Mentionsy

Ty w swojej książce Polki na Montparnasse opisujesz, że na przykład Boznańska wychodziła ze swojej pracowni i miała blisko do... Ogród, ogród luksemburski.

Także myślę, że Boznańska nie miała tego problemu.

Olga Boznańska zmienia rodzinny Kraków na Monachium, a potem na Paryż.

Ta sława szła tak dwutorowo, bo Olga Boznańska bardzo często przyjeżdżała do Krakowa, wracała w swoje rodzinne strony.

Z Paryża Olga Boznańska pisze listy m.in.

Mama z domu Boznańska.

No to myślę, że to było po I Wojnie Światowej, jak przyjeżdżała z Boznańska do tej swojej kamienicy, do rodziny.

No ale to nieskończone, mówiła Boznańska, że ty do mnie pisz, ja nie będę od ciebie odpisywał, ale pisz do mnie.

młody, ukazał się artykuł, gdzie było napisane, że do Ambasady Polskiej w Paryżu oddano chyba sto ileś tam obrazów, nie pamiętam dokładnie, ale jakaś duża ilość ponad sto i to przekazała boznańska pani Strzęborz albo pani Lewandowski.

Nie wiem, może w tych obrazach, które przekazała pani Szczęborz, ale ponieważ to był szkic nieskończony, czy tam obraz nieskończony, to wątpię, żeby ta nawet boznańska przekazywała dalej.

No to jest naprawdę świetny autoportret, taki bardzo dostojny, w takiej gamie kolorystycznej, stłumionej, no tak jak Boznańska lubiła, ale ta czerwień kwiatów jest tutaj takim niesamowitym elementem, który...

Te kwiaty, które przecież Boznańska bardzo lubiła malować i czerwone kwiaty, takie jak mamy na tym autoportrecie, widnieją też na osobnych obrazach, ale tutaj mamy tą pewność siebie, taką bijącą z jej spojrzenia, taką samoświadomość, że ona wybrała swoje życie, ona ze świadomością konsekwencji postanowiła być artystką, zdając sobie sprawę, bo o tym pisała, że nie będzie żoną, nie będzie miała związku,

Olga Boznańska namalowała na przestrzeni swojego życia co najmniej 20 autoportretów.

I Boznańska tak samo tworzyła te autoportrety od młodości, można powiedzieć, do takiego wieku już bardzo dojrzałego.

Boznańska zmarła w 1940, także była już taką osobą mocno dojrzałą i schorowaną.

Część tych autoportretów Boznańska malowała w zasadzie w takim samym układzie, jakby to są oczywiście głównie trzy czwarte, bo to najłatwiej siebie obserwując w lustrze, potem oddać ten fragment tego, co się widzi.

Boznańska absolutnie nikogo nie upiększała, w tym także siebie.

Sytuacja kobiet jeszcze w tym czasie, w tych latach 20-tych, 30-tych nie była aż taka oczywista, że nie wspomnę o wcześniejszych czasach, kiedy kształciła się na przykład Olga Boznańska.

Dlatego też Olga Boznańska wyjechała początkowo do Monachium.

No i właśnie w Akademii de la Grande Chaumie między innymi wykładowczynią była Olga Boznańska.

Pierwszą pracownię, którą w ogóle Olga Boznańska miała w Paryżu, miała osobną pracownię, osobną mieszkanie.

Olga Boznańska miała też sporo uczniów, zwłaszcza właśnie uczennic.

Olga Boznańska siedzi, maluje na tym obrazie w swojej pracowni, ale w buzi ma papierosa.

Nie na każdym autoportrecie Boznańska się pokazywała w tym rynsztunku artystycznym.

Jeden autoportret, taki troszeczkę mniej zawodowy bym powiedziała, gdzie Boznańska jest przedstawiona w takim fartuchu jednak, który zakładała na suknię pracując.