Mentionsy

To może zacznijmy od wiersza Alkarisa ibn Kaldys.

I tu przykład właśnie kalifa umajackiego z ósmego, początku ósmego wieku, Al-Walida ibn Yazida.

Ibn Hubab to był wcześniejszy poeta, który również komponował wiersze o podobnej tematyce, czyli o tematyce, można powiedzieć, mudżunowej, ale też mógł być, on podejrzewa się, że był on kochankiem Abu Nuasa, więc być może panów tutaj nie tylko łączyła więź mistrz-nauczyciel, ale łączyła ich także więź jakaś głębsza.

Jeśli chodzi o właśnie gazelę, to również przetłumaczyłem tutaj kawałek innego wiersza, Ibn al-Mu'ateze, który również jest podobny.

Ibn al-Mu'ateze

Ale Ibn al-Mu'taz powiedział i zwraca się właśnie tutaj do gazeli.

W taki sposób, i jest to właśnie kawałek po noto Ibn al-Mu'ateza, który mówi, jak aż to róża policzki gazeli porasta, jak aż to zakrzywienie i symetria jej posturę cechuje, jak aż to perła ukazuje się, gdy na twarz jej wstąpi uśmiech, jakąż magię i kokietery skrywa jej spojrzenie.

Ja też mam jeden wiersz Ibn al-Mutaza.

tak złośliwie, że akurat Ibn al-Mu'tas miał nieco większe szanse niż Abu Nuwas, żeby osiągnąć więcej niż się zwykle bierze.

Ale jeszcze wracając na chwilę do naszego Ibn al-Mu'ateza, bo chciałem powiedzieć, że Ibn al-Mu'atez w ogóle mówi się o jego kochanku Abdullah.

I w ogóle Ibn al-Mu'atez miał zostawić tego kochanka i tak naprawdę

przepraszam, to Abdullah miał zostawić Ibn al-Ma'taza, miał odejść do innego kochającego, do innego muachibba i jakiż miałby być tego powód, to tylko chciałbym o tym króciutko wspomnieć, ponieważ jest ważny motyw brody w tej naszej nie tylko homoerotycznej, ale ogólnie tutaj homoseksualnej poezji.

Ibn Sana'a al-Mulk.

Ibn Qutayba.

Nawet Wallada Mint Al-Mustakfi tak dość zjadliwie pisała o Ibn Qutaybie.

Ibn Qutayb chociaż cnut to ukaz kutasów poza ulkach szuka.

Ja akurat tutaj przetłumaczyłem również z języka arabskiego taki wiersz Ibn Abdrabihi.

Taką postacią, którą często przytacza się jako również najbardziej prominentna właśnie z tej tradycji, to jest właśnie Abu Amir ibn Shuhayd, który w XI wieku, w pierwszej połowie jeszcze XI wieku zmarł.

Mamy jeszcze wśród tych reprezentantów Ibn Kuzmena, to już jest XII wiek, który porównywany jest czasem, mówi się, że był andaluzyjskim Abu Nuasem.

To jest Ibn Sahel z XIII wieku Sri przede wszystkim, który był akurat w kontekście naszej poezji też hebrajskiej z Andaluzji, który miał być żydowskim konwertytą, który opisał swoje przeżycia w bardzo ciekawy sposób, przeżycia związane ze zmianą wiary na przykładzie takiej metafory.

I Ibn Sahel

Czyli Ibn Sahel tak naprawdę, szanowni Państwo, zilustrował swoją konwersję na przykładzie poematu homoerotycznego.

Tak, do tej arabskiej religijnej poezji my jeszcze króciutko przejdziemy, a jeśli chodzi o Ibn Shuhayda, bo pamiętajmy, to jest XI wiek, wszystko w tej Andaluzji się rozsypuje, wali, rekonkwista, a z drugiej strony generalnie rozpad na dzielnicę, mówiąc naszym językiem.

No i już Ibn Shuhayd w pewnym momencie szykuje się do odejścia.

No i Ibn Szuhayt pisał tak.

postacią i może zacznijmy od Shlomo ibn Gabirola, bo te wiersze są krótsze, a też ciekawe.

Mamy też takie nazwisko jak Ibn al-Farid, czyli jeden z, można powiedzieć, uznawany przez wielu krytyków za jednego z...

Chciałem akurat wrócić tutaj do Ibn al-Farida, mimo że to jest też XII, XIII wiek, to chciałem do niego wrócić, ponieważ on rzeczywiście pisał po arabsku, więc trochę więcej mogę na jego temat powiedzieć, ale on miał zasadniczo sześć, wyróżniamy tutaj sześć jego poematów takich razelowych, takich miłosnych, w których on rzeczywiście zwraca się w formie żeńskiej,

A mówi tutaj nasz Ibn al-Farid, że gdyby tutaj

Jest to, cały czas jesteśmy w tej mistycznej, w tym kręgu mistycznym, tak, ale to Ibn al-Farid z XII, XIII wieku zasadniczo.

Al-Abbas ibn al-Ahnaf, który głównie właśnie o nieszczęśliwej miłości.