Mentionsy

Podkast amerykański
08.11.2025 06:00

254. Burmistrz Mamdani. Czy Demokraci rzeczywiście są na fali wznoszącej?

5 listopada minął dokładnie rok od zwycięstwa Donalda Trumpa nad Kamalą Harris. I właśnie niemal w rocznicę wyboru, bo 4 listopada, niektórzy Amerykanie mieli po raz pierwszy okazję wypowiedzieć się na temat jego urzędowania.

Wesprzyj nas na Patronite! https://patronite.pl/podkastamerykanski

Do urn ruszyli między innymi mieszkańcy Wirginii i New Jersey - wybierający gubernatora, mieszkańcy Kalifornii - głosujący w referendum zezwalającym na zmianę granic okręgów wyborczych, oraz mieszkańcy Nowego Jorku - wybierający burmistrza. Wyniki trudno było przewidzieć. Z jednej strony, we wszystkich trzech wymienionych stanach - Wirginii, New Jersey i Kalifornii - dominują Demokraci, a zatem ich zwycięstwo powinno być jedynie formalnością. Tym bardziej, że w takich wyborach - pomiędzy wyborami prezydenckimi - partia lokatora Białego Domu niemal zawsze traci. Z drugiej jednak strony, w zeszłym roku w każdym z tych stanów Donald Trump istotnie poprawił swoje wyniki. Ponadto Partia Demokratyczna jest wyjątkowo niepopularna, nawet wśród własnych wyborców.

W takich warunkach Demokraci nie mogli wykluczyć nawet całkowitej klęski, czyli przegranej w wyborach gubernatorskich. Katastrofy udało się uniknąć - dwie podobne do siebie, centrowe kandydatki wygrały z przekonującą, podobną przewagą kilkunastu punktów procentowych, a Kalifornijczycy poparli propozycję gubernatora Newsoma. Najciekawiej było jednak w Nowym Jorku, gdzie w de facto wewnętrznym pojedynku Partii Demokratycznej wygrał 34-letni kandydat, o którym jeszcze w lutym niemal nikt nie słyszał. Muzułmanin, demokratyczny socjalista, zdecydowany krytyk rządu Izraela. W mieście tak boleśnie dotkniętym islamskim terroryzmem, z wpływowymi finansistami z Wall Street i największą w USA populacją Amerykanów żydowskiego pochodzenia wydawało się, że takie zaplecze skazuje go na pożarcie. Jak to się stało, że Zohran Mamdani nie tylko stał się znany, ale - przede wszystkim - popularny? Jak na jego sukces zareagowały partyjne elity? Co łączy kampanię demokratycznego socjalisty z kampaniami centrystek, które ze słowem „socjalizm” nie chcą mieć nic wspólnego? No i co te wyniki mówią nam o kondycji obu partii? Posłuchajcie!

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 40 wyników dla "Partii Demokratycznej"

partii prezydenckiej zwykle idzie gorzej.

Jeśli państwo być może pamiętają, do tej pory gubernatoriem w Virginia był Glenn Youngkin, czyli taki, przez chwilkę nawet się mówiło, że to jest przyszłość partii republikańskiej, że może zamiast Trumpa, to może on, bo taki wyglądający, taki typowy republikański polityk z lat 90-tych powiedziałbym.

Do tego niezwykle religijną, co nie jest aż tak zaskakujące w partii republikańskiej, ale ona jest jakby bardziej religijna nawet niż chyba większość republikanów.

No i te wygrane obu kandydatek partii demokratycznej są dość wyraźnie, to znaczy...

W obu tych wyścigach sondaże pokazywały raczej zwycięstwo kandydatek partii demokratycznej.

Dlatego, że przypomnijmy, Virginia zawsze z nielicznymi wyjątkami naprawdę w swojej historii głosuje na kandydata, bo do tej pory zawsze kandydata, na gubernatora z partii przeciwnej niż prezydent.

nietypowo, wygrywa kandydat partii przeciwnej.

Przez to, że to są pierwsze wybory po wyborach prezydenckich, no to jest dowód na to, kartka nieufności wobec prezydenta, bo wygrał polityk partii przeciwnej.

Tak i nie, bo z jednej strony podobnie jest w New Jersey, partia przeciwna prezydentowi wygrywa, ale z drugiej strony przełamała pani Sheryl trwający ponad sześć dekad trend, bo od 1961 roku w tym stanie żadna z partii nie utrzymała urzędu gubernatora przez trzy kolejne.

kadencję, więc widzisz, masz demokratów i teraz powinien być republikanin, tak jak Chris Christie wygrywał swego czasu za kadencji Obamy i teraz powinno po dwóch kadencjach partii demokratycznej się to zmienić.

Nie do końca, jeżeli weźmiesz pod uwagę jaką popularnością cieszy się, czy poziomem akceptacji, jaki poziom akceptacji ma teraz partia demokratyczna, jeżeli ona ma poziom akceptacji dwadzieścia kilka procent w sondażach i nawet wśród znaczącej liczby wyborców partii demokratycznej.

Tymczasem niektórzy przedstawiciele partii republikańskiej rzeczywiście przyznawali, że takie rzeczy nie powinny się wydarzyć.

Na tym etapie powiedziałbym tylko tyle, że biorąc pod uwagę poziom poparcia dla partii demokratycznej i ocenę jakości tej partii nawet wśród jej wyborców, fakt, że dowieźli te dwa wyścigi gubernatorskie jest dla nich sukcesem wbrew temu, co się działo w czasie kampanii to raz i wbrew temu, co mówiono, że przynajmniej częściowo, że shutdown

Wielokrotnie Państwu opowiadaliśmy, jaki mamy zarzut, jeden z wielu, wobec liderów Partii Demokratycznej, ze szczególnym uwzględnieniem Hakima Jeffreysa, czyli szefa partii w Izbie Reprezentantów, też Nowojoreczyka, Hakim Jeffreys mówi jak robot, mówi jak wygenerowany przez sztuczną inteligencję bot.

Wbrew stanowisku jednak większości polityków Partii Demokratycznej, tego starszego pokolenia,

Nie tylko dlatego, że mają inne zdanie niż liderzy partii.

A mówiliśmy o tym, że ten konflikt między starymi a młodymi w partii demokratycznej jest bardzo duży i starzy demokraci stoją twardo po stronie Izraela bez względu na to, co Izrael robi, a młodzi już nie.

Najpierw nie wziął udziału w prawyborach partii demokratycznej, potem wystartował jako kandydat niezależny i z tego wyścigu również jako kandydat niezależny wycofał i na ostatniej prostej poparł Andrew Cuomo.

No właśnie, bo w czasie tej kampanii, po tym jak wygrał już prawybory w Partii Demokratycznej, przypomnijmy państwu, Andrew Cuomo początkowo się wycofał, bo przegrał prawybory, ale szybko ogłosił, że wraca do wyścigu, bo musi bić się o Nowy Jork i nie uznaje tego zwycięstwa swojego konkurenta.

Na przykład musiał przekonać do siebie gubernatorkę Nowego Jorku, również z partii demokratycznej, panią, która zastąpiła na tym stanowisko Andrew Cuomo, bo ten musiał odejść ze względu na oskarżenia o molestowanie seksualne i nadużycie władzy.

Do samego końca Chuck Schumer, lider partii demokratycznej w Senacie, Nowojorczyk, senator z Nowego Jorku.

Stara Gwardia Partii Demokratycznej, zwłaszcza w osobie Schumera, bardzo źle przyjęła wygraną mam daniego w prawyborach.

No i to, co się później odbywało, było moim zdaniem fatalne dla Partii Demokratycznej.

Cieszę się, że ostatecznie większość postaci tej partii

powiedziała, to nie jest nasz kandydat i nie daj Boże poparła kułomu, albo nawet nie poparłaby nikogo, to byłby to koniec partii demokratycznej.

Znaczy uważam, że i to nie tylko w Nowym Jorku, uważam, że wtedy młodzi wyborcy, którzy i tak już są zmęczeni status quo, zmęczeni tą gruntokracją panującą w partii demokratycznej, nie mieliby już żadnego powodu do tego, żeby głosować na partię demokratyczną, bo jeśli ta partia ignoruje wolę wyborców, którzy wprost mówią, czego chcą,

Więc to byłby koniec partii demokratycznej, więc to jest trochę tak jak z tym, trochę jak z tą wygraną w Virginia i New Jersey.

Ale naprawdę nie wydaje mi się, żeby Schumer sprzeciwiał się, mam na niemu, dlatego, że można by go określić mianem komunistą, mianem komunisty, tak jak i tak robił Trump i to zaszkodzi partii demokratycznej.

Uważam, że jeśli jesteś liderem tej partii, to musisz myśleć o poszerzeniu swojej bazy wyborców i nie zrażaniu do siebie swoich własnych wyborców.

No jasne, masz rację, to jeszcze za 20 lat mógłby być liderem partii demokratycznej, ale nie wiem, czy chce się zakładać, ale wydaje mi się, że przy następnym wyborze lidera partii demokratycznej w Senacie Schumer będzie miał albo poważnego konkurenta lub konkurentkę, albo w ogóle nie wystartuje.

który kompletnie ignoruje i w ogóle kierownictwo partii demokratycznej ignoruje skalę niechęci młodych do tej partii.

No i trudno się dziwić, kiedy w każdych kolejnych wyborach Chuck Schumer czy kierownictwo partii stawia na kogoś 60+, przynajmniej.

Wyborcy Partii Demokratycznej, którzy są naprawdę sfrustrowani status quo i pokazują to wszystkie badania, mają się z tym czuć.

No i jaki wniosek z tego płynie dla liderów partii demokratycznej?

Ale wydaje mi się, i tutaj jakby trochę podsumowując, ten niezły wynik tych wyborów teraz, w tym roku, tego listopada, nie powinien być traktowany jako znaka wielkiego sukcesu, przebudzenia się partii demokratycznej, oto nadchodzi po prostu nowy początek.

za to, co mówił wcześniej, no bo jednym z elementów niepopularności urzędującego prezydenta i partii republikańskiej jest zamknięcie rządu, na które zdecydował się właśnie Chuck Schumer i trzyma dyscyplinę wśród senatorów partii demokratycznej.

No więc jeszcze jednym z sukcesów Partii Demokratycznej w tych wyborach było zwycięstwo w referendum w Kalifornii, które to referendum dotyczyło właśnie gerrymanderingu, czyli możliwości zmiany okręgów wyborczych po to, żeby wygenerowały te nowe okręgi dodatkowe pięć mandatów dla Partii Demokratycznej w Izbie Reprezentantów.

No przede wszystkim wyborcy, bo liczba okręgów, których może zwyciężyć kandydat tej lub drugiej partii będzie nam sukcesywnie maleć.

No i jest to także sukces samego gubernatora Newsoma, który będzie na tym budował swoją, niewątpliwie swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich, czy wcześniej w prawyborach partii.

demokratycznej, choć sam o tym jeszcze nie mówi.

0:00
0:00