Mentionsy

Prostracja przejechała się okrutnie po tej książce, a ja chciałbym obejrzeć to, co robi prostracja z Państwem.

I zastanowić się, czy być może nie przeczytała tej książki po prostu bardzo powierzchownie, a może w tej, w tym wirusie istnieje jakaś głębia, której po prostu prostracja nie zauważyła.

I muszę też przyznać, że ja nie mam takiego doświadczenia jak prostracja, gdyż, szczerze powiedziawszy, raczej unikam literatury słabszej niż ciekawszej czy lepszej.

Więc nie mam tego doświadczenia prostracja kilku tysięcy stron, które ona przeczytała.

Więc zobaczymy, czy prostracja słusznie hejtuje książkę Panny Anny Widawskiej, czy też popełnia błąd.

Przejdźmy zatem do meritum, do momentu, kiedy prostracja zaczyna tę książkę czytać.

To jest dowód, tutaj prostracja bardzo jedzie po niej, natomiast jest dużo literatury takiej, gdzie autor i bohater to jest powiedzmy ta sama postać, że wymienia Jacka Kerouaca w drodze.

Więc tutaj znowuż, czy prostracja nie przesadza, że to jest jakiś self-insert, zdaje się powiedziała, czy to jest jednak czerpanie z literatury najwyższych lotów, jak tu prawda,

Jeżeli czytamy to w ten sposób, jak prostracja na tej powierzchni, to tego nie dostrzegamy.

I teraz znowu, prostracja po prostu, przeczytała sobie fragment, oburzyła się, że zbyt dokładnie, że tutaj jak w wypracowaniu szkolnym.

No ale Prostracja fajnie się z tego śmieje.

To jest książka, która... Zauważcie, że Prostracja przeczytała ile?

Dzisiaj widzowie, przed państwem nie kanał Prostracja, dzisiaj jestem prowadzącą kanału UdarTV.

Prostracja.

No i po magii cięcia jesteśmy w momencie, kiedy prostracja płacze, jest nam jej żal, ale nie bardzo, więc damy się jej wypłakać.

Więc naprawdę dziwię się, dziwię się tej krytyce, którą tutaj prostracja uprawia.

To jest szczyt, szczyt poezji, którego pewnie prostracja za chwilę pokaże, że nie jest w stanie zrozumieć.

Nie rozumiem tej miny, którą teraz prostracja robi.

Dobra, zobaczmy jak to się kończy, bo tu jeszcze 10 minut prostracja chce gadać.

Dziwię się, dziwię się naprawdę, że prostracja takich rzeczy nie dostrzega, że czyta tylko na tym poziomie pierwszym, fabularnym, który wydawać się rzeczywiście może banalnie, prosto, głupio czasami.