Mentionsy

Nie wiem o co chodzi, natomiast jako, że to jest 200. odcinek, cóż, wejdźmy na grubo.

Natomiast faktycznie to wygląda tak, jakby Leszek Miller ostrożnie podchodził do tematu, tak?

Natomiast gdzieś tam trzeba było pożyczyć sól, czy zaopiekować się wspólnie dziećmi, czy odwiedzić się po prostu, czy obejrzeć meczyk, prawda, czy co tam.

Tutaj taki fragment, natomiast dziennikarz niestety w tym materiale jest anonimowy, już nie zajmowaliśmy się rekonstrukcją.

W sensie on jest tutaj reprezentantem partii, no i oczywiście, że to już się wszystko chyliło ku upadkowi, mówię o PZPR, natomiast jeżeli, no, kimś ratować, kimś reperować tutaj wizerunek i próbować złapać kontakt z nieprzekonanymi, no to Kwaśniewskim oczywiście, tak, to się będzie działo, ale też takim Leszkiem Millerem z tamtych czasów, to znaczy, no, możecie sobie zobaczyć ten materiał, no, jest to, jest to równiacha, nie?

Natomiast faktycznie Leszek Miller wydawał się progresywny, zwłaszcza na tle tych wysoko postawionych, wcześniejszych aparatczyków, liderów polskich, dlatego że Wojciech Jaruzelski faktycznie trochę taki odpowiednik Mr. Friza, gotamskiego Mr. Friza.

Natomiast on już był wtedy mocno, mocno wytrenowany.

Natomiast w dużym skrócie dla młodzieży znowu to były obrady, które miały wypracować jakiś kompromis między rządem a opozycją i miały zadecydować o jakimś dalszym kształcie państwa, o dalszych planach na funkcjonowanie tego naszego

Dlatego, że on też startował, chciał zostać senatorem, startował z okręgu Skierniewickiego.

Nie ma tego złego, no bo tacy politycy jak Miller, którzy mieli i czy z prawej strony, czy z lewej strony, którzy mieli takie doświadczenie niedostania otrzymania mandatu pozyskiego czy senatorskiego, potem mogli bardzo często zajmować się po prostu partią, tak?

Tylko senator Jan Szapraniec na przykład, więc pod tym względem dobrze się ułożyło, mieli jakiś punkt odniesienia.

Natomiast jeśli chodzi o SDRP, to w zasadzie tam można powiedzieć, że nastąpiła dwuwładza, Kwaśniewski jako ten chyba sprawniejszy retoryk.

Że może okej, oni mogą być izolowani, o tym jeszcze powiemy, w środowisku politycznym, natomiast wciąż oni byli niezwykle silni i ten sentyment do starego ustroju był mocny, nawet jeszcze niezależnie od tego, że części Polaków nie podobały się zmiany, zostali się gdzieś tam ofiarami transformacji i tego szoku, który wtedy nastąpił.

I tak to wszystko dosyć obszernie wspominał Miller w wywiadzie rzece Miller Anatomia Siły.

Tutaj Miller w książce Anatomia Siły mówił tak.

No i Miller kończy tę wypowiedź z anatomii siły następująco.

Natomiast z jednej strony trzymamy się, z drugiej strony nie chcemy się z tym jakoś afiszować tak publicznie, w sensie takim ogólnomedialnym.

Ten język był tyle zasadny, że to był rzeczywiście język pokazany prawdopodobnie, znaczy nie, w tej konkretnej sytuacji to był taki ogólny język, natomiast można go było odczytać jako język pokazany solidarnościowcom, no bo właśnie tu trzeba zadać pytanie, dlaczego ci postkomuniści wygrali wybory, no to nie było najbardziej oczywiste z rozwiązań powiedzmy, to był jednak jakiś plot twist w polskiej polityce.

Pod kątem naszego wejścia do NATO, czy aby tutaj nie ma jakichś agenturalnych wpływów rosyjskich, czy faktycznie tutaj to centrum władzy jest wolne od rosyjskich wpływów?

O uporządkowanie sprawy pułkownika Ryszarda Kuklińskiego, też w kontekście wejścia do NATO.

I sam został tajnym agentem, bo w Anatomii Siły, w tym wywiadzie Krasowskiego, wspominał, nie pisaliśmy żadnych depesz i nie używaliśmy żadnych pośredników.

No więc w alfabecie, na pytanie Prusinowskiego, czy Kukliński był dla Millera bohaterem, Miller odpowiedział, na pewno ułatwił nam drogę do NATO.

To Bill Clinton chyba powiedział, że był pierwszym polskim oficerem w NATO.

Nam bardzo zależało, żeby wejść do NATO i do Unii Europejskiej.

Mianowicie tymi niewywodzącymi się z niczego lękami polskiej prawicy, czy powiedzmy tych przeciwników, postkomunistów, że kurde, że być może ten rząd to będzie zahamowanie po prostu drogi do NATO i do Unii Europejskiej.