Mentionsy

Dziś mamy okazję porozmawiać z Ernestem Martínez Bussią, dyrektorem filmu El Diablo fuma y guarda las cabezas de los carrillos que matos en la misma calle.

I dowódca jest tak, że czujesz jego obecność w filmie, co sprawia, że jest to miksura drama i elementów horroru.

Czy to jest coś, na co chcielibyś?

Nie, nie szukaliśmy elementów horrorowych.

Ponieważ wszystkie te... zwłaszcza w technikach, wiesz, masz wiele tych naprawdę zamkniętych lokacji, tych szalonych ruchów kamery, rzeczy takiego.

To jest coś, czego wiele ludzi próbuje osiągnąć i nie osiągnie.

W tym filmie mieliśmy pięć dzieci, więc

Tak, i również pracowanie z dziećmi jest czymś, z czym wielu dyrektorów walczy.

Mieliśmy dwa miesiące wystawy z moim dyrektorem wystawowym Michel Betancourt.

Po tym, mieliśmy około 2 miesięcy prezentacji.

Prezentacji, przygotowania i budowania relacji między dziećmi, ponieważ relacje nie mogą być prezentowane.

Musisz budować relacje.

Kiedy byliśmy na wycieczkę, przygotowaliśmy set, aby był wolny od kabelów i światła.

Wiele części filmu wygląda na to, że jest to improwizacja albo coś takiego.

I po przechowaniach i czasach, w których musieli czuć się jak rodzinni, to było to jeszcze trudniejsze niż zwykłe prowadzenie aktorów, którzy są praktykowani?

Mieliśmy dwóch trenerów aktywnych poza mną, które dyrektywowały dzieci.

bardzo głęboko zainteresowała się religią, kulturą twojego kraju.

Jak te elementy zostały dodane do historii?

Jak zaprojektowałeś się do rozmowy o religijnych aspektach twojej kultury w sposób naturalny?

Więc myślę, że podzielimy się jego doświadczeniem, jego podziwieniem za to, ile jest publicznie pokazany jako świetny człowiek.

To nie jest coś, czego wiele pisarzy próbuje osiągnąć.