Mentionsy

Oczywiście mamy także udział Węgrów, ale to przede wszystkim Rumunia i Finlandia są sojusznikami, których Hitler oczekuje na froncie.

Hitler nie cenił armii włoskiej już w roku 1940, jak ona zaczynała, a potem pod wpływem pierwszych klęsk, a przede wszystkim tej katastrofalnej dla Włochów kampanii w Grecji jesienią 1940 roku, a następnie katastrofalnego przebiegu kampanii w Cyrenajce pod koniec 1940 roku, no w oczach niemieckich sojuszników Armia Włoska, Królewska Armia Włoska, wyglądała już naprawdę źle.

A więc Hitler nie chciał udziału armii włoskiej w kampanii przeciwko ZSRR z tej prostej przyczyny, że Włosi czy będą bić się lepiej czy gorzej, to przecież jeść muszą, ich samochody muszą tankować, a ich armaty muszą z czegoś stracić.

No i niemieckie dowództwo, jak i Hitler podkreślali, że niech się Włosi zajmą basenem Morza Śródziemnego, że już mają krytyczną sytuację, za chwilę stracą swoje kolonie w Afryce Wschodniej, stracą Somalię, stracą Etiopię, że krytyczna jest sytuacja frontu libijskiego, że armia włoska zaangażowała się na kilka frontów.

Zaczął więc przekonywać Hitlera o tym, aby Włosi jednak zostali zaangażowani w operację Barbarossa.

Hitler tego nie chciał.

Ale Mussolini się upierał i wyciągnął tutaj kartę argumentację ideologiczną, co sprawiło, że ostatecznie ku niezadowoleniu armii niemieckiej Hitler się zgodził.

Hitler napisał do Mussoliniego, że z jego serca spadł wreszcie kamień, że nie musi już współpracować z tymi podłymi bolszewikami, których nienawidzi i że koniec końców nie chce, ale zgadza się w imię wspólnej ideologicznej walki, aby jacyś włoscy żołnierze pojawili się na froncie wschodnim.