Mentionsy

My uważaliśmy Czechosłowację potem za państwo sezonowe, a Czechosłowacy, a zwłaszcza czescy politycy na czele z Tomaszem Masarykiem i ministrem spraw zagranicznych, wieloletnim ministrem spraw zagranicznych Edwardem Beneszem uważali nas za państwo sezonowe.

Ta polityka początkowo Masaryka, a później Benesza zaciążyła nad stosunkami polsko-czeskimi.

A potem zastąpił go Edward Benesz, do roku 1935, jak powiedziałam, minister spraw zagranicznych, a potem prezydent Czechosłowacji.

I zarówno Masaryk jak i Benesz prowadzili politykę wyraźnie nam niechętną.

Na terenie Ligi Narodów Benesz przez dłuższy czas ma lepszą pozycję niż Polska, a na wewnątrz Czesi prowadzą wynaradawiającą politykę w stosunku do Polaków na Zaolziu.

Po przyjściu do władzy Hitlera, kiedy marszałek Piłsudski opukuje Europę, to znaczy bada, sprawdza, aby zorientować się, gdzie są siły, które byłyby skłonne do wspólnego działania z Polską, Benesz nie zmienia swego stanowiska, mimo wyraźnej skłonności ze strony polskiej.

No ale ten układ czesko-radziecki z 16 maja 1935 roku był pierwszym z całego szeregu układów, które Benesz będzie podpisywał ze Stalinem.

Stalin zaczyna montować już nowy marionetkowy rząd komunistyczny Polski w roku 1943 w Moskwie, podczas gdy nie musi budować żadnego marionetkowego rządu czeskiego, ma dobre układy z rządem Benesza jako prezydenta i ma zinfiltrowany rząd czeski przez radziecki wywiad.

Ale Edward Benesz nie ma problemu ze współpracą ze Stalinem.

Zajmuje obszar całej Czechosłowacji, kiedy Niemcy zostają pobici, kiedy 16 maja 1945 roku Benesz przyjeżdża do Pragi, kiedy zostaje ogłoszona Trzecia Republika.

Mimo, że prezydent Benesz obejmuje ponownie władzę w Czechach, w 38 roku wyjechał, w 45 roku powraca jako bohater narodowy, no to mimo, że armia amerykańska stacjonuje na obszarze Czechosłowacji, w Pilźnie, na granicy zachodniej mamy armię amerykańską.

I w 1946 roku mają miejsce wybory, gdzie komuniści zdobywają dosyć silną pozycję, gdzie Clement Gottwald w 1946 roku, czyli komunista drogą demokratycznych, ale nie do końca demokratycznych wyborów, zostaje premierem, Benesz jest prezydentem.

Że oczywiście, no koniec końców Benesz zrozumiał,

Benesz zrozumiał, że jego kraj został po raz kolejny uciemiężony w tym 1948 roku.

Że nie ma już Czechosłowacji, Masaryka i Benesza.