Mentionsy

Podcast Wojenne Historie
07.11.2025 06:00

Historia Śląska w czasie II wojny światowej. Walki we wrześniu 1939 roku.

W tym odcinku opowiadam, jak wyglądał wybuch II wojny światowej na Śląsku. Opowiadamy o niemieckim ataku z 1 września 1939 roku, polskiej obronie, działaniach Wehrmachtu i walkach o kluczowe miasta regionu.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 22 wyników dla "Wojska Polskiego"

Tutaj śmigły Rydz na dużą skalę rozwija obronę narodową, a więc oddziały wojska regularnego, ale gorsze pod względem uzbrojenia i nietworzące wielkich jednostek.

Cały czas przewiduje się wykorzystanie we wsparciu wojska jednostek ochotniczych, różnego rodzaju organizacji paramilitarnych.

Oznacza to, że wojska mobilizowane w V okręgu, XXI, XXIII, VI Dywizja Piechoty, elementy VII Dywizji Piechoty, Krakowska Brygada Kawalerii, obszar Warowny Śląsk zostanie wzmocniony jeszcze kolejnymi dodatkowymi wciąż formowanymi siłami.

Tak jak od północy, atakując ich po przełamaniu polskiego oporu w rejonie Częstochowy.

w którym bierze udział także kierownictwa państwa polskiego.

a potem skierować się ku Krakowowi na głębokich tyłach Armii Kraków i całego ugrupowania Wojska Polskiego w województwie śląskim.

Wtajemniczeni w to nieliczni przedstawiciele na Śląsku, tak wojska jak i z obszaru władz politycznych.

Gigantyczna inwestycja w Wojska Obrony Narodowej.

Setki żołnierzy Wojska Polskiego porzucają stanowiska i uciekają do Niemiec.

Wielu żołnierzy dywizji Wojska Polskiego mobilizowanych w Bielsku, w Katowicach, w Częstochowie, nawet w Krakowie to przedstawiciele mniejszości niemieckiej bądź ta część górnoślązaków, która w przypadku wojny polsko-niemieckiej opowie się po niemieckiej stronie.

Polskie opracowania sugerują ucieczkę do Rzeszy co najmniej kilkunastu tysięcy potencjalnych rezerwistów Wojska Polskiego, którzy nie chcąc być powołani do Wojska Polskiego przekraczają nielegalnie granicę.

Armia niemiecka rozwijająca się na Śląsku rekrutuje przecież dziesiątki tysięcy miejscowej ludności, której to ludności językiem rodzinnym jest polski bądź jakaś odmiana języka polskiego.

Dezerterów z Wojska Polskiego jest na tyle dużo, że pojawia się koncepcja sformowania z nich trzech specjalnych batalionów piechoty i zaatakowania nimi bezpośrednio Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego z obszaru niemieckiego.

Tworzą Niemcy z tych uciekinierów oraz własnych sabotażystów, ale przede wszystkim byłych rezerwistów Wojska Polskiego.

Sabotażyści, którzy będą strzelać do polskich organizacji paramilitarnych na ulicach miast Górnego Śląska, to byli rezerwiści Wojska Polskiego.

Część ludności tego obszaru wykazywała się niezwykle silną postawą patriotyczną względem państwa polskiego.

Dywizja ta w pierwszej kolejności zbliżyła się do naszej zasadniczej pozycji obronnej w walce z oddziałami Wojska Polskiego, a następnie 2 września w rejonie Pszczyny dokonała przełamania przez pozycję 6 Dywizji Piechoty.

A zatem 2 września wieczorem, po 48 godzinach walki, walki często dla żołnierza polskiego zażartej, krwawej, ale i nieraz zwycięskiej, nakazywano generalny odwrót.

3 września rozpoczął się więc odwrót Wojska Polskiego z obszaru województwa śląskiego.

Tego też dnia do wielu miast na tym obszarze wkroczyły wojska niemieckie, tak regularne, jak i formacje specjalne i paramilitarne.

Dla wielu polskich patriotów decyzja o tak szybkim odejściu wojska z obszaru zwłaszcza Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego oznaczała szok.

4 i 3 września 1939 roku polskie formacje paramilitarne i nieliczne już oddziały Wojska Polskiego stawiły w wybranych miastach Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego opór wkraczającym wojskom niemieckim.