Mentionsy

XX wieku nowy szef Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, Command Arm pierwszej ranki, Borys Michałowicz Szaposznikow, postawiony został przed strategicznym dylematem.

Pierwszy maluje obraz Armii Czerwonej jako zupełnie nieprzygotowanej, całkowicie zaskoczonej atakiem Wehrmachtu.

Wraz z porozumieniem polsko-niemieckim z początku 1934 roku w planowaniu strategicznym i operacyjnym Armii Czerwonej zaczął wyłaniać się obraz przyszłego przeciwnika.

To był blok państw, które od roku 1934 na Kremlu i w sztabach Armii Czerwonej postrzegano jako przyszłego wroga.

Rozpoczął się gigantyczny proces rozwoju Armii Czerwonej.

Kolejne pięciolatki przemysłowe były powiązane z rozwojem nowoczesnej Armii Czerwonej.

W roku 1934 dokonano kolejnej reformy dowództwa państwa, dowództwa także Armii Czerwonej.

Ale to jest i prawdziwe i fałszywe postrzeganie ówczesnej Armii Czerwonej.

Obraz Armii Czerwonej w nasz świecie był zafałszowany w Warszawie, w Londynie, w Paryżu, w Berlinie właśnie przez pryzmat Wielkiej Czystki.

I właśnie wtedy, wiosną 1937 roku, na stanowisko szefa Sztabu Generalnego Armii Czerwonej powrócił Borys Michałowicz Szaposznikow.

Ale jak wysokim stopniem wojskowym w hierarchii Armii Czerwonej w ogóle był ten Command Arm?

No a jak ważną postacią w Armii Czerwonej był Szaposznikow?

On obejmował stanowisko, zresztą po raz kolejny, szefa sztabu generalnego właśnie w momencie kiedy ta karuzela terroru rozpędzała się na wielką skalę w Armii Czerwonej.

Obejmując stanowisko szefa sztabu generalnego Armii Czerwonej, Szaposznikow zastawał Armię Czerwoną w procesie dynamicznych reform.

A jak dużo zależało od najważniejszych oficerów Armii Czerwonej?

I mało tego, w Armii Czerwonej i w strukturach władzy państwa radzieckiego istniało kilka równoległych struktur władzy.

Mieliśmy Sztab Generalny Armii Czerwonej.

W roku 1920, w szczytowym okresie, formalnie, bardziej w teorii niż w praktyce, na terenie całego państwa rosyjskiego do Armii Czerwonej powołano 5 milionów ludzi.

Stopniowo marynarka wojenna zyskiwała całkowitą samodzielność w stosunku do Armii Czerwonej.

Już w roku 1935 do Armii Czerwonej zaczęto szerzej zaciągać kozaków, których uważano przecież za podstawę dawnego reżimu.

Powszechnie dyskutowany temat Wielkiej Czystki przyćmił, zamknął oczy na rzeczywisty obraz Armii Czerwonej.

I drwił z oceny Armii Czerwonej przez pryzmat Wielkiej Czystki.

W tym sensie ją miał, że miał świadomość tego, że potencjał Armii Czerwonej wzrasta, tylko że on wzrastał realnie, ale nie w wymiarze propagandowym i postrzegania tej armii na arenie międzynarodowej.

W przypadku Armii Czerwonej ten proces miał być podobny jak w Wermachcie.

Dlatego, że kiedy w roku 1938 ta wojna do Europy zapukała już naprawdę, to Szaposznikow stwierdził, że liczebność Armii Czerwonej w warunkach wstępnego rozwinięcia mobilizacyjnego będzie porównywalna, wyłącznie porównywalna do sił przeciwników ZSRR.