Mentionsy

Natomiast zaczynając od podstaw, może zacznijmy od Niemiec, Łukaszu.

Natomiast mamy Amerykanów, mamy ich bardzo dużo, dzielimy program Nuclear Sharing, czyli stacjonuje na naszym terytorium amerykańska broń jądrowa.

radzieckiego wówczas zagrożenia i widma III wojny światowej tak naprawdę, między NATO a Układem Warszawskim.

Tutaj będziemy teraz Rosję w cudzysłowie cywilizować, będziemy rozwijać relacje gospodarcze i możemy w pełni ograniczać nasze siły zbrojne, bardziej przystosowywać je do jakichś misji, typu misja NATO w Afganistanie.

Natomiast chciałabym cię, Amando, poprosić o odpowiedź na to samo pytanie w tym samym kontekście, to znaczy jaki jest stosunek Francji do Stanów Zjednoczonych.

Natomiast niewątpliwym jest to, że Francja i Stany Zjednoczone współpracują w bardzo wielu obszarach i myślę, że często też niewiele się mówi o niektórych z nich, a myślę, że warto będzie również o nich wspomnieć, bo dają one nam taki obraz bardzo kompleksowych więzi pomiędzy Francją a Stanami Zjednoczonymi.

Więc nie tylko w kontekście relacji francusko-amerykańskich mówimy o współpracy w ramach NATO, czy współpracy na rzecz różnego typu globalnych wyzwań, typu walka z terroryzmem, typu zmiany klimatyczne, które tu szczególnie dla Francji są tym ważnym elementem kształtującym wzajemne relacje.

Trump wielokrotnie też krytykował swoich sojuszników natowskich, w tym Francję, za niewystarczające zaangażowanie finansowe w NATO i niewystarczające wydatki na obronność.

Macron też dołożył swój kamyczek do tego, mówiąc w 2019 roku o stanie śmierci mózgowej NATO, co również poruszyło sojuszników po obu stronach Atlantyku.

Może zacznę od tego, że uzupełnię jeszcze swoją poprzednią wypowiedź, jeśli chodzi o amerykańską obecność w Niemczech, bo jak wiadomo w czasie ostatniego szczytu NATO w Waszyngtonie ogłoszono podpisanie, że zawarcie takiej bilateralnej umowy amerykańsko-niemieckiej o stacjonowaniu wcisków dalekiego zasięgu, także broni hipersoniczne amerykańskie w Niemczech i wydaje mi się, że ta sprawa jak soczewco pokazuje stosunek różnych partii politycznych.

Natomiast zdecydowanie przeciw tej umowie występują populiści z obu tych skrajnych stron politycznej barykady, czyli z jednej strony politycy alternatywy dla Niemiec, z drugiej strony politycy Sojuszu Sary-Wagenknecht, czyli BSW w skrócie, czyli takiej populistycznej lewicy w tym przypadku, którzy używają dość podobnych argumentów.

Natomiast jeśli chodzi o administrację Trumpa i Bidena, myślę, że bez większej przesady można powiedzieć, że pierwsza kadencja Trumpa była dla Niemiec dość traumatycznym.

Natomiast okazało się, i to jest podobny kazus jak w przypadku Francji, że Joe Biden oczywiście jest bardziej proatlantyckim politykiem niż Donald Trump.

Mało tego, wydaje mi się, że kanclerz Scholz tutaj, biorąc pod uwagę różnego rodzaju obawy niemieckiej opinii publicznej przed tą eskalacją, mówiąc oczywiście w cudzysłowie, przed tym, że ta wojna może w jakiś sposób poza Ukrainę dotknąć państwa NATO, czy samych Niemiec, kanclerz Scholz jakby zdał się tutaj na przewodnictwo Joe Bidena i stosuje taki manewr troszeczkę wyczekiwania na amerykańskie decyzje.

Kanclerz Scholz odbył wizytę, odwiedził Joe Bidena, zaapelował oczywiście o przyjęcie ponad parę dni do tego pakietu, natomiast nie zrobił absolutnie niczego ponad to.

Jest to jednak już inny człowiek w pewien sposób i ta jego polityka pewnie w pewnych aspektach będzie tożsama, natomiast to w jaki sposób kreuje swoje wypowiedzi w tym momencie, tak?

Po raz kolejny, co nie jest jakoś tam nowością, zwraca uwagę na to, że to zaangażowanie w obronność Europejczyków, państw NATO jest zbyt mała i trzeba ją zwiększyć.

Natomiast z drugiej strony niezaprzeczalne jest to, że z administracją Kamali Harris Francji będzie się współpracowało sprawniej, lepiej.

Stawia się jednak na zwycięstwo Kamali Harris w tych wyborach, natomiast zarówno w jednym, jak i w drugim scenariuszu Francja będzie musiała elastycznie reagować na to, co zaproponuje nowa administracja amerykańska, bo też myślę, że nie spodziewa się, żeby na przykład Kamala Harris i jej administracja zrezygnowała czy wycofała się.

Natomiast jeśli chodzi o szczebler federalny, przyszłoroczne wybory do Bundestagu, wydaje mi się, że ta partia będzie w dalszym ciągu po prostu izolowana.

Trudno jeszcze powiedzieć z kim tak naprawdę, natomiast niemiecka scena polityczna jest dość elastyczna, więc możliwe jest tak, że na przykład Zieloni czy Liberałowie, ile w ogóle przekroczą próg wyborczy, w dalszym ciągu będą partią rządzącą, tylko po prostu będą w innej koalicji.

Natomiast możemy założyć, że prawdopodobnie tutaj Friedrich Merz, czyli szef CDU, będzie się starał o to, aby zostać kandydatem na kanclerza, a potem, żeby zostać rzeczywiście kanclerzem.

To jest polityk przywiązujący dużą wagę do NATO, do więzi transatlantyckich.

Sceptycznie odnosi się do NATO jako takiego, wiadomo jest to fundament współpracy transatlantyckiej i nawet swego czasu postulowała wyjście ze struktur wojskowych NATO przez Francję.

Aczkolwiek w takim właśnie scenariuszu myślę, że moglibyśmy się spodziewać sporej zmiany, jeżeli chodzi o kierunek francuskiej polityki zagranicznej, zarówno na tym właśnie odcinku natowskim, jak i w samych relacjach bilateralnych amerykańsko-francuskich.

Zobaczymy, czy one się utrzymają dłużej, natomiast ta ostrożna nadzieja pewnie się obudziła na nowo.