Mentionsy

Dziś będzie wykład o Stanisławie Leszczyńskim.

A przypomni tego króla autor książki, król polonus Stanisław Leszczyński, czyli pan Krzysztof Lewandowski, który zajmuje się historią i właśnie taką książkę poświęcił królowi Stanisławowi Leszczyńskiemu.

To rzeczywiście jest niezwykłe, że Polacy o tym królu nie wiedzą prawie nic, albo wiedzą bardzo niewiele, natomiast nie ma żadnego innego polskiego króla, o którym by ukazało się tak wiele książek za granicami, ponieważ biografie Leszczyńskiego były wydawane po niemiecku, po angielsku, po francusku, było ich w sumie kilkadziesiąt wydawanych w różnych okresach,

Ponieważ to jest niezwykle barwna postać, no i przede wszystkim to jest ojciec królowej Francji, Marii Leszczyńskiej, ukochanej przez wszystkich do dzisiaj, czyli tej, która była przed Marią Antoniną, głównie przez Francuzów ukochanych, prawda?

Trzech aż wnuków Marii Leszczyńskiej zasiadło na tronie francuskim.

Ale wracajmy do jej tatusia, czyli do króla Stanisława Leszczyńskiego.

Kiedy przyjeżdżał na drugą elekcję, to z jednej strony wysłano statkiem niby Stanisława Leszczyńskiego, a on faktycznie w przebraniu podążał drogą lądową.

że Verdi napisał jedną ze swoich oper właśnie o Polaku, o królu Stanisławie Leszczyńskim, Un giorno regno, jednodniowe panowanie, tak to można przetłumaczyć, rzadko wykonywane, ale to jest właśnie historia króla Stanisława Leszczyńskiego.

Wielkie salony, a król Stanisław Leszczyński zapisał się w historii muzyki jako bohater jednej z oper jednego z najwybitniejszych kompozytorów świata.

Król Stanisław Leszczyński przychodzi na świat zapanowania Jana III Sobieskiego, w dodatku w rodzinie bardzo wysoko postawionej, ponieważ jego dziadkiem jest hetman wielki koronny, czyli w zasadzie druga osoba w państwie.

Wybranym książę Conti, czyli postać, która została wypromowana przez dwór francuski, a Jabłonowski razem z Leszczyńskimi, z którymi był skoligacony, wymyślili taki manewr, który opisuje w książce, niezbyt uczciwy, który doprowadził też do tego, że nie chciano wydać insygnii koronacyjnych z Wawelu, w związku z czym wyrąbano dziurę w murze i te insygnia zostały wyjęte.

Zarówno Stanisław Jabłonowski, jak i ojciec Stanisława Leszczyńskiego umierają w dość niewyjaśnionych okolicznościach, dość szybko.

No i znajduje młodziutkiego Stanisława Leszczyńskiego i tak oto Leszczyński zostaje królem.

Piotr I wygrywa ze Szwedami, no w związku z czym wielki patron Stanisława Leszczyńskiego musi niestety uchodzić.

Zaczęła się wielka przyjaźń pomiędzy Stanisławem Poniatowskim a Stanisławem Leszczyńskim.

Leszczyński natomiast w imieniu króla szwedzkiego podąża do Szczecina.

Stąd w Szczecinie znajdziecie państwo tablice pamiątkowe Stanisława Leszczyńskiego i przygotowuje się do obrony tego miasta.

Jakoś tam sobie nie najlepiej radził, ale po II wojnie światowej, kiedy trzeba było wskazywać różnego rodzaju polskie znaki w Szczecinie, to przypomniano sobie o Leszczyńskim i jego tablice pamiątkowe szybko tam się znalazły.

Leszczyński podąża do króla, do Turcji.

Natomiast nie bardzo wiadomo, co Leszczyński ma ze sobą począć.

Stanisław Leszczyński z całym dworem do kościoła musiał jechać za granicę i znalazł taki niewielki klasztor, Gryfindal, już w księstwie Sary, więc co niedzielę z całym dworem, ze swoją matką, katoliczką oczywiście, ze swoją żoną, podążali na mszę do niewielkiego kościółka, który dzisiaj można oglądać, przepięknie położony w górach.

I tam do dzisiaj znajduje się grób pierwszej córki Stanisława Leszczyńskiego.

Leszczyński w Zweibrücken przystępuje do budowy Pałacu Letniego z gigantycznym teatrem.

Wcześniej kardynał Francji spotkał się z Leszczyńskim i wytłumaczył mu, że ma się nie wtrącać w nieswoje sprawy, najlepiej niech sobie gdzieś zamieszka spokojnie na uboczu.

Polacy z dworu Leszczyńskiego padali jak muchy, umierali jeden po drugim, więc on szybko się wyprowadził do mniejszego domku nieopodal, gdzie sobie zamieszkał i chciał sobie żyć spokojnie.