Mentionsy

Dla 61. edycji Biennale Wedeckiego jako evento collaterale, czyli moglibyśmy powiedzieć towarzyszące czy współistniejące na Biennale, znalazła się wystawa realizowana i organizowana przez Fundację Rodziny Staraków.

Mówię o tym dlatego, że nie jest to pierwsza, a już piąta obecność Fundacji Rodziny Staraków z prezentacją polskiej sztuki na Biennale.

Generalnie polska sztuka dzięki Fundacji Rodziny Staraków prezentuje wydaje się to co najlepsze.

Wydaje mi się to ważne, żeby jakby oddać tutaj duże wyczucie kuratorce Ani Muszyńskiej i całemu zespołowi z Fundacji Rodziny Staraków, że pokazanie takiego nieoczywistego, wydawałoby się, a dla niektórych prawie nieznanego, wątku niezwykle mocnej przyjaźni

I potem ostatni obraz w tej sali to jest duży obraz do umarłej klasy, który wprowadza nas poprzez najpierw chłopca na rowerku i dwa inne obrazy z tej serii oraz rysunki do rejestracji Andrzeja Wajdy, zapisu z 76 roku i ostatniej sali wyciszonej prawie kaplicy, w której pokazywane są dzieci w ławkach i chłopiec z kolekcji rodziny Staraków.

zakupione niedawno przez rodzinę Staraków, o których zakupie i fakcie poszerzenia kolekcji nie wiedziałam.

Dodatkowo wszystkiego dopełniają również obrazy i rysunki, no i obiekt Edgara Wałpora z Kurki Wodnej z Muzeum Sztuki w Łodzi, bo w zasadzie to jest pierwsza sala, do której wchodzimy, gdzie czeka na środku kurka w wannie, otoczona przepięknymi ambalażami, częściowo właśnie z kolekcji Staraków, a częściowo z Muzeum Sztuki w Łodzi.