Mentionsy

Faktycznie trzeba sobie powiedzieć, że jeżeli nic nas nie zaskoczy w tę noc wyborczą właściwie, to te 43 stany pozostałe moglibyśmy sobie z mapy wyborczej po prostu zdjąć, bo najprawdopodobniej one nam powpadają, tak jak projekcje, że tak powiem, pokazują na korzyść Kamali Harris bądź Donalda Trumpa.

Poza tym, że faktycznie jest to wyścig prezydencki łeb w łeb, odkąd przynajmniej Kamala Harris została kandydatką i rozkręciła swoją kampanię.

Teraz to wróciło faktycznie do rywalizacji wyrównanej bardzo z lekką przewagą w tych ostatnich dniach faktycznie Donalda Trumpa nad Kamalą Harris.

I to w pewnym sensie Kamala Harris znalazła się w defensywie, jeżeli chodzi o tą kampanijną retorykę i w ogóle dynamikę całej tej kampanii, choć ponownie sondaże tego nie odzwierciedlają.

i zobaczyliby Państwo wtedy, że to spektrum jest ogromne, to znaczy w niektórych, już odwołując się konkretnie może do Nowady, ja korzystam akurat z takiej kumulacji portalu, który przeprowadza kumulację sondażową 538 i oni na podstawie tych sondaży, oceniając też ich wartość na podstawie próby i w ogóle tego, na ile sondażownia jest bardziej lub mniej profesjonalna, starają się to uśredniać, wskazują, że w Nowadzie Kamala Harris z całych tych kumulacji ma 1 dziesiątą

Będzie tak, że w jednych sondażach to będzie 1% przewagi Harris nad Trumpem, w innych to będzie 1% przewagi Trumpa nad Harris.

To, co może wpłynąć pośrednio na szansę Kamali Harris w tym stanie, na to, że ona tu tutaj może zagarnąć ten stan na swoją korzyść, który ma sześć głosów elektorskich, cztery głosy wynikające z Izby Reprezentantów, dwa z Senatu, jak każdy stan, to są właśnie szanse kandydatów do Kongresu, do obu Izb Kongresu właśnie z Partii Demokratycznej.

Mieliśmy zresztą okazję we trójkę, będąc w Nowadzie, zobaczyć całe to zacne grono w trakcie wiecu Kamali Harris, więc to też było bardzo ciekawe spostrzeżenie, żeby taką szerszą niż tylko prezydencką kampanię zaobserwować wówczas.

Faktycznie był moment może takiego entuzjazmu, którym też się populacja Arizony zachłysnęła, związany z kandydaturą Kamali Harris.

Teraz jest widoczna przewaga, znowu odwołując się do tych danych FiveThirtyEight, sięgająca ponad dwóch punktów procentowych przewagi Trumpa nad Kamalą Harris.

To nie jest oczywiście tylko wyłączny problem Arizona, ale też innych stanów południowych, które się z tym problemem mierzą, ale widać, że tutaj ten fakt nie do końca wydaje się udanego rozwiązania przez sztab demokratów, przez kampanię Kamari Harris.

procenty, czy dla kandydata Harris czy Trump, to też wchodzą w ten margines błędu, więc tutaj rzeczywiście jest ostry pojedynek pomiędzy oba kandydatami.

punktów procentowych nad Kamalą Harris.

To raczej był stan, który jeszcze wcześniej, ale już kiedy Kamala Harris była kandydatką, był postrzegany jako, nadal trzymając się tej granicy błędu statystycznego, był bardziej perspektywiczny dla kandydatki demokratów.

Natomiast, żeby Harris wygrała, no to musiałaby tutaj na pewno zabezpieczyć sobie Pensylwanię, która jest cały czas tą wielką tajemnicą, co się tam wydarzy, kto ją wygra.

mieszkańców, ma największe szanse, żeby oba te wymienione przeze mnie scenariusze jakby przeciąć na pół, że jeżeli jeden z kandydatów, Donald Trump albo Kamala Harris, wygrają tą Pensylwanię, to niezależnie co się wydarzy w tych pozostałych Stanach, z tą siłą mają tą największą szansę, żeby uzyskać pierwsze miejsce.

Oczywiście są też takie jakieś niuanse polegające na tym, że wspomniana przeze mnie Nebraska, tam jest ten podzielony głos i mogłaby Kamala Harris na przykład wygrać dodatkowo dla siebie, dajmy na to, Newadę i jeden głos pośród pięciu głosów elektorskich w Nebraska, w stolicy Womacha i też by zyskała.

Ludzie od Kamali Harris przynieśli mu dokumenty, wystarczy podpisać, już masz nowy dom.

żeby jakoś sobie poduszeczkę zbudować w hrabstwie XY w stanie Z, co może potencjalnie przechylić właśnie los tego stanu na korzyść Trumpa czy Harris.

od 18 do średniego wieku 40 kilku lat zdecydowanie popierają właśnie Donalda Trumpa, kobiety bardziej po stronie Kamali Harris.

Szczególnie po tym, jak Kamala Harris została właśnie kandydatką Partii Demokratycznej.

Jeżeli chodzi o czarnoskórych, dla mnie było bardzo dużym zaskoczeniem, że trochę budując na to, co wcześniej mówiłem, mężczyzn czarnoskórych też grawitowało bardziej do Donalda Trumpa w niektórych stanach niż do Kamali Harris.

Tutaj Joe Biden w 2020 roku miał chyba poparcie niemalże ponad 90% czarnoskórych mężczyzn w tym wieku, o którym wspomniałem, a widzimy na tym etapie, że Kamala Harris ma około 70 kilka, co też jest jeszcze dużo, ale to też pokazuje, że tutaj odłamek gdzieś odchodzi, gdzieś gubi tych ludzi.

Widzieliśmy oczywiście podczas debaty prezydenckiej, jak Kamala Harris wspominała o tym,

Polish Americans for Harris.

I w Izbie Reprezentantów i w Senacie większość sprawowana de facto głosem przełamującej wiceprezydent Harris wymuszały na demokratach ogromne kompromisy wewnątrzpartyjne.

To jest scenariusz bardziej prawdopodobny, jeżeli Kamala Harris wygrałaby wybory prezydenckie, bo znowuż to zjawisko tego podzielonego głosu oczywiście będzie obecne w różnych stanach, ale częściej wyborcy jednak, jeżeli zagłosują na Kamala Harris, to mogą też dalej właśnie zagłosować na kandydata demokratów.

W drugą stronę, czyli gdyby to Kamala Harris miała wygrać wybory, no nie wydaje się, że od drugiej strony powinienem ten problem przedstawić.

by republikanie tą większość w Senacie zdobyli, niezależnie od tego, czy to Kamala Harris będzie prezydentem, czy Donald Trump będzie tym prezydentem, co prowadzi mnie do takiej konkluzji, iż Senat jednak faktycznie republikański będzie niezależnie od tych wszystkich kalkulacji.

W związku z tym, nawet w wypadku zwycięstwa Kamali Harris, i to jest kluczowe właściwie z całego tego mojego monologu, Kamala Harris jako prezydent będzie się musiała, jeżeli zostanie wybrana, zmierzyć z podzielonym kongresem, przynajmniej w tej jednej izbie, tej senackiej.

To nie jest tak, że wszystko, co Kamala Harris będzie chciała przedłożyć w republikańskim Senacie będzie szło do kosza i będą blokować absolutnie wszystko, no bo w pewnym momencie to się staje po prostu widoczne i to nie prezydent jest obwiniany za brak sprawczości, tylko właśnie partia opozycyjna.

I to z bardziej zdecydowanych powiedziałbym, niż gdyby Kamala Harris musiała współpracować z Republikańską Izbą Reprezentantów.