Mentionsy

Przed nami sporo tematów, tych nie tylko z kulturą związanych dzisiaj, bo porozmawiamy także o pomocy...

Wiemy, że tysiące osób, w tym dzieci, zostały bez specjalistycznej pomocy, bo resort Waldemara Żurka opóźnił rozstrzygnięcie konkursu na wsparcie pokrzywdzonych

Pani Emilia Bortkiewicz, Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy Wola.

Oraz pani Agnieszka Stankiewicz, Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie.

Zapytać o to, czym jest piecza, bo to jest taka instytucja, można powiedzieć, taka forma pomocy, że dzieci, które wymagają pomocy, trafiają pod pieczę.

Dzieci, które potrzebują pomocy, które nie mogą wychowywać się pod opieką swoich rodziców, potrzebują takiej pomocy od innych dorosłych, takiego zabezpieczenia właśnie pod opieką innych osób, czyli rodzin na przykład zastępczych, czy też w sytuacji, gdy nie ma takiej możliwości, żeby dziecko było w rodzinie zastępczej, to tak zwanych domów dziecka, czyli placówek opiekuńczo-wychowawczych.

I wtedy naprawdę to jest normalne na opieka, normalne wychowanie dziecka, tak jakbyśmy wychowywali dziecko w rodzinie.

Tak, od urodzenia tak naprawdę, bo zdarza się, że takiej pomocy, takiej opieki potrzebują już niemowlęta, które

Osoby, które mają nawet prawie 18 lat, bo zdarza się, że i taki 17-latek również potrzebuje takiej pomocy i wsparcia i wtedy również zabezpieczamy go w pieczy zastępczej.

Natomiast pomoc społeczna też ma bardzo szeroki wachlarz innych w ogóle form pomocy.

Ile takich dzieci potrzebuje pomocy, powiedzmy?

Ile tych dzieci potrzebuje pomocy?

Pani już ponad 20 lat się tym zajmuje, obserwuje też tę sytuację akurat na Woli Warszawskiej.

I to pęka na tyle, że te dzieci poszukują same czasami, szukają, jak rozmawialiśmy przed wejściem do studia, pomocy, pomimo, że mają co jeść, mają książki, mają na kino, ale nie mają poczucia spełnienia.

Często też słyszymy o tym, że same dzieci mają kryzysy emocjonalne i okres dojrzewania, ale w ogóle bycia w tych czasach w rodzinie wymaga dużego zaangażowania rodzica, takiego rodzica, którego...

bądź rodzica, który ma zupełnie inne priorytety, albo rodzica, w której posługuje się takimi metodami wychowawczymi, które są niedozwolone, czyli przemoc, powoduje to bardzo duży kryzys w tej rodzinie.

No tutaj zachodzą te różne procesy właśnie takie psychologiczne, choćby konfliktu lojalnościowego, zgłoszenie się przeciwko jakby najważniejszym swoim osobom do ośrodka pomocy społecznej, na policję, czy gdziekolwiek do kogo innego, no to jest wystąpienie przeciwko najważniejszej osobie, z którą chcemy mieć dobre relacje, więc myślę sobie, że to jest bardzo duża odwaga dziecka, która ujawnia na przykład w szkole albo

Naprawdę ta piecza zastępcza to jest po to, żeby pomóc rodzinie, bo to nie jest jakaś... Czasami, znaczy czasami, często rodzice odbierają to jako...

Właśnie tutaj współpraca z ośrodkiem pomocy społecznej, z asystentem, z pracownikiem socjalnym może mu pomóc stanąć na nogi.

To żeby takie osoby się po prostu do nas zgłaszały, do Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie, do WCPR-u.

Jeżeli wiedzą, że właśnie w ich najbliższym otoczeniu, w ich rodzinie zdarzył się taka sytuacja i kryzys i to dziecko potrzebuje takiego wsparcia, oni są w stanie to wsparcie dać i pomóc, żeby przyszli, tak?

Oczywiście tak, jeżeli chodzi o opieczę, bo tu chodzi Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie, to jest tylko Warszawa.

zaprzestać się pić, żeby zgłosić się na terapię i żeby zapewnić możliwość powrotu tego dziecka do środowiska naturalnego, bo takie przypadki, tak jak wcześniej powiedziała pani Agnieszka, się zdarzają i wtedy w każdej dzielnicy, bo mówimy tutaj o woli, ja reprezentuję wolę, ale w każdej dzielnicy ośrodek pomocy społecznej i taki rodzic biologiczny, który ma dziecko w pieczy, a chciałby podjąć działania na rzecz powrotu tego

Pani Agnieszka Stankiewicz, Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie, Emilia Bortkiewicz, Ośrodek Pomocy Społecznej dzielnicy Wola.

I to takie się rozgrzane, to czerwoności tutaj są serca publiczności Muzeum Archidiecezji Warszawskiej.

Pani Marta Ławacz, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej.

Było, minęło, teraz Muzeum Archidiecezji Warszawskiej.

Pani Marta Ławacz z Muzeum Archidiecezji Warszawskiej właśnie nam