Mentionsy

Muzea były pełne sprzętu Armii Czerwonej, sprzętu Armii Radzieckiej powojennej.

Dziesiątki rozbitych, porzuconych pojazdów armii niemieckiej.

Chaos, złe dowodzenie, zerwane linie komunikacji, brak prawidłowego rozeznania w terenie, albo raczej brak rozkazów na czas, sprawił, że misternie budowany miesiącami plan obrony niemieckiej 4 Armii Pancernej na odcinku frontu na południe od Kielc i Czarnej Nidy rozpadł się.

Miejscowi badacze nawiązali relacje z kombatantami Armii Czerwonej, Wehrmachtu, co pozwoliło pozyskać rewelacyjne materiały od naocznych nie tylko świadków, ale wykonawców, realizatorów tamtych zdarzeń.

Niesamowita sprawa, że ludzie, którzy byli tu kiedyś okupantami i członkami armii, która dokonała agresji na nasze państwo, po kilkudziesięciu latach wrócili, aby nawiązać zupełnie nowe relacje z miejscową społecznością.

Pantera w niemieckiej armii była czołgiem uważanym za czołg elitarny.

Bundowanie stanowisk dla czołgów ma jak najbardziej swoje uzasadnienie i było praktyką stosowane przez większość ówczesnych armii.

One pochodziły z dowództwa armii, a być może nawet z dowództwa naczelnego.

Mało tego, potężne uderzenie urzutowanych w głąb licznych dywizji strzelców i brygad czołgów Armii Czerwonej bardzo szybko doprowadziło do przełamania pozycji niemieckich dywizji piechoty.

Po lewej stronie 4 Armii Pancernej szedł 10 Korpus Pancernych Gwardii, a po prawej północnej stronie, a więc bezpośrednio na Morawice i Czarną Nidę, 6 Korpus Zmechanizowanych Gwardii siłami 3 Brygad 16, 17 i 49 Brygady Zmechanizowanej.

Innymi słowy, niemieckie bataliony i pułki były jeszcze na kwaterach, były jeszcze na pozycjach wyczekiwania, czekając daremnie na rozkazy, kiedy między nimi przejeżdżały już bataliony czołgów i piechoty zmechanizowanej i zmotoryzowanej Armii Czerwonej, wnikając kilkanaście kilometrów w ich ugrupowanie.

W dniu 10 stycznia dowódca pułku, pułkownik Colin, mimo wielu sprzeciwów ze swojej strony, został wezwany do Urzędu Personalnego Armii w Berlinie i tym samym odpowiedzialność za pułk spadła na barki Kapiwiego.

Ma porazić ze skrzydła kolejne kolumny zmechanizowane Armii Czerwonej.

Armii Radzieckiej, piechotą radziecką nasyconą bronią przeciwpancerną.

W końcu ciężką artylerią samobieżną Armii Czerwonej kilka kompanii panter idących na otwartym terenie do kontrataku z minimalną ilością grenadierów bez wsparcia własnej artylerii i koordynacji z kimkolwiek idzie po prostu na śmierć.

Armii już ich osaczyły.

ale paradoksalnie można powiedzieć przez perspektywę doświadczeń II wojny światowej, że ta bitwa jest w jakimś zakresie typowa dla tego okresu wojny i dla walk radziecko-niemieckich w warunkach pierwszych dni ofensywy jednej ze stron, czyli Armii Czerwonej.

Armii Pancernej, który swoimi śmiałymi, zdecydowanymi działaniami rozbił niemiecką 16.