Mentionsy

I wizycie Donalda Trumpa w Wielkiej Brytanii.

W ostatniej części dzisiejszej depeszy porozmawiamy o wizycie Donalda Trumpa w Wielkiej Brytanii.

Natomiast niewątpliwie od początku obecnej kadencji Trumpa widać, że kwestie nazwijmy to budowania dobrych relacji osobistych z prezydentem Stanów Zjednoczonych, w tym poprzez pewne dowartościowanie jego osoby, są dosyć ważne dla układania również bardziej merytorycznych relacji tych z zakresu nie tylko politics, ale też policy.

Warto podkreślić, że samo zaproszenie dla Trumpa zostało przekazane w osobistym liście króla Karola, przekazanym przez osobę premiera Starmera.

Ostrożnie podchodził do tej wizyty, miał świadomość też rozbieżności ideologicznych między nim a administracją Trumpa i ten list ewidentnie już samo zaproszenie wykonało wtedy bardzo dawną robotę w zakresie przełamywania lodów.

to, że Wielka Brytania w miarę szybko wynegocjowała, można powiedzieć, relatywnie korzystny, czy przynajmniej tak mało niekorzystny, jak to w sumie w praktyce jest możliwe, układ handlowy w kwietniu-maju, po wprowadzeniu przez prezydenta Trumpa tych rozbudowanych ceł.

Znaczy, ogólnie administracja Trumpa miała takie podejście, ogłaszając cła na początku kwietnia, że w ogóle stali i aluminium to była osobna grupa ceł.

Chciałam się w tym kontekście dopytać, jak wygląda stosunek społeczeństwa brytyjskiego do Donalda Trumpa, bo reakcje wydają się dosyć zróżnicowane.

fakt czekuje, czy debankuje różne wypowiedzi Donalda Trumpa właśnie dosyć publicznie.

Aktywnie angażował się w obie kampanie wyborcze Trumpa, był też doradcą do spraw kampanii nowo wizerunkowych, ale dawał również swoją twarz, to znaczy on występował na wiecach Trumpa w takim formie tych mówców rozgrzewkowych, że tak powiem.

Czy w takim razie, na koniec dosłownie jedno zdanie, jakbyś mógł powiedzieć, czy w takim razie Starmer może próbować wykorzystać wizytę Donalda Trumpa, żeby też trochę kolokwialnie puścić oko właśnie do tych bardziej prawicujących Brytyjczyków, tych normalsów, o których mówiłeś, którzy gdzieś mogliby błądzić też przy tym mainstreamie, ale są głęboko rozczarowani, więc być może Keith Starmer będzie próbował w ten sposób przekonać.