Mentionsy

Zanim tak został wiceprezydentem u George'a W. Busha.

za prezydentury George'a Busha starszego, jak próbował być prezydentem, ale zamiast tego został szefem dużej firmy, w uproszczeniu naftowej, na czym zarobił miliony i jak później do polityki wrócił.

No i oto witamy naszego bohatera Dicka Chenaya, kiedy jest wiceprezydentem u boku Georgia W. Busha.

Tymczasem teraz Dick Cheney rewanżuje się swojemu dawnemu mentorowi i czyni go szefem Pentagonu, czy też poprawniej powiedzieć namawia George'a W. Busha, aby szefem Pentagonu uczynił Donalda Rumsfelda.

Mówię o tych pierwszych ośmiu miesiącach prezydentury George W. Busha.

Tymczasem Dick Cheney był u Busha codziennie rano i nie było to jedyne ich spotkanie w ciągu dnia.

Raz w tygodniu spotykał się z Condoleezza Rice, czyli doradczynią Busha do spraw polityki zagranicznej i oczywiście z Donaldem Rumsfeldem.

I generalnie było takie zrozumienie, że Dick Cheney jest kimś w rodzaju premiera trochę w tej administracji George'a W. Busha.

I kończy to wystąpienie nie mówiąc, że prawdopodobnie albo prezydent Bush być może podejmie taką decyzję, albo ja zachęcałbym prezydenta Busha do podjęcia takiej decyzji.

Ale z tego grona nie da się ukryć, że Dick Cheney miał najwięcej wpływu na George'a Busha.

przekonując Busha, że Stany Zjednoczone muszą po 11 września zaatakować w sposób no taki zdecydowanie odstraszający i oczywiście sam Afganistan nie wystarczał i szukano innego celu.

W dodatku łatwo przekonać, czy łatwo jak łatwo, ale łatwiej przekonać George'a W. Busha, no bo Saddam Hussein próbował zabić jego ojca.

I można się z tego śmiać, ale myślę, że taki argument na Georgia W. Busha nie był zupełnie absurdalny.

Przypominamy jeszcze, że wykorzystał do przekonywania świata tego najbardziej wiarygodnego członka najbliższego kręgu George'a W. Busha, czyli Colina Powella, który na posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa ONZ mówił, że Irak stanowi takie zagrożenia.

Otóż Dick Cheney za zgodą George'a W. Busha uruchomił amerykańskie agencje wywiadowcze, ale na amerykańskiej ziemi.

Uderzało to w administrację Busha wewnętrznie, bo rosł opór wobec wojny w Iraku, na co Cheney w ogóle nie zwracał uwagi.

umiarkowanych republikanów, Forda czy Busha Seniora i uważano go też za umiarkowanego, tymczasem no właśnie Dick Cheney nie był absolutnie politykiem umiarkowanym, był bardzo konserwatywny, ale też był politykiem radykalnym, przynajmniej w kwestiach polityki zagranicznej, ale sprawdzał się jako właśnie taka szara eminencja, osoba, która działa w cieniu i był w tym też trzeba powiedzieć bardzo dobry, no bo był bardzo pracowity, bardzo zdeterminowany, wręcz no fanatyczny

Władza Dicka Cheneya była bardzo duża, umiejętności oddziaływania ogromne, wpływanie na George'a Busha też, ale do czasu.

A Sam Cheney był bardzo doświadczony i zdołał ustawić tę pierwszą administrację Busha pod siebie, ale z czasem, kiedy wojna w Iraku stawała się coraz bardziej niepopularna i przynosiła...

obciążała wizerunkowo Busha, który musiał się ubiegać o reelekcję.

Kiedy na jaw wyszły nielegalne podsłuchy, kiedy na jaw wyszły tortury i to wszystko jakby ciągnęło administrację w dół, no to, a mimo to George W. Bush wygrał walkę o reelekcję, niewielką przewagą nad Johnem Carem, ale jednak, no to ta druga kadencja George W. Busha wyglądała już inaczej i też wyglądała inaczej jego relacja z Dickiem Jenneriem.

domagał się od George'a W. Busha ułaskawienia dla Libiego.

To zrobił dopiero, nawiasem mówiąc, Donald Trump w czasie swojej pierwszej kadencji, ale Cheney był bardzo zawiedziony decyzją Busha.

najbardziej zagorzały, czy właściwie jedyny w tym gronie republikańskich kandydatów, krytyk wojny irackiej i administracji Busha i Cheneya.

I było mu o tyle łatwiej, że za przeciwnika miał głównego brata George'a Busha, czyli Jeba Busha, byłego gubernatora Florydy i na tym krytycyzmie wobec wojny w Iraku się bardzo Donald Trump zbudował i to trzeba mu oddać.