Mentionsy

I ponoć już rozmowy bezpośrednie na temat tego ataku rozpoczęły się w grudniu, kiedy premier Netanyahu odwiedził prezydenta Trumpa w Mar-a-Lago na Florydzie.

14 stycznia miał być takim przełomowym również momentem, gdzie Donald Trump już wówczas zastanawiał się o przeprowadzeniu jakichś wstępnych ataków, ale jednak zdecydowano się dalej koncentrować i gromadzić siły w regionie, a w międzyczasie przez dwa tygodnie od 14 stycznia dwukrotnie u Donalda Trumpa w Waszyngtonie pojawił się dyrektor Mossadu.

I tego przede wszystkim dotyczyły, też wiemy z tego tekstu i z wielu innych tekstów, rozmowy prowadzone przez Kushnera i przez Witkoffa, dwóch reprezentantów Trumpa na różnych frontach.

Dzisiejszy tekst z Exios również objaśnia trochę te kwestie sugerując, że do pewnego momentu być może Donald Trump i ekipa reprezentująca Donalda Trumpa wierzyli, że może dojść do jakiegoś rodzaju porozumienia dyplomatycznego.

Dziesięć dni po ultimatum, ostatnim Donalda Trumpa, praktycznie równo 10 dni, czyli w sobotę rano 28 lutego, doszło do ataku, do naprawdę dużego ataku.

John Bolton z uśmiechem na twarzy powiedział, że jego największym rozczarowaniem, jego największym bólem jest to, że on nie potrafił namówić Donalda Trumpa na dokładnie taką oprecję, jaka się wydarzyła.

Jak wspomniałeś o Boltonie, to aż wyobraziłem sobie taką scenkę, oczywiście mówię to z przymrużeniem oka, że nawet na łożu śmierci być może John Bolton stwierdzi, że jedną z rzeczy, których najbardziej żałuję, to to, że to nie on namówił Donalda Trumpa na ten atak, bo rzeczywiście jedne z takich czołowych postaci antyirańskich od wielu, wielu lat, o czym mówiliśmy w poprzednim odcinku.

To była frakcja kierowana przez sekretarza skarbu Stevena Mnuchina, który współpracował z szefem, ówczesnym przewodniczącym kolegium połączonych szefów sztabów i razem z Pentagonem i oni próbowali samodzielnie wpływać na Donalda Trumpa, żeby ten nie słuchał tych wszystkich jastrzębich zaleceń samego Johna Boltona.

I to trochę wskazuje na to, dlaczego ta polityka w pierwszej kadencji Donalda Trumpa była taka niespójna, ponieważ ona była prowadzona przez dwa różne skrzydła.

Kushner chciał zorganizować spotkanie Donalda Trumpa podczas jednego z szczytów międzynarodowych w roku 2019.

Donalda Trumpa z ministrem spraw zagranicznych Iranu.

I kiedy Bolsztyn się o tym dowiedział, to rzucił wszystko co robił, rzucił swoje spotkanie i chciał pobiec do Donalda Trumpa, żeby zablokować to spotkanie z MSZ-tem Iranu.

Że nie mógł tego zrobić, to poprosił Benjamina Netanyahu, żeby Benjamin Netanyahu spróbował zadzwonić do Donalda Trumpa i go odwieźć od rozmowy z szefem MSZ-tu Iranu.

O czym Jared Kushner się dowiedział i zablokował rozmowy Donald Trumpa z Benjaminem Netanyahu.

To jest dlatego, że my wiemy o tym, że zaufanie Donalda Trumpa do premiera Netanyahu jest ograniczone.

Na bardzo szeroką skalę, gdy mówiłeś o relacjach Trumpa z Netanyahu, zawsze jak jest mowa o tych relacjach, to przypomina mi się wyjątkowy prezent z poprzedniego roku, kiedy Donald Trump został prezydentem już na drugą kadencję, odwiedził go Benjamin Netanyahu po raz pierwszy w drugiej kadencji.

Dla Donalda Trumpa miał być złoty, a dla Vansa srebrny.

Od dosłownie też kilku dni bezpośrednie briefingi odnośnie opcji uderzeniowych i sytuacji wojskowej na Bliskim Wschodzie trafiały bezpośrednio do Donalda Trumpa.

Tom Cotton oczywiście jastrzębio nastawiony jeżeli chodzi o bezpieczeństwo narodowe w kwestii między innymi Iranu, pochwalił Donalda Trumpa za jego działanie.

Różni przedstawiciele skrzydła republikańskiego chwalili Donalda Trumpa, Lindsey Graham oczywiście również.

Powiedz, jaka tam jest dynamika w Kongresie odnośnie tego, bo z jednej strony rzeczywiście Kongres został wcześniej poinformowany, ci główni senatorowie zostali poinformowani, z drugiej strony, z tego co wiem, no sporo zarzutów ma partia demokratyczna mimo wszystko do Donalda Trumpa.

Często bardzo pozytywnie skierowany w stronę Trumpa.

Ale więc mamy Fettermana, mamy Gottheimera z New Jersey, on też mówi otwarcie o tym, że on poprze działania Donalda Trumpa.

I Donald Trump też musi sobie zdawać sprawę, że to, że te ataki wyglądają jak wyglądają, to jest także spowodowane tym, jaka jest wewnętrzna percepcja na to, że amerykański wyborca jest coraz bardziej sceptyczny wobec takiej bardzo otwartej, interwencjonistycznej polityki Donalda Trumpa.

Na razie wszyscy politycy, mam wrażenie, oprócz tej lewicowej flanki demokratycznej, Zoran Mamdani też skrytykował działanie Donalda Trumpa swoją drogą.