Mentionsy
Podcasty Teologii Politycznej
Podcasty Teologii Politycznej
01.06.2026 11:50

Krzysztof Kieślowski. Intuicja, los, transcendencja // Jasina, Kletowski, Werner

Krzysztof Kieślowski był reżyserem, który widział coś więcej w prostych rzeczach i codziennych decyzjach. W jego filmach to, co się zdarza przypadkowo, nigdy nie jest tylko czymś zwykłym. Zamiast tego, ludzkie historie stają się opowieścią o wolności, sumieniu i czymś większym.


Goście:🎬 Łukasz Jasina // filmoznawca, publicysta🎬 Piotr Kletowski // krytyk filmowy, historyk filmu, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego)🎬 Mateusz Werner // filozof kultury, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego


Prowadzi:🗣️ Mikołaj Rajkowski // Teologia Polityczna


Teologia Polityczna Co Tydzień o Kieślowskim: https://teologiapolityczna.pl/tpct-519


Zapraszamy do wysłuchania dyskusji o filmach Kieślowskiego, takich jak „Dekalog”, „Przypadek”, „Podwójne życie Weroniki” i trylogia „Trzy kolory”. Chcemy porozmawiać nie tylko o samych filmach, ale także o tym, co Kieślowski mógł chcieć opowiedzieć: czy ludzie dzisiaj potrafią zrozumieć sens swoich wyborów? Czy w świecie, gdzie wszystko zdaje się być przypadkiem, jest miejsce na przeznaczenie, odpowiedzialność i coś więcej…?


Rozmawialiśmy o kinie, które nie daje się łatwo wyjaśnić i jest zawieszone pomiędzy filozofią, polityką i duchowością, które nawet po latach nadal patrzy widzowi prosto w oczy.


P.S. Podczas rozmowy na żywo (26 maja 2026 r.) Mateusza Wernera zawiodła pamięć, za co przeprasza – przypisał bowiem Wojciechowi Eichelbergerowi ochronę Big Brothera, podczas gdy tę rolę odegrał Jacek Santorski.


___________

Teologia Polityczna to ogólnopolskie środowisko skupiające intelektualistów, naukowców, publicystów, młodzież akademicką, artystów o poglądach konserwatywno-liberalnych.

Została założona przez dwóch filozofów Marka A. Cichockiego (wykładowca UW, dyrektor programowy Centrum Europejskiego Natolin) i Dariusza Karłowicza (prezes Fundacji Świętego Mikołaja) jest pierwszym pismem reprezentującym nieznaną w Polsce dziedzinę z pogranicza filozofii, polityki i teologii. „Na sprawy polityczne chcemy spojrzeć z perspektywy spraw ostatecznych” piszą we wstępie pierwszego numeru pisma autorzy.

Więcej informacji: https://teologiapolityczna.pl/

Ambitna kultura potrzebuje wsparcia. Nasza działalność jest możliwa dzięki darowiznom od osób prywatnych, o które bardzo prosimy. Każda wpłata ma dla nas ogromne znaczenie. Dziękujemy za Państwa hojność. Wpłat można dokonać na stronie: https://teologiapolityczna.pl/2025tygodnik

____________

Kieślowski Tarantino Krzysztofa Kieślowskiego Bóg Królikiewicz Bergmana Zanussi Kubrick Andrzej Wajda Kołakowskiego Krzysztof Zanussi Krzysztofa Piesiewicza Leszek Kołakowski Wajdzie Marin Karmic

Rozdziały (14)

1. Wprowadzenie i prelegenci

Reżyser Krzysztof Kieślowski jest omawiany, a jego popularność międzynarodowej jest omówiona. Prelegenci przedstawieni: doktor Łukasz Jasiński, profesor Piotr Kletowski i doktor Mateusz Werner.

2. Podział twórczości Kieślowskiego

Podzielono twórczość Kieślowskiego na dokumentalną i kreacyjną, omówiono jego role jako humanisty i festiwalisty. Analiza popularności i jakości jego dzieł.

3. Popularność i dystrybucja filmów Kieślowskiego

Wyjaśniono, dlaczego Kieślowski był tak popularny, omówiono rolę dystrybucji i marketingu. Analiza filmów Kieślowskiego w Europie.

4. Kubrick i Dekalog

Kubrick i jego ulubione filmy omówione, a szczególnie Dekalog. Analiza, dlaczego Dekalog był ulubionym filmem Kubricka.

5. Uniwersalność i doskonałość Kieślowskiego

Diskutowano o uniwersalności i doskonałości twórczości Kieślowskiego, jego alchemiczne tworzenie i unikalność. Analiza nowych wersji Dekalogu.

6. Porównanie Kieślowskiego z Zanussim i jego wpływ na percepcję

Rozważania nad podobieństwami i różnicami między Kieślowskim a Zanussim, zarysowanie ich podejścia do tematów religijnych i filozoficznych.

7. Kieślowski jako craftsman i twórczy eksperymentator

Analiza Kieślowskiego jako reżysera, który eksperymentował z formą i narracją, a także jego pasja do kina.

8. Konflikt między Kieślowskim a Tarantinem

Porównanie filmów Kieślowskiego i Tarantina, podkreślenie różnicy w podejściu do kina i jego znaczenia.

9. Montaż i twórczość Kieślowskiego

Kieślowski lubił montaż, co ilustruje przykłady z filmu 'Po dwójnym życiu Weroniki'. Analiza jego teorii kina i wpływów, takich jak Andrzej Bazela, Flaherty, Wiertow i Grierson.

10. Metafizyka w filmach Kieślowskiego

Analiza symboliki kościoła i jego przeobrażenia w filmach Kieślowskiego, porównanie z filmami Bergmana.

11. Struktura Dekalogu

Wyjaśnienie, że bohaterowie Dekalogu mieszkają w jednym bloku, z uwagi na oszczędnościę.

12. Kieślowski jako pedagog

Rozmowa o warsztatach Kieślowskiego i jego podejściu do wyboru aktorów, w tym perswazji a nie manipulacji.

13. Biografia i filozofia Kieślowskiego

Rekomendacja autografii Kieślowskiego 'Osobie', jako niezwykle uczciwe i głębokie dzieło.

14. Zakończenie warsztatu

Podziękowania gościom i zaproszenie do kolejnych wydarzeń.

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 13 wyników dla "Zanussi"

Albo Zanussiemu.

Zanussi miał swoje.

Zanussi miał papierza, prawda?

Notabene przywołany tutaj Krzysztof Zanussi, to miał być moim zdaniem ten polski reżyser, który wyciągał ze świata bardzo dużo w latach 70., 80., robił dużą karierę, robił wiele koprodukcji.

Krzysztof Zanussi tą swoją szansę stracił.

Jeśli mogę się odnieść, bo to jest bardzo ciekawe porównanie Kieślowskiego z Zanussim, dlatego że, można powiedzieć, oni się ze sobą przyjaźnili, pracowali razem w torze.

Byłem świadkiem tego, jak Kieślowski przychodził na pokazy zamknięte jeszcze świeżego filmu Zanussiego, który wyszedł z montażu dosłownie.

Zanussi występował w roli wierzącego, który podchodzi do przedmiotu swojego kultu, tak można by powiedzieć, i próbuje

Zanussi to ma.

Kieślowski podchodząc do tych samych problemów, kwestii istnienia bądź nieistnienia Boga, przypominam, że Zanussi też przecież zrobił film Gdziekolwiek jest, jeśliś jest, prawda?

Pod względem rozpoznawalności w środowisku kilmaniaków porównywalne właśnie chyba tylko z Andrzejem Wajdą, mającym swoje określone miejsce, bardziej znaczącym od Zanussiego i pozostałych, którzy zostali zepchnięci i pewnie są zepchnięci w takich światowych rozpoznaniach do przypisów do tych najważniejszych.

No to powiedzmy, gdyby ktoś w takim razie śmierć prowincjała uznał za film Krzysztofa Zanussiego, który był najmocniejszym z jego... I tak oddam to, teraz w ramach próbuję pilnować tutaj pewne równowagi, teraz Mateusz będzie musiał dużo powiedzieć.

Mateusz to świetnie ogarnął, jak mówił, że Zanussi, który nie ma wątpliwości co do religijności i Kieślowski, który właśnie tą wątpliwość umieścił na swoich sztandarach.

Ostatnie odcinki