Mentionsy

Zanim tak został wiceprezydentem u George'a W. Busha.

za prezydentury George'a Busha starszego, jak próbował być prezydentem, ale zamiast tego został szefem dużej firmy, w uproszczeniu naftowej, na czym zarobił miliony i jak później do polityki wrócił.

No i oto witamy naszego bohatera Dicka Chenaya, kiedy jest wiceprezydentem u boku Georgia W. Busha.

No mniej niż 600 głosów.

Tymczasem teraz Dick Cheney rewanżuje się swojemu dawnemu mentorowi i czyni go szefem Pentagonu, czy też poprawniej powiedzieć namawia George'a W. Busha, aby szefem Pentagonu uczynił Donalda Rumsfelda.

Dlatego, że George W. Bush, no wiadomo było, że on nie ma doświadczenia w polityce zagranicznej i dlatego też dobrał sobie Chenera jako osobę doświadczoną, taką mającą pewną grawitas tutaj, która będzie przydawała temu tandemowi jakiejś powagi.

Ale generalnie, co ciekawe, George W. Bush uważał, że jego pierwsza kadencja, no bo każdy prezydent myśli oczywiście w kategoriach dwukadencyjności,

George W. Bush uważał, że pierwsza kadencja będzie poświęcona polityce wewnętrznej.

Mówię o tych pierwszych ośmiu miesiącach prezydentury George W. Busha.

I generalnie było takie zrozumienie, że Dick Cheney jest kimś w rodzaju premiera trochę w tej administracji George'a W. Busha.

Kontrolujesz co prezydent zobaczy, z kim się zobaczy, kontrolujesz kalendarz i obieg dokumentów.

Kiedy 11 września 2001 roku George W. Bush był na Florydzie w szkole, czytał bajkę dzieciom, to Dick Cheney znajdował się w Białym Domu.

Po prostu nie ma takiego momentu, w którym Dick Cheney mógł, wiedząc już o tym, że ten samolot leci na Waszyngton, zdążyć porozumieć się z Georgem W. Bushem i uzyskać od niego ustną zgodę na taką decyzję.

No tak, to tutaj rzeczywiście Stany Zjednoczone odnoszą szybki sukces w Afganistanie, to znaczy eliminują talibów.

Przecież Saddam ma historię oszukiwania inspektorów.

Ale z tego grona nie da się ukryć, że Dick Cheney miał najwięcej wpływu na George'a Busha.

Tak się umówił z Georgem W. Bushem, który nie czuł się pewnie w polityce zagranicznej.

W dodatku łatwo przekonać, czy łatwo jak łatwo, ale łatwiej przekonać George'a W. Busha, no bo Saddam Hussein próbował zabić jego ojca.

I można się z tego śmiać, ale myślę, że taki argument na Georgia W. Busha nie był zupełnie absurdalny.

To był jeden z argumentów.

Dick Cheney zwraca się do swojego dawnego kumpla z Izby Reprezentantów.

Również Dicka, Dicka Armea, który pełnił wtedy funkcję lidera większości republikańskiej w Izbie Reprezentantów.

George zresztą W. Bush też nie.

I to jest naprawdę kiedyś dramatyczne wystąpienie jego w Izbie Reprezentantów.

No to tak nie działa w przypadku reżimów autorytetów.

Też żeby nie zachęcać do ataku ewentualnie ze strony nieprzyjaznych mu państw.

Przypominamy jeszcze, że wykorzystał do przekonywania świata tego najbardziej wiarygodnego członka najbliższego kręgu George'a W. Busha, czyli Colina Powella, który na posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa ONZ mówił, że Irak stanowi takie zagrożenia.

No i rzeczywiście jest też ten element, który jak się patrzy z perspektywy konsekwencji tej wojny i jej kosztów, jeszcze nie powiedzieliśmy o kosztach, dwa biliony dolarów.

Otóż Dick Cheney za zgodą George'a W. Busha uruchomił amerykańskie agencje wywiadowcze, ale na amerykańskiej ziemi.

I uruchomiono gigantyczny program inwigilacji Amerykanów.

Równie wątpliwe, jak to uzasadnienie tych podsłuchów.

Ale zobacz, Donald Trump mówi bardzo dużo i też sobie nie robi kłopotów.

No siedział cicho i nie chciał być na układkach magazynów.

Tu może jeszcze jedna anegdotka, którą warto wspomnieć, że sam George W. Bush określał siebie mianem The Decider, że to on jest tą osobą decydującą.

Pewnie też dlatego, żeby ukrócić trochę plotki, że to Dick Cheney steruje Georgem Bushem, bo to też...

Władza Dicka Cheneya była bardzo duża, umiejętności oddziaływania ogromne, wpływanie na George'a Busha też, ale do czasu.

Kiedy na jaw wyszły nielegalne podsłuchy, kiedy na jaw wyszły tortury i to wszystko jakby ciągnęło administrację w dół, no to, a mimo to George W. Bush wygrał walkę o reelekcję, niewielką przewagą nad Johnem Carem, ale jednak, no to ta druga kadencja George W. Busha wyglądała już inaczej i też wyglądała inaczej jego relacja z Dickiem Jenneriem.

A Dick Cheney był bardzo przeciwny zwalnianiu Rumsfelda ze stanowiska i tutaj był na przykład duży konflikt między nim a Georgem W. Bushem.

No i chyba najbardziej przeżył fakt, że George W. Bush nie zgodził się na ułaskawienie jego bliskiego współpracownika z Kutera Libiego, który został oskarżony o krzywoprzysięstwo w takiej sprawie, która pokazuje też mściwość Dicka Cheneya i to, że był gotowy pogrywać bardzo brudno.

domagał się od George'a W. Busha ułaskawienia dla Libiego.

I było mu o tyle łatwiej, że za przeciwnika miał głównego brata George'a Busha, czyli Jeba Busha, byłego gubernatora Florydy i na tym krytycyzmie wobec wojny w Iraku się bardzo Donald Trump zbudował i to trzeba mu oddać.

Znaczy uważam, że to była bardzo niemądra zagrywka, która pewnie nie przekonała wielu republikanów na temat, zraziła część demokratów.

innych krajów.