment,