Mentionsy

Po nadaniu przez prezydenta Zeleńskiego imienia bohaterów UPA jednemu z oddziałów Armii Ukraińskiej w Polsce bardzo ostre reakcje.

Zeleński zrobił to świadomie, wiedząc, że zdecydowana większość, mówi się o 98% Ukraińców, którzy poparli jego decyzję o nadaniu imienia UPA temu oddziałowi.

Tak, chociaż myślę, że presja na niego w sprawie bardziej odważnego promowania, mówiąc teraz w cudzysłowie, bohaterów zupa i odwoływania się do symboliki historycznej tej ukraińskiej formacji militarnej, ona była od dłuższego czasu.

Kilkanaście lat temu to był Kijów, a po 22 roku to były te regiony Ukrainy, które do niedawna mówiły, czy w dalszym ciągu w dużym stopniu mówią po rosyjsku i gdzie UPA do niedawna była postrzegana głównie negatywnie.

To może powiedzmy otwarcie, dlaczego mit Ukrainy współczesnej budowany jest na historii UPA?

On jest budowany także na pewnej mitologii związanej z UPA.

Ale jednak Ukraina szukając bohaterów walki z Rosją, których mogłaby wznieść na sztandary, sięgnęła po UPA.

A wynika to przede wszystkim, myślę, z tego, że jednak UPA w oczach Ukraińców, inaczej niż w oczach Polaków, postrzegana jest jako ci niezłomni rycerze, którzy walczyli z okupacją sowiecką do lat 60., którzy nie dali się złamać i to byli ci jedyni sprawiedliwi, którzy mimo beznadziejnej sytuacji tę walkę toczyli.

Ta ciemna strona UPA, czyli to, że ta formacja odpowiada za wymordowanie dziesiątek tysięcy, głównie cywili zresztą, prawda, w tym kobiet i dzieci, ona się do umysłów ukraińskiego społeczeństwa słabo przebija.

Zaraz to pytanie zadam, tylko korci mnie, żeby taką uwagę rzucić na temat Zeleńskiego, bo on oczywiście w związku z tym, że jest z krzywego rogu i mówił po rosyjsku zanim się nauczył mówić po ukraińsku i ten nacjonalizm ukraiński bazujący na historii UPA pewnie był mu rzeczywiście obcy.

Natomiast kiedy trzeba wykorzystać UPA do swoich celów politycznych, no to doskonale, jak widać, potrafi tym operować, prawda?

Jakościowo nie było to nic innego, więc to jest trochę też rozmywanie odpowiedzialności UPA za to, co się wówczas wydarzyło.

Natomiast ta ciemna strona historii UPA, bardzo ciemna strona historii UPA,

Ona paradoksalnie była bardziej rozwinięta kilkanaście lat temu, szczególnie mówimy tutaj o przełomie końca lat 90., początku nowego wieku, kiedy były krytyczne artykuły i kiedy ten mit UPA, on jeszcze nie trafił pod strzechy na całej Ukrainie, tak jak to ma miejsce dzisiaj.

I to nie tylko jeśli chodzi o tą ostatnią kwestię bohaterów UPA.

Polacy patrzą inaczej na historię UPA i mają do tego prawo.

Nawet jeśli one są dzisiaj, jak twierdzą ci, którzy je noszą, oderwane od tego kontekstu historycznego, to jest pytanie, ale to wobec tego, dlaczego się to dzieje i dlaczego, wracając znowu do UPA, dlaczego po tej drugiej stronie wrażliwość polska związana właśnie z jednak tą najbardziej trudną, bolesną częścią historii tej formacji, dlaczego ona nie jest uwzględniana?

Ale UPA, którą wzięliśmy my Ukraińcy na sztandary, ma na rękach krew dziesiątek tysięcy niewinnych cywili.