Mentionsy
Bez duchowości, ślizgamy się po powierzchni
Duchowość dla Kościoła jest jedynym ratunkiem– mówi mój gość, ojciec Roman Groszewski, jezuita, duszpasterz, rekolekcjonista i autor książek, który od lat towarzyszy ludziom w ich drodze „na głębinę”.
W tym odcinku rozmawiamy o tym, czym jest duchowość, o jej znaczeniu w życiu człowieka oraz o często błędnym jej postrzeganiu.
Poruszamy takie zagadnienia, jak,
czym różni się religijność od duchowości,jak wygląda kontemplacja i medytacja ignacjańskiejdlaczego pierwszym ćwiczeniem duchowym jest… wyspać się,jaka jest rola ciała w duchowości,oraz co wspólnego ma duchowość z psychologią, a co je od siebie różni.Jak mówi ojciec Roman: Duchowość jest głębszym sposobem przeżywania całego swojego życia.
Zastanawiamy się także, jak bardzo lęk stoi na drodze do doświadczania dojrzałego życia duchowego. Co jest dzisiaj dla nas największym wyzwaniem, by prowadzić pogłębione życie duchowe. I czy Pan Bóg wystarczy, a psychologię należy odrzucić?
To rozmowa o poznawaniu Boga poprzez poznanie samego siebie, o wewnętrznej przemianie i o tym, że dobra duchowość może być terapeutyczna, a dobra terapia głęboko duchowa.
Dołącz do grupy ludzi ciekawych świata i drugiego człowieka – https://www.facebook.com/groups/sluchajacdrogi
Jeżeli macie uwagi, pytania albo pomysły na kolejne audycje to zapraszam do kontaktu: [email protected]
Dla osób nie słyszących zapis rozmowy można znaleźć (w zakładce TRANSCRIPT) pod linkiem: https://www.buzzsprout.com/1189352/episodes/18229393
Szukaj w treści odcinka
Zapraszam do Słuchając Drogi, podcastów Centrum Myśli Jana Pawła II.
Czy ta intuicja jest słuszna, jak myśli ojciec?
Nasza głowa, nasze myśli są często albo w tym, co było, albo w tym, co ma być.
przemiana umysłu, ale umysłu rozumianego nie tylko jako umysł, mózg, myślenie, ale jako centrum całego człowieka, czyli całego jego wnętrza, czyli tej wewnętrznej jego części, przemiana wnętrza.
Bo to centrum decyzji, ono, jeśli będzie to obciążone lękiem, że ja się po prostu będę bał, no to będę wybierał tak, żeby się, żeby być, czuć się bezpiecznie, albo żeby ktoś był zadowolony, nie, albo żeby dostać aprobatę, nie, to są takie nasze, wiecie, Thomas Keating mówi o takich bardzo fundamentalnych ludzkich strategiach na szczęście, nie, żeby się po prostu być bezpiecznym, mieć aprobatę, nie, i mieć poczucie kontroli nad życiem, sprawczości, nie.
ale jakby takie zapragnąć zmiany, uświadomić sobie, że jest możliwe, uwierzyć w to, że jest możliwa ta zmiana, nie, to byłoby chyba naj, naj, często jest najtrudniejsze, bo, bo, no ten taki, to jest ten kamień potknięcia nas często, nie, że my sobie myślimy, że się nie da nic zmienić, nie da się zmienić czegoś, nie, w moim życiu.
Zapraszam serdecznie do słuchania kolejnych odcinków Słuchając Drogi, podcastów Centrum Myśli Jana Pawła II.
Ostatnie odcinki
-
Wystarczy wyjść przed budynek – o edukacji ekol...
25.01.2026 07:00
-
Pozytywna dyscyplina – droga środka
16.01.2026 08:00
-
Jesteśmy częścią ekosystemu
11.01.2026 07:00
-
Jak pielęgnować zieleń w dużym mieście
28.12.2025 08:00
-
Bez duchowości, ślizgamy się po powierzchni
19.12.2025 08:00
-
Blisko natury w dużym mieście
28.11.2025 08:00
-
Zapowiedź Festiwalu Nowe Epifanie 2026
28.11.2025 07:00
-
Integracja, to nie asymilacja
21.11.2025 07:00
-
Dźwięk ma znaczenie
24.10.2025 07:00
-
Stawanie się rodzicem to proces
26.09.2025 07:00