Mentionsy

Natomiast oczywiście najważniejsza była ta rosyjska, no i ten żywioł rosyjski był najważniejszy, nacjonalizm rosyjski już od czasów Stalina był w Związku Radzieckim najważniejszy, więc jest to oczywiście, mówimy Związek Radziecki, myślimy trochę Rosja, więc właśnie rozpadł Związku Radzieckiego, no i pojawiają się takie argumenty, że no musi ta Rosja upaść, bo przecież rozpadł się Związek Radziecki, rozpadło się Imperium Romanowów.

Musimy właśnie pamiętać, kiedy już mówimy o Imperium Carskim, czy kiedy mówimy o Związku Radzieckim, to musimy pamiętać, że po pierwsze to były twory o wiele większe niż Federacja Rosyjska dzisiejsza, a co za tym idzie zajmowały też, prawda, zajmując więcej terenów, zajmowały też, kontrolowały też więcej ludności nierosyjskiej etnicznie.

ani w carskiej Rosji, ani w Związku Radzieckim to się tak nie przedstawiało.

No niemniej one są latami przecież poddawane resyfikacji za czasów Związku Radzieckiego, może trochę mniej za czasów Caratu, ale też teraz za czasów 25 lat putinizmu.

Natomiast w książce poruszasz też Marcinie bardzo ciekawą kwestię zrębów ruchów separatystycznych, które kształtowały się w Federacji Rosyjskiej po rozpadzie Związku Radzieckiego.

Był taki, no oczywiście przychodząc do Czeczenii, wszyscy z Państwa na pewno wiedzą, tak no Dzzochard Udajew ogłasza niepodległość, były generał radzieckiego lotnictwa Czeczen, ogłasza niepodległość Czeczenii w 1991 roku.

Natomiast to jest za mało, żeby ten pierwiastek państwowo-twórczy przebił się przez lata propagandy, przez lata kształtowania umysłów Rosjan, mówię teraz Rosjan wszystkich, jako obywateli Rosji, czy Związku Radzieckiego wcześniej, czy Imperium Carskiego, przez lata...

Więc jakiś pierwiastek jednak myślenia takiego społecznego, wychodzącego trochę dalej poza pochum, uizm i ten taki myślenie człowieka radzieckiego, że jak coś jest wspólne, to jest niczyje, się pojawił.

A wiemy jak to było z sowchozami i kołchozami w Związku Radzieckim.

No i oczywiście to jest propaganda rosyjska, natomiast nie można odmówić racji temu stwierdzeniu, nie samemu Kremlowi, natomiast temu twierdzeniu, że o ile w 1991 roku udało się broń atomową Związku Radzieckiego, szczególnie dzięki Ukrainie, co teraz część ekspertów twierdzi, że było błędem, trzeba było nie oddawać tej broni nuklearnej, bo wtedy Rosja nie zaatakowała Ukrainy.

Nie wiem, czy wszyscy po rozpadzie Związku Radzieckiego naukowcy kierując się patriotyzmem po części stwierdzili, że jednak nie wyjeżdżają, zostają, działamy na rzecz Federacji Rosyjskiej nowo powstałej.