Mentionsy

A dzisiaj spotykamy się z dawno niewidzianym w polityko doktorem Lubiną, profesorem już teraz Lubiną.

Kiedyś widzieliśmy ostatni raz na początku najzłej sesji między narodami za przeżyciem wcześniej, a teraz już się nie wierzę.

Teraz pytanie, co się dzieje teraz po tych kilku latach w 2025 roku z tymi stosunkami, z tymi dwoma nosalstwami, jak by je patrzeć, które tak się przemijały i mijały i mijały, tylko mijankością w ostatnich 50 latach, bo Rosja po II wojnie światowej była hejomolem.

Oczywiście profesor tutaj jest funkcją tylko w moim przypadku, bo jestem profesorem nadzwyczajnym, popularnie zwanym podwódkowym.

Ważniejsze jest to, że relacje rosyjsko-chińskie, można by powiedzieć, jest świetnie, więc o to wam chodzi.

Na chwilę tego profesora powiedział, to widzę w profesorze umysł ścisły, gdyż tym się różnią profesorowie od ściśli, humaniści od siebie, że profesorowie humanistyczni mówią, że jestem profesorem, doktorem i tak dalej, a fizycy ci bardziej ściśli zawsze mówią, hej, to ja.

Znaczy, żebyśmy mieli świadomość, może mi jeszcze odbije, to jest całkiem prawdopodobne, na uczelni jest to, no uczelnia sprzyja takim zachowaniom i generalnie odlotowi i wszelkiemu, więc no może jak znowu zostałem zaproszony za kilka lat, to za niewymienienie któregoś ze stopni czy tytułów to mogę się rozłączyć albo coś.

Ja myślę, że może dojść do sytuacji takiej, którą spotkałem parę razy, nie trzeba jest to jednak, a nie, nie, czasu dla jakiejś pierdoły, jestem profesorem, okej,

No, natomiast pamiętajmy o takim powiedzeniu, które co prawda podobne jest jejskie, ale ja go nigdy nie spotkałem w oryginale.

Jeśli ktoś je spotkał w oryginale, to ja poproszę o jakiś link, bo ja go nigdy nie spotkałem w oryginale, ale ono jest bardzo dobre, tak czy siak.

A mianowicie, dopóki żyje, może popełnić błędy.

To jest tak samo, myślę, wymyślone chińskie powiedzenie, jak to, żeby usiąść nad rzeką i czekać na to, że tam ciało wroga nam przypłynie.

To Sean Conner wypowiada to zdanie w jednym z filmów.

i popkultura zrobiła z tego chińskie powiedzenie.

Także to nie jest tak, ale to jest dobre powiedzenie, bardzo takie życiowo przydatne i tak dalej.

Tak samo właśnie z tym, że coś odbije, to również jest takie, że może popełnić błędy dopóki żyje.

stwierdzi, że ich relacje są najlepsze w historii, są modelem relacji dla innych, mocarstw, są absolutnie doskonałe, no i jak to w dobrej propagandzie, dobra propaganda powinna mieć 90% prawdy i rzeczywiście relacje rosyjsko-chińskie są najlepsze w historii, no bo zawsze były złe, teraz są przyzwoite, więc z automatu są najlepsze w historii, to jest jakby tak, tak, to prawda, rzeczywiście tak jest,

No ale rzeczywiście od połowy XIX wieku do mniej więcej początku XX, no może do lat dziewięćdziesiątych, zależy jak liczyć, może do lat dziewięćdziesiątych, bo będzie łatwiej wtedy analitycznie.

No zasadniczo Rosja była silniejsza w relacjach z Chinami, narzucała im, zabierała ziemię, narzucała im różne systemy polityczne, komunistyczną partię Chin im finansowała.

Natomiast jakby to powiedzieć Chińczykom, to Chińczycy od razu przypomną, aha nie, towarzysze, towarzysze, słaba pamięć, słaba pamięć, dlatego że...

W XVII wieku i w XVIII to Chiny były mocniejsze jeszcze na początku XIX i to one narzucały model relacji z Rosją.

A ten model jest swoją drogą ciekawy, bo trochę przypomina obecny, przy wszystkich oczywiście diametralnych różnicach.

Natomiast to jest bardzo ważne w tym wszystkim, to jest założenie, że Rosja się z tym pogodziła, tak, że Rosja się pogodziła z tym słabszym statusem, gorszym...

I to jest bardzo ważne założenie, dlatego, że wiele osób od bardzo dawna, co najmniej od 10 lat, 15, może nawet 20, twierdziło, że to jest absolutnie niemożliwe, że Rosja się na pewno nie pogodzi ze statusem bycia słabszym wobec Chin, że na pewno się będzie buntować, że na pewno coś zrobi i tak dalej.

Natomiast do tej pory rzeczywistość tych prognoz nie potwierdziła.