Mentionsy

Wtedy w 1939 roku major Jerzy Kirchmayer, jeden z oficerów operacyjnych Armii Pomorza.

I Kirchmayer zaczyna tą swoją analizę takimi oto słowami.

I tutaj Kirchmayer podnosi to zdumiewające z punktu widzenia wojskowej hierarchii czy drogi i ścieżki awansu zagadnienie, że dowódcy dywizji nie chcieli być dowódcami korpusów.

Ale Kirchmayer pisze dalej tak.

A Kirchmayer pisze dalej tak.

Czyli major Kirchmayer już w roku 1939 poddał niezwykle surowej krytyce niektóre elementy strukturalne Wojska Polskiego.

Ale tutaj jednak major Kirchmayer, chociaż w wielu miejscach celnie punktując naszą organizację, momentami bywa zbyt surowy.

Bo oczywiście Kirchmayer ma rację, kiedy pisze.

Nasze stacjonarne, obszarowe dowództwa korpusów, jak słusznie zauważył Kirchmayer, one były statyczne, one w jakimś zakresie i tak musiały zabezpieczyć rozwijanie się armii polowych, armii operacyjnych.

Jak pisał właśnie wtedy w 1939 roku major Kirchmayer, lubimy ubrać różowe okulary albo się samo oszukiwać, bo przecież możemy pokazać, że przeciwko niemieckim dziewięciu batalionom piechoty w dywizji piechoty stawało dziewięć polskich batalionów w polskiej dywizji piechoty.

Ale wydaje się, że ta krytyka majora Kirchmayera, którą przytoczyłem na początku, ona nie jest w stu procentach poprawna.