Mentionsy

Można tak powiedzieć w imieniu Panteczyszy Grupy Osob i Rzeczy Świętej, to jest męski zakon, więc właściwie wszyscy są braćmi, ale pośród tych braci są bracia Ryserze Bezświęcej, można powiedzieć bracia,

Przypomnijmy, jak długo i z jakimi sukcesami bracia niemieccy w tej Ziemi Świętej wojowali.

I ta wspólnota, można powiedzieć, jest w Ziemi Świętej.

Koniec tej historii, tak jak koniec właściwie wszystkich zakonów chrześcijańskich, to jest koniec mniej więcej 100 lat później, czyli zdobycie Arki i właściwie koniec wyparcie chrześcijan z Ziemi Świętej.

Ale już to jest coś ciekawego, że zakon chrześcijański już kiedy jeszcze był w Ziemi Świętej, ale widział, że ta sytuacja jest bardzo dynamiczna, to się zmieni.

No i w latach 20-tych dochodzi do, no właśnie do tego, powiedzmy, do tej fundacji, do tego początku w ziemi, w Ziemi Chełmińskiej, ta data, te świadomości, tak jest w sposób symboliczny, ale tak naprawdę to, co jest charakterystyczne dla zakonu i było już też w Ziemi Świętej, oprócz tej działalności szpitalniczej, to też ten udział, jakby, no może być tej działalności krucjatowej, to jest od roku 1231, kiedy przekraczają Wisłę.

Zawsze zastanawiałem się, dlaczego zakon, w gronie którego było tak wielu rycerzy, którzy oddali życie za wiarę, za chrześcijaństwo gdzieś tam w dalekiej Ziemi Świętej.

Znaczy zasadniczo można powiedzieć oczywiście postes na świętej Mariupatii, czyli Nowy Testament.

Wielu kojarzy Barbary, że jest to słusznie jako patronka górników, ale my też dobrze wiemy, jak ktoś mieszka na Pomorzu tutaj, to też wiesz, to jest bardzo dużo takich odniesień Maryi, jest dużo kościołów Maryjnych.

Barbary do tego stopnia, że na Pomorzu Barbara jest rozumiana i przez właśnie przez wieki, dzisiaj może jest troszkę upadł ten król jako patronkę właśnie tej dobrej śmierci.

No i okazało się Relitwie Barbary, no i oczywiście, bo znali to, że...

W klasztorze krzyżarskim się nic z tego nie pozostało, ale to jest miejsce, w którym złożyli religię świętej Barbary.

Wiemy, że do tego miejsca chociażby pielgrzymowała, przybyła, kiedy książe litewski pojawił się tutaj, bito, jego żona nawiedziła Starogród, żeby przybito świętej barwachy.

I my wiemy, że nam była specjalna taka funkcja w zakonie krzyżowskim takiego opiekuna kultu, relikwii, zapewne też wizerunków świętej Barbary, a relikwie to był ten skawiec, taki, który był bardzo ważny.

I ta pokwitość tej Barbary była tak duża, że mamy nawet też taki ciekawy wątek tego kultu, mianowicie

W tej Barbarce jest kapica Świętej Barbary.

Barbary.

Mamy dzisiaj takie dwa zachowane wizerunki Barbary z tego miejsca, chociaż one być może pierwotnie nie były w tym miejscu, były prawdopodobnie w kościołach toruńskich.

że idąc po drodze do świętej Barbary, do Starogrodu, tak jak idziemy do Hiszpanii, do grobu świętego Jakuba i spotykamy kościoły Jakuba odwołanie, to po drodze spotykamy odwołanie nawet w nazwie miejscowości przez kilka wieków funkcjonujące samodzielnie jako właśnie nazwa Barbarka.

Barbary, bo on jeszcze ma inne wymiary.

Mamy dużo figur Barbary właśnie.

Barbary.

Nie ma Kościoła Świętej Barbary osobnego, ale nad Wisłą w katedrze dzisiejszej, w głównym kościele z wieki miasta Torunia Starego, oczywiście jak powiedzimy, bocznym wejściem, czy nawet głównym, to tej pierwszej ołtarza w kapicy bocznej i całą kapicę, to jest kapica Świętej Barbary.

Ta tradycja Barbary, do dnia dzisiejszego obecna.