Mentionsy

Szanowni Państwo, Rosja od rozpadu do faszystowskiej dyktatury, scenariusze przyszłości 26-36, której to autorem jest ten uroczy dżentelmen, który jest po drugiej stronie.

To tak chyba najprościej by było nazwać ten etnonacjonalizm, czyli tylko biali Rosjanie to są prawdziwi Rosjanie i nikt więcej.

Natomiast ten imperialny jest taki bardziej inkluzywny, chociaż też niedobrowolny, jak widzimy, co się dzieje w Ukrainie, bo Rosja próbuje tę Ukrainę do swojego imperium wyimaginowanego albo nie przyłączyć niedobrowolnie.

Też pamiętajmy, że Rosja dzisiejsza to jest państwo, które przejęło w spuściźnie całą historię Związku Radzieckiego, który był mimo wszystko

Wydaje mi się, że właśnie to, czy ktoś jest taki prorosyjski w tym takim starym nomenklaturowym wydaniu, czyli prosowiecki, prorosyjski, jest znacznie ważniejszy dla przeciętnego Rosjanina niż kolor skóry, aczkolwiek, no jak wynika zarydymkowo z Twojej książki i taki odsetek, no i spory odsetek takiego elementu w rosyjskim społeczeństwie jest, rozwija się.

Natomiast kiedy Związek Radziecki zaczął się już kruszyć, 1989, 1990, a potem wolna Rosja, niepodległa Rosja,

etnocentryczne, czy rasistowskie, bo oni twierdzili, że prawdziwy Rosjanin to jest biały Rosjanin.

Nawet Buriaci, albo, nie wiem, Tuwińcy, prawda, te narody pochodzenia mongolskiego, to też nie do końca Rosjanie.

Kiedy mężczyzna z Azji Centralnej dźgnął nożem w bójce, bo to nie było tak, że on chodził i polował na Rosjan, no doszło do bójki między, prawda, pseudokibicami, dźgnął Rosjanina nożem, białego Rosjanina, to w Moskwie doszło do łapanki, Moskwa prawie że zapłonęła, bo pseudokibice zorganizowali łapankę na przyjezdnych, znaczy na każdego, kto miał azjatyckie rysy twarzy, może w ten sposób.

Zresztą wielu Rosjan się z tym do dzisiaj przyjdzie.

Natomiast potem ta relacja, ja to w książce nazywam trochę przewrotnie love-hate relationship, bo to jest tak, że Kreml z jednej strony zwalczał te środowiska ultranacjonalistyczne, natomiast z drugiej strony, kiedy potrzebował, to wspierał, natomiast najczęściej właśnie te odłamy, które raczej tęskniły za imperium rosyjskim i ten nacjonalizm był taki imperialność, objawiał w tym, że oczywiście Rosja

To jest naród bogonosiec, prawda, że tutaj po prostu boskie wartości Rosjanie niosą, że zawsze Rosja musi mieć jakiś wyższy cel.

No i oczywiście im większa Rosja, tym Rosja silniejsza, prawda?

No niemniej to nie była jego główna agenda, żeby Rosja była biała.

Natomiast ten taki inkluzywny, nazwijmy to, bo jeśli ktoś by chciał się dołączyć do imperium, to dobrze, to Rosja go chętnie pod swoje skrzydła przyjmie.

Gierkin dużą rolę odegrał, jeśli chodzi właśnie o organizowanie wspieranych przez Rosję oczywiście, no niemniej część mieszkańców Donbasu, Ugańska gdzieś tam uwierzyła w te hasła, więc on wspierał właśnie to, że Ukraińcy to jest jeden naród z Rosjanami, że trzeba przyłączyć w ramach właśnie tego nacjonalizmu, miłości do ojczyzny, trzeba przyłączyć tych biednych Rosjan poza granicami do kraju.

Kiedy zajęto Krym, ona była prokuratorką Krymu, ale szybciutko się, szybciutko zmieniła barwy, uznała, że ona jest Rosjanką, patriotką, prawda, i że właśnie ona też się łączyła z Gierkinem w tą taką wiarę, w tą carską Rosję, prawda, że Rosja powinna wrócić do tych swoich takich tradycyjnych korzeni konserwatywnych.

W jego krwi się Rosja odrodzi.

Oczywiście Rosja o Azji trochę mniej mówi negatywnie, szczególnie o Chinach, bo teraz to nie wypada.

Więc to jest taki szowinizm na zasadzie tego, że oczywiście rosyjska kultura jest najlepsza, rosyjska historia jest zawsze najlepsza, Rosjanie są po prostu najlepsi.

Rosjanie w tym rozumieniu jako obywatele Federacji Rosyjskiej, bo ten nacjonalizm, to są na przykład Północni Bracia, to się chyba tak nazywa ruch z Petersburga na przykład i oni właśnie twierdzą, że Rosjanin to jest tylko biały Rosjanin, prawda?

Europejczy, biały Rosjanin, a tych wszystkich tam Czeczenców, wyrugować, oni by się nawet nie martwili, gdyby a propos rozpadu Rosji, o którym jeszcze w następnych cyklach powiemy, oni by się nawet nie martwili, gdyby ta Rosja się rozpadła w taki sposób, że te republiki, gdzie większość nie stanowią Rosji,

Rosjanie jakby odpadły.

Niech to wszystko idzie w kolerę, za przeproszeniem, bo my jesteśmy prawdziwi Rosjanie.

No bo jakby zaczęłoby się za chwilę, Czeczeni zaczęliby się burzyć, Tatarzy by się zaczęli burzyć, gdyby nagle Kreml stwierdził, że Rosjanin to jest tylko biały Rosjanin.

My Rosjanie, jako wszyscy Rosjanie, jesteśmy świetni.

Każdy chce być Rosjaninem albo każdy chce być przynajmniej częścią czy pod wpływem Rosji i to właśnie głosi Dugin.

To jest książka sprzed trzech lat, jak się zaczynała, jak już trwała inwazja, więc ona jest bardzo aktualna i on tam właśnie pisze, że Rosjanie potrzebują, jako obywatele, potrzebują, żeby ich kraj miał zawsze jakąś wizję i ideologię, więc to nie jest tak, że Putin kompletnie nie ma jakiejś ideologii, czy nie próbuje się do jakiejś ideologii odwoływać.

On twierdzi, że Rosja to się powinna najlepiej rozciągać od Lisbony po Władywostok.

Twierdził, uznawał, że Rosja jest nadrzędnym bytem, tym państwem nadrzędnym, że Rosja jest tą kolebką kultury, tym trzecim Rzymem i wtedy my możemy razem żyć i razem się rozwijać.

Dugin twierdzi, on to opisał w swojej książce czwarta teoria polityczna, że właśnie Rosja, jego marzeń powinna być tą czwartą teorią polityczną, czyli to jest połączenie faszyzmu, nazizmu, demokracji, komunizmu i on stwierdził liberalizmu i on stwierdził, że jak się to wszystko pomiesza, to z każdej z tych teorii można wyciągnąć coś, co się da połączyć w jedną idealną czwartą teorię władzy.

Czyli Rosjanie w Uzbekistanie, w Tadżykistanie, na Łotwie, na Litwie, w Estonii itd.

No i to oczywiście było niebezpieczne dla Zachodu, dla nas tutaj w Europie Środkowej, bo patrzyliśmy na to i słusznie, prawda, jako pewne dążenie do rewindykacji, rewizji granic, prawda, czy wpływania na sytuację w naszych krajach, czy w tych krajach, w których są mniejszości rosyjskie, no bo Rosja sobie rości prawo do opieki nad tymi mniejszościami rosyjskojęzycznymi, bo one są częścią ruskiego świata, czyli czegoś, co wykracza poza granice Federacji Rosyjskiej.

To tak naprawdę nie są żadni Ukraińcy, tylko to są Rosjanie, tylko którzy mają tam trochę inny dialekt.

I Rosja tak samo podchodzi do Ukraińców, że to nie jest żaden naród oddzielny, tylko to są tacy może troszkę...

Ja w książce przewiduję, że będzie się odwoływał, bo będzie Władimir Putin czegoś potrzebował, kiedy ta wojna się skończy, bo już sam fażyzm ukraiński nie wystarczy do jakiegoś jednoczenia Rosjan.

No to wypuśczono tego dżina drugi raz oczywiście po to, żeby mobilizować Rosjan, prawda, no bo jest to...

Rosja prowadzi wojnę agresywną.

No i do nacjonalizmu, do tego, że my jesteśmy, prawda, właśnie Rosjanie, najlepszy naród na świecie.

Gdzieś to tam jest ten neurazjanizm, jest to słowianofilstwo, prawda, że Rosja powinna zjednoczyć wszystkie narody słowiańskie najlepiej, prawda, i pomóc im oderwać się od tej Europy.

Nie będzie go tak łatwo wtłoczyć z powrotem, więc ja obstawiam, że jednak w tym scenariuszu, o którym rozmawiamy, czyli że Rosja będzie jeszcze bardziej radykalna i cały czas nam będzie szkodziła i groziła, to Władimir Putin będzie musiał przyjąć i już zresztą przyjmuje.

Ja tam opisuję, że to jest wariant tej Korei Północnej, niemniej podkreślam, że tu nie chodzi o Koreę Północną jako autarkię gospodarczą, bo taka Rosja się nie utrzyma, bo Rosja jest jednak ciągle wolnorynkową i kapitalistyczną gospodarką i z tego trzyma się ciągle mimo sankcji.

Powiedz Marcin, w Twoim odczuciu, z kim będzie współpracować Rosja na arenie międzynarodowej, jeżeli pójdzie tą taką ścieżką zacieśniającego się autorytaryzmu?

Wszystko oczywiście zależy jak się potoczy dalej, czy faktycznie Putin umocni jeszcze tą radykalną retorykę i ta Rosja będzie dalej nam groziła, prowadziła wojnę hybrydową na wszystkich możliwych poziomach przeciwko nam, tak jak się to w sumie dzieje teraz.

Jeśli tak będzie, to ja jednak obstawiam, że Rosja już część poczyniła zmian, przesunęła swoje, no bo musiała, prawda?

Europa się odcina coraz bardziej od Rosji, jeśli chodzi szczególnie o paliwa kopalne i podejrzewam, że to się już nie zmieni, nawet gdyby Rosja nagle zakończyła wojnę, udało się pewien business as usual przywrócić, bo ja nie wykluczam, że nawet w tym wariancie Korei Północnej...

Jeśli by się udało Rosji chociaż trochę otworzyć, znaczy Europa by się chociaż trochę na Rosję znowu otworzyła, to oczywiście, że Rosjanie będą chcieli skorzystać, bo wiadomo, że pieniądz europejski lepiej się zarabia w euro niż w yuanach, prawda?

czy w Rupiach lepiej się odpoczywa na rywierze francuskiej nawet niż dla Rosjan oczywiście, niż na Tajlandii.

To nie wykluczam, że Rosja skorzysta, natomiast to już nie będzie taki powrót, jak był przed 2022 rokiem, bo już państwa europejskie naprawdę swoje też przestawiły swoją gospodarkę, szczególnie tą energetyczną, no właśnie na źródła spoza Rosji.

Natomiast to obstawiam, że jednak większość państw europejskich już zmieniła swoje szlaki dostaw, że Rosja będzie jednak musiała zostać związana z tym globalnym południem, z tym zachodem.

Moim i Państwa gościem był Marcin Łuniewski, autor tej oto książki Rosja.