Mentionsy

Bilbo nie mógłby się nadziwić zmianom, które zaszły w krainie spustoszonej przez Smauga.

Gandalf i Bilbo mówili właśnie, że on się nadawał.

Bilbo!

Witaj Frodo, kuchany Urwisie, odpowiedział Bilbo.

Bilbo zerknął spod oka na Elronda, lecz w spojrzeniu nie było ani śladu cenności.

Bilbo.

Tak właśnie tutaj nie ma no może jakaś taka wskazówka właśnie tej reakcji Gloina wcześniej, ale no ciężko się domyślać, że Bilbo wcześniej też już w rozmowach z pozostałymi przyjaciółmi czy z Gandalfem wspominał o Bilbie, prawda?

rozmawiał o tym z Gandalfem, to zaraz po tym zasnął, bo to był ten pierwszy moment, kiedy się rozbudził i cała ta rozmowa go wykończyła, więc Gandalf nie zdążył mu nawet powiedzieć, że słuchaj, przecież Bilbo tu jest, był u ciebie trzy godziny temu chociażby, tak?

Czyli zobaczyć go jeszcze nie raz, albo właśnie Gloin też mu nie powiedział, prawda, że Bilbo tu jest, no na pewno wiedział, że jest, chyba, że przybył i nie wiedział jeszcze, ale nie wierzę w to, ma prawdopodobne.

Tak, no i Frodo pyta, czemu nie było go na uczcie, a Bilbo opowiada, że przede wszystkim był przy Frodzie wcześniej razem z samym, przesiadywał razem z samym właśnie przy łożu Froda w momencie, kiedy ten leżał nieprzytomny, a jeśli chodzi o uczce, no to Bilbo jakby przyznał, że trochę stał się aspołeczny, bo nie lubi tego.

Tak, i znowu mamy kolejny fragment, którego nie będziemy czytali, dosyć długi, a co się w nim dzieje, to są w zasadzie trzy wymiany zdań między nimi, więc dowiadujemy się z tego fragmentu, że Bilbo nie tylko nie spał, ale pracował nad pieśnią i mu teraz przerwali, prawda, i już nic z tego nie będzie, ponieważ gwar, hałas i kolejne pieśni, które będą tutaj odtwarzane,

będą przeszkadzały Bilbowi w dokończeniu jego własnej pieśni, natomiast potrzebuje pomocy niejakiego Dunadana.

Wpierw opowiadał Bilbo o tym, co przeżył, dowiemy się, że był w Rivendell, potem z Rivendell, od momentu wyruszenia z Shire oczywiście, od momentu zniknięcia na swoim przyjęciu rodzinowym, był w Rivendell, potem poszedł do Dale, a potem wrócił jakby z powrotem do Rivendell i osiadł.

A druga perspektywa to to, że Bilbo nadal utrzymywał bardzo wolny postęp starzenia, przecież bardzo wolno się starzał, mimo że pozbył się pierścienia.

No i oczywiście też można ze słów Froda, z jego reakcji, z jego zachowania wyczuć, że też potwierdza to samo, ponieważ gdyby Frodo zauważył znaczącą zmianę w Bilbie, tak, żeby się Bilbo bardzo postarzał, to Frodo by o tym powiedział na głos i nam też, czytelnikom.

Bilbo, sprawa pierścienia już cię nie dotyczy, oznajmił mi Gandalf.

– Pokaż mi, tylko na sekundkę – powiedział proszącym głosem Bilbo.

Gdy teraz powoli wydobywał go zza pazuchy, Bilbo po niego sięgnął.

Bilbo spojrzał szybko w twarz Froda i przetarł oczy.

Samo przypomnienie pierścienia i odpowiedź, jaką tutaj udzielił Bilbo, daje więcej tak naprawdę pytań.

No bo skąd Bilbo słyszał o pierścieniu?

Bilbowicz w ogóle powiedział Bilbowicz, że najprawdopodobniej pierścień, który miałeś, a teraz Mafrodo jest tym pierścieniem, który wszyscy szukają, pierścieniem samego Saurona?

Tak, no i Bilbo myślał o powrocie po pierścień, ale Gandalf i Elrond, tak jest to powiedziane, mu odradzali.

I nawet węcz jest cytat słów Gandalfa, który Bilbo przytacza, żeby trzymał się z daleka, żeby już nie wracał do tej historii, ponieważ może tylko przysporzyć wszystkim problemów, prawda?

W takim miejscu, gdzie jest szeroka publiczność, wszyscy patrzą i myślę, że odwracając, Gandalf i Elrond bali się tego, że Bilbo będzie chciał właśnie w jakikolwiek sposób wejść w interakcję z pierścieniem ponownie, prawda?

I to jest właśnie to, o czym teraz Kasia powiedziała, o tym, że właśnie stworzyli kontrolowane warunki, obserwowali, bronili, zabraniali Bilbowi jakiekolwiek już podjęcia kilku ich działań przez te wiele lat związanych z pierścieniem, prawda?

To po pierwsze, a po drugie on sam też wydaje mi się, że mimo tego, mimo wszystkiego, co Elrond i Gandalf by mu tam nawkładali do głowy, to i tak by stawiał na pierwszym miejscu to, czego chce Frodo i to, czego chce Bilbo.

Tak, no i jeżeli Frodo by dobrowolnie dał piersie Bilbowi, to Frodo sam by nic nie zrobił.

Ale Bilbo na końcu tej wypowiedzi o pierścieniu, o tym, co wie o pierścieniu, albo czego nie wie, mówi, że czuł się dobrze po pozbyciu pierścienia, ale jednak zapytał.

Bilbo ponowił prośbę.

Frodo wyciąga pierścień, Bilbo wysuwa rękę, a wtedy w głowie... Jeszcze ten cień się pojawia.

I ta właśnie wizja tego Bilba zamieniającego się w jakąś taką pomarszczoną istotę, to jest wizja w głowie Froda, a Bilbo wiemy, że się nie zmienił i też Bilbo nie ma takiego samego odczucia.

Warto zauważyć, że tak naprawdę Bilbo, patrząc w oczy Froda, dostrzegł, że coś jest nie tak.

że pierścień raz, że jest poza jego zasięgiem, dwa, że jest cholernie niebezpieczny, nieporównywalnie niebezpieczny z tym pierścieniem, który miał w swoich rękach przez 70 lat Bilbo, 60 lat, 60 parę.

Myślę, że to jest ten moment, kiedy Bilbo zrozumiał...

Myślę, że to jest ten moment, kiedy Bilbo pojął, jak bardzo niebezpieczny i groźny jest to przejście.

Tak, i tutaj wycofał się Bilbo.

W ramach niego oczywiście wszystko ruszyło znowu w percepcji Froda, czyli muzyka, Bilbo się uśmiał i tak dalej.

No i te opowieści z Shire ratowały sytuację, bo fajnie, że Bilbo wpadł na ten pomysł, żeby załagodzić sytuację właśnie w ten sposób, prawda?

Bilbo się zaśmiewał.

Pięknie, przyjacielu, nastawał Bilbo.

Nie tłumaczy tego nam Ryszard Derdziński, tylko Bilbo Baggins.

Poczucie humoru ma takie angielskie bilbo, nie?

To jest... Oni nie mogą być razem, a Bilbo mu z tego tytułu dogryza.

Będzie też o tym mówił później jeszcze w tym rozdziale Bilbo, że trzeba się nauczyć, przyzwyczaić do funkcjonowania tutaj u elfów w Rivendell, bo tu wszystko dzieje się troszkę inaczej.