Mentionsy

W roku 1941 na Związek Radziecki w ramach Operacji Barbarossa ruszyły siły nie tylko Wehrmachtu, ale przecież cała masa z armii sojuszniczych.

którzy przecież brali udział w operacji Barbarossa.

Natomiast, tak jak powiedziałeś, w roku 1941 w ramach operacji Barbarossa widzimy na froncie nie tylko Wehrmacht.

Dwóch jest najważniejszych sojuszników Wehrmachtu w operacji Barbarossa, przewidzianych z góry w ramach planów Otto i Barbarossa właśnie jeszcze od roku 1940.

Niemiecka koncepcja operacji Barbarossa zakłada, że armia rumuńska i armia fińska odegrają ważną rolę w operacjach zaczepnych i że właściwie nikt inny nie jest potrzebny.

To znaczy Niemcy planując operację Barbarossa mają już doświadczenie, że Włosi, no cóż, żołnierzami zapewne są walecznymi i dzielnymi, ale na systemowym polu walki waleczność i dzielność indywidualnych jednostek nie ma w gruncie rzeczy większego znaczenia.

Więc kiedy Niemcy od lata 1940 roku zaczynają planować operację Barbarossa, to są do Włochów sparzeni.

No ale w ogóle fundamentalne pytanie, czy sami Włosi chcieli w ogóle brać udział w operacji Barbarossa?

Chciał udziału armii włoskiej w operacji Barbarossa, bo chciał starcia faszystosko-komunistycznego.

Zaczął więc przekonywać Hitlera o tym, aby Włosi jednak zostali zaangażowani w operację Barbarossa.

Co było dla nich olbrzymim kłopotem, bo logistyka do operacji Barbarossa była totalnie niewydolna.

Oczywiście we włoskim sztabie generalnym także z przerażeniem przyjęto koncepcję udziału armii włoskiej w operacji Barbarossa.

To w ogóle była plaga wszystkich wojsk sojuszniczych niemieckich w operacji Barbarossa, że one stały słabą artylerią, nie mówiąc już o wojskach pancernych.

Trzeba zestawić ponad 200 składów kolejowych, które będą operować na obszarze Austrii, potem Węgier, przy systemie już zaopatrywanej na operacji Barbarossa.

Włosi muszą ścigać front, muszą ścigać się z czasem, bo Barbarossa już trwa, nikt na nich nie czeka, ale że przybyli to w sumie dobrze, Niemcy gwarantują im obsługę logistyczną, ale ta koncentracja przedłuża się.

Trzeba było wysyłać kolumny włoskich ciężarówek setki kilometrów na zachód do magazynów, gdzie w ogóle docierała kolej, bo przecież Barbarossa wyłożyła się na kolei.

Odbudowa i skalowanie tego potencjału prowadzą koniec końców do zwycięskich kampanii, kiedy nie można ich rozstrzygnąć bezpośrednio w jednej krótkiej operacji, jaką była operacja Barbarossa.

Zdali sobie sprawę, że Barbarossa zawiodła.