Mentionsy

Norbert, porozmawiamy dzisiaj o wydarzeniach, które rozegrały się między 12 a 14 stycznia 1945 roku w rejonie Morawicy, niewielkiej miejscowości leżącej na południe od Kielc.

No cóż Kamilu, najprościej można powiedzieć, że przyczyna pogromu I Batalionu II Pułku Pancernego 16 Dywizji Pancernej, jaki to pogrom dokonał się rzeczywiście w rejonie Morawicy w styczniu 1945 roku, wynikał z tego, że wojna to system.

W czasie przebijania się z okrążenia Niemcy próbowali przekroczyć rzekę Czarna Nida na wschód od Morawicy.

A ten, który udało się wtedy wyciągnąć z Czarnej Nidy, nieopodal Morawicy na południe od Kielc, był prawie kompletny.

Dywizja Pancerna w okolicach Kielc, Morawicy, podczas gdy 20.

Radomice i Komórki, tu tytułem wyjaśnienia, to są wsie bezpośrednio na wschód od Morawicy, bezpośrednio na wschód od osi szosy Chmielnik-Morawica-Kielce.

Innymi słowy, kiedy Pantery nadal znajdowały się na południe od Czarnej Nidy, w rejonie swoich pozycji wyjściowych na wschód od Morawicy, to jedna z radzieckich brygad zmechanizowanych wyszła już na głębokie tyły całej niemieckiej dywizji,

Rosjanie naciskali w kierunku Morawicy.

A więc Niemcy skryli się w lesie, na wschód od Morawicy, na północ od Radomic.

W Morawicy znajduje się przeprawa przez Czarną Nidę.

Żeby wyrwać się na zachód bądź północny zachód, trzeba wedrzeć się do Morawicy, zdobyć most i szosą uciekać na Kielce.

A tak się składa, że Czarna Nida na północny wschód od Morawicy to naprawdę potężna przeszkoda dla czołgów.

Rosjanie stali już nad Nidą koło Morawicy i odcięli nam drogę odwrotu do Kielc.

Jedni wychodzili z założenia, że do odwrotu na Kielce należy wybrać drogę prowadzącą w miarę możliwości przez las po północnej stronie Morawicy i przeprawić się przez Nidę.

Drudzy opowiadali się za pójściem do Morawicy ulicami przez otwarty teren, ponieważ to umożliwiało wykorzystanie czołgów w szerszym zakresie i lepszą orientację w panującej wokół nas sytuacji, a poza tym znana była większości żołnierzy.

Beutler i ja opowiedzieliśmy się przede wszystkim za drogą prowadzącą do Morawicy przez otwarty teren.

Beutler i ja bez wahania rozkazaliśmy kierować się w stronę Woli Morawickiej i dalej do Morawicy.

Ale tylko część kompanii niemieckich czołgów prawidłowo dotarła w rejon Folwarku, gdzie sforsowała niewielką rzeczkę i wdarła się do Morawicy.

Główna kolumna niemiecka prowadzona przez Capriviego skręciła niepoprawnie w prawo, wjechała w ostatni obszar leśny bezpośrednio na wschód od Morawicy, gdzie zaległa.

I 14 stycznia 1945 roku dziesiątki niemieckich pojazdów, ostrzeliwane z rejonu Morawicy, ostrzeliwane także z obszaru wschodniego, podjeżdżały do rzeki.

A więc część panter przebiła się i poległa po drodze kolejnych kilka, kilkanaście, kilkadziesiąt kilometrów na północny zachód od Morawicy.

Ale olbrzymia część czołgów została zniszczona w rejonie Komórek, Radomic, Pieszchnicy, Szczecna, Morawicy i utonęła w nurcie Czarnej Nidy.