Mentionsy

Trzewiczki z żelaza i żelazny wykuj mi też kostur.

Opowiedziała jej całą swoją historię jako to męża rodzonego szuka, nad którym zły czar ma władzę, jako już żelazne trzewiczki w drodze zdarła, bez wytchnienia po świecie chodząc, jako na ostatku do Słońca trafiła, które je tutaj przysłało.

Czy wiesz, że ona nieborządko w swych wędrówkach żelazne trzewiczki już niemal do szczętu zdarła na nogach i żelazny kostór nadłamała, chodząc po skałach, głazach i bezdrożach?

Żelazne, starte już na dróg tysiącu, trzewiczki na stopy wzuła, kostur żelazny w dłoń chwyciła i rzekła.

O tym, jak żelazne trzewiczki zdarła i kostur z żelaza złamała w drodze, nim go tu, w pięknym pałacu złej wróżki znalazła.

Tyżeś mój miłowany, tyżeś to mój ulubiony, światy całe zwędrowałam, żelazne trzewiczki zdarłam, kostur żelazny złamałam, u Słońca, była mu Wichru, Księżyca prosiłam pomocy, aż na koniec cię znalazłam w pysznym pałacu, boku pięknej pani.

Na pamiątkę swej długiej wędrówki zachowała wierna żona żelazne trzewiczki o podeszwach docna zdartych i na pół przełamany kosór z żelaza.