Mentionsy

A pozostałe 100 to jest liczba senatorów, co łącznie daje nam 538.

Natomiast faktycznie nie znajdziecie państwo jednego reprezentanta w Izbie Reprezentantów z dystryktu Kolumbii, ani dwóch senatorów z dystryktu Kolumbii, bo nie jest on stanem.

To, co może wpłynąć pośrednio na szansę Kamali Harris w tym stanie, na to, że ona tu tutaj może zagarnąć ten stan na swoją korzyść, który ma sześć głosów elektorskich, cztery głosy wynikające z Izby Reprezentantów, dwa z Senatu, jak każdy stan, to są właśnie szanse kandydatów do Kongresu, do obu Izb Kongresu właśnie z Partii Demokratycznej.

Natomiast z kalkulacji takich obecnych jeszcze do Izby i Senatu sobie właśnie później przejdziemy, jak Natalio zasygnalizowałaś, nie chcę teraz się w to wbijać, natomiast tutaj ten czynnik może odgrywać pewną rolę, to znaczy takie zjawisko, w którym...

Wyborcy raczej w większości oddają konsekwentny głos na partie, a więc głosują na kandydata w wyborach prezydenckich z jednej partii i dalej w dół tej karty wyborczej Senat, Izba Reprezentantów, wybory lokalne, tam już na tym poziomie bardzo lokalnym, powiedzmy miastowym i tak dalej, to się może zmienić, bo tam tych też ugrupowań po prostu będzie dużo więcej, ale jeżeli chodzi o ten poziom federalny, to jest często tak, że

Wybrał, czy miał wybraną dwójkę senatorów z partii demokratycznej.

I senatora Marka Kelly'ego.

Jeżeli też tutaj wspominając może o tej kwestii senackiej w tych trzech Stanach, bo tutaj też będą wybory właśnie łączone do Senatu Federalnego.

Zresztą kilka lat temu próbowali też konkurować, wystawiając kandydata do Senatu Mehmeta Oza, co jemu się nie udało, więc w tym roku znów będą próbować, żeby odbić trochę kontrolę w przyszłym Senacie od Partii Demokratycznej,

Georgia zresztą była takim miejscem batalii do samego końca, przeliczania głosów, walki zresztą też o Senat w 2020, ponownie w 2022 roku, bo to były niepełne kadencje.

perspektywę kontroli nad Senatem Republikanów, której się bardzo gorąco spodziewali, a która ostatecznie nie nadeszła i to większość demokratów wzmocniła się z 50, która teoretycznie większością nie jest, ale do 51 mandatów.

przy Arizonie i Nowadzie, czyli tutaj te wybory do Izby Reprezentantów i do Senatu w poszczególnych okręgach są praktycznie rozstrzygnięte.

To znaczy, z jednej strony mówi się w zasadzie głównie o wyborach prezydenckich, zapominając o wyborach do kongresu, do senatu i do izby reprezentantów.

Natomiast te wybory także są ważne, ponieważ trudno sobie wyobrazić skuteczną politykę prowadzoną przez prezydenta, który nie ma swojego kongresu, w sensie nie ma swojego senatu, izby reprezentantów.

To znaczy, kto będzie rządził Senatem?

Wszelkie uprawnienia budżetowe, które przez kongres muszą przejść, by administracja mogła funkcjonować w Senacie, nominacje do wymiaru sprawiedliwości, jeżeli chodzi o stanowiska sędziowskie, federalne, ale wszystkie w administracji wysokiego szczebla ambasadorskie, to wszystko musi przejść przez Senat.

Jeżeli ten Senat, szczególnie Senat jest właśnie tym, który będący pod kontrolą partii opozycyjnej do prezydenta tworzy pewne komplikacje dla sprawowania tej polityki.

To, o co mi chodzi, to to, że szanse na większość republikańską w Senacie są faktycznie bardzo duże i to wynika po prostu ze specyfiki wyborów do Senatu.

Dla ciągłości prac legislacyjnych w pewnym sensie zachowania takiej urzędowej czy instytucjonalnej mądrości zdecydowano, że senatorów podzieli się na trzy grupy wiekowe i w nich różnych kategoriach będą po prostu ubiegać się co dwa kolejne lata poszczególne stany.

Natomiast zawsze jest tak w przypadku Senatu, że któraś, czy może nie zawsze, ale zazwyczaj faktycznie jest to po prostu dostrzegalne, że jedna partia jest w pewien sposób uprzywilejowana

wydaje się z tego, że faktycznie Republikanie te 11 mandatów, które w tych wyborach biorą udział z ich partii, uda się je utrzymać, plus uda im się na pewno przejąć dwa mandaty republikańskie, tak to wygląda w Montanie i w Wirginii Zachodniej, gdzie inny demokratyczny senator Joe Manchin nie ubiega się o reelekcję, a to jest stan po prostu bardzo nastawiony konserwatywnie i

by republikanie tą większość w Senacie zdobyli, niezależnie od tego, czy to Kamala Harris będzie prezydentem, czy Donald Trump będzie tym prezydentem, co prowadzi mnie do takiej konkluzji, iż Senat jednak faktycznie republikański będzie niezależnie od tych wszystkich kalkulacji.

Ten Senat będzie dla niej bardziej problematyczny.

Często się zdarzało, że w trakcie kadencji w wyborach połówkowych Senat był tracony przez prezydenta.