Mentionsy

Olsen skupia się na dwóch firmach OpenAI i DeepMind i opisuje zmagania tych firm nie tylko by zbudować AI, ale także by wygrać w wyścigu o generalną sztuczną inteligencję.

Więc ta opowieść koncentruje się na takiej nieprzerwanej rywalizacji sam Altmana, szefa OpenAI i Demisa Hassabisa, szefa DeepMind, którzy ze swojej misji, no misji zbudowania tego AI o prawdziwie boskiej mocy, uczyli taką niemalże religię.

Wiesz, to z niej się dowiedziałam, że Elon Musk, który jest jasny, jawny i głośny, był jednym z pierwszych inwestorów w OpenAI, to zdecydował się częściowo dlatego, że nie chciał zainwestować w DeepMind, bo podejrzewał Hasabisa o nieczyste intencje,

Zatem duża część książki jest nie o starciu samego Altmana oraz Hasabisa, ale o wzlotach i upadkach relacji pomiędzy firmami, które za nimi stoją, czyli pomiędzy Googlem i DeepMindem z jednej strony, a Microsoftem i OpenAI z drugiej.

Chociażby taki, gdy Reid Hoffman, no oczywiście, że z PayPal Mafii, trzeźwo oceniał, że OpenAI, DeepMind i innych, chociażby Anthropic, to jest kolejny startup, który też pracuje nad AI, w swoich tych probach ucieczki przed big techami, po prostu są naiwni.

I skończyło się tak, jak mówił jeden z menadżerów DeepMind w tej książce, po latach strategii podduszania...

No i dla przykładu OpenAI nie chce już wcale być fundacją non-profit, tylko od miesięcy próbuje zmienić swój status na pełnoprawnie zarabiającą firmę, no a DeepMind w zasadzie to już całkiem został wchłonięty przez Google'a.