Mentionsy

Bajanie przy kominku Marketa Zinerowa Belfegor z Drewnianej Górki Część siódma Rozdział dwudziesty czwarty Najjaśniejszy Pan czyni przygotowania do powitania Królewny Weroniki.

Zarzucił siekielę na ramię i już maszerował drogą, która poprzez siedem gór i siedem dolin wiodła wprost do jaskini smoka Belfegora.

Ratunku, smoku belfegorze, chcą mnie porwać.

Smok belfegor pluskał się w tej chwili w rzece, nurkował i rozpryskiwał wodę, tak że słabiutkiego głosu litki wcale nie usłyszał.

O tym, jak smok Belfegor poznał mioduszków i królewicza Jana.

Zanim jednak Lideczka otworzyła buzię, nad lasem przeleciał czarny cień i smok Belfegor, który wreszcie wypluskał się do syta w zakolu rzeki, wylądował na polanie.

Smok belfegor buchnął ogromnym kłębem dymu i zamrugał oczyma.

— radował się smok belfegor.

Belfegor nadstawiał uszu i ani jedno słówko mu nie uszło.

– Dziadku – ryknął zachwycony Smok Belfegor – opowiedz jakąś bajkę, długą i żeby w niej było mnóstwo smoków.

– Smoku Belfegorze i wy dzieci –