Mentionsy

Czy Jan Paweł II przyczynił się do upadku Edwarda Gierka?

Zapraszam na najnowszy odcinek serii Po wojnie.

Piotra w Rzymie do Stanisława Kani, czyli sekretarza Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej nadzorującego aparat bezpieczeństwa, zadzwonił Janusz Rożkowski, szef Polskiej Agencji Prasowej.

Sytuacja jeszcze bardziej się zaostrzyła na początku listopada, gdy kardynał Stefan Wyszyński ogłosił, iż Jan Paweł II planuje pielgrzymkę do ojczyzny.

Komuniści robili więc wszystko, aby wizyta Jana Pawła II w Polsce nie odbyła się w maju.

Komunistom udało się przesunąć termin przyjazdu Jana Pawła II o dwa tygodnie.

Jednak Gierek dbając o wizerunek postanowił przyjąć Jana Pawła II.

Dlatego służby przekonały episkopat, że ze względów bezpieczeństwa Jan Paweł II podróżując po kraju nie powinien poruszać się samochodem, lecz śmigłowcem.

Była to największa operacja w historii komunistycznego aparatu bezpieczeństwa.

Tylko w Krakowie działało 7 osób mających bezpośredni kontakt z Janem Pawłem II lub jego otoczeniem.

Gdy w czerwcu 1979 roku samolot z papieżem lądował na warszawskim Okęciu, w gotowości było 1800 żołnierzy nadwiślańskich jednostek wojskowych, drugie tyle Wojsk Ochrony Pogranicza, 32 tysiące milicjantów i ponad 60 tysięcy członków ORMO.

Pierwszym przystankiem Jana Pawła II był Belweder.

Po krótkiej ceremonii powitalnej przejechał przez stolicę odkrytą limuzyną.

Kiedy Jan Paweł II wszedł do sali Gierek przywitał go w imieniu władz PRL, dziękując za przyjazd i podkreślając historyczne związki polskich z chrześcijaństwem.

Na tle opanowanego i pewnego siebie Jana Pawła II Gierek wypadł blado.

Dla opinii publicznej był to sygnał, że w Polsce pojawiła się nowa, silniejsza niż partia osobowość.

Wszędzie tam, gdzie pojawiał się Jan Paweł II gromadziły się ogromne tłum wiernych.

Skala entuzjazmu i popularności Jana Pawła II zaskoczyła nawet ich.

Jednak już podczas homilii na Placu Zwycięstwa w Warszawie zabrzmiały słowa, które przeraziły komunistów.

Jan Paweł II miał wyjątkowy kontakt z ludźmi.

Mit gierkowskiej Polski ustępował miejsca wizji, jaką niósł Jan Paweł II.

Dla części Polaków to nie Edward Gierek był przywódcą narodu, lecz Jan Paweł II.

Sukces wizyty Jana Pawła II został na Kremlu odebrany wyjątkowo źle.

Niewykluczone, że to właśnie wtedy na Kremlu zapadły pierwsze decyzje o rozpoczęciu przygotowań do zamachu na Jana Pawła II.

Brechowało nowoczesnych technologii i sprawnych rozwiązań ekonomicznych.

Bagatelizował zagrożenie, tym bardziej, że podczas dziewiątego zjazdu PZPR w lutym 1980 roku jego współpracownicy utrzymali swoją pozycję w partii.

Podczas obrad co prawda wspominano o pielgrzymce Jana Pawła II, choć bardziej jako zjawiska społecznego, aniżeli czegoś, co może zagrozić pozycji komunistów w państwie.

W kuluarach pojawiały się jednak głosy, że czas Gierka powoli się kończy, a wizyta Jana Pawła II pokazała siłę opozycji i może stanowić w przyszłości poważny problem.

W tym czasie Jan Paweł II w swoich homiliach regularnie wspominał o prawach człowieka, wolności i godności pracy.

Wraz z nim na Krym udali się również generał Wojciech Jaruzelski, szef MON, Stanisław Kowalczyk, minister spraw wewnętrznych oraz wicepremier Jan Szydlak.

Stanisław Kania, odpowiedzialny w biurze za aparat bezpieczeństwa, wyjechał na wakacje do Bułgarii.

Warto jednak nadmienić, że Jan Paweł II nie poparł otwarcie strajkujących w Gdańsku stoczniowców.

W Stoczni Gdańskiej wisiały portrety Jana Pawła II i prymasa Stefana Wyszyńskiego.

Jan Paweł II nie komentował jego odwołania.