Mentionsy

Problemem, który się tutaj pojawia jest to, że w kontekście wielu tych surowców Unia jest bardzo zależna od jednego partnera zagranicznego i to najczęściej są Chiny.

Chiny mają ogromne kompetencje nie tylko w wydobyciu, ale bardzo często również w przetwórstwie.

Ja to rozumiem, natomiast jeżeli dobrze to interpretuję, to jest jednak takie mniejsze zło, ponieważ oczywiście wartością jest to, że strategiczny rywal, jakimi są Chiny, nawet w dokumentach unijnych tak określane, jakby jest to wartość, że one nie przejmą tego importu tych surowców krytycznych.

Natomiast rozumiem, jest to duża niepewność w momencie, kiedy państwo, które, no nie wiem, Indonezja może nie jest jakimś super przykładem, ale myślę o jakichś innych państwach afrykańskich na przykład, w których wydaje mi się, że taka pewność i stabilność tego, że to będzie państwo, co do którego rzeczywiście będziemy mogli po prostu z niego importować te surowce i to nie jest tak, że nagle przyjdzie tam jakaś Chiny czy Rosja.

Chiny są krajem, który sam ma nadwyżki handlowe, no więc bardzo trudno byłoby nagle powiedzieć jakiemuś innemu państwu, my kupimy od was to wszystko, co macie, no bo cóż później te Chiny by z tym zrobiły i tak musiałyby to...

Przy czym oczywiście jeśli chodzi o to, że Chiny chciałyby te surowce przetwarzać, no to od tego zaczęliśmy, wracaliśmy do tego kilka razy, to oczywiście się dzieje.