Mentionsy

Nasza dobroć powinna wypływać nie ze strachu przed prawem, ani strachu przed sądem, ale z obawy sprawienia zawodu miłości Chrystusa i zasmucenia ojcowskiego serca Boga.

Nie wolno nam jednak mniemać, że nie ma to z nami nic wspólnego, gdyż Jezus rozszerzył przykazania tak, że obejmują one nawet gniew przeciwko bratu.

Tworzy to żywy obraz atmosfery, w jakiej rodził się Kościół Jezusa Chrystusa.

Prawdziwy chrześcijanin to człowiek, który zrozumiał, że Boża oferta, czyli dobra nowina o Chrystusie, nie może być zatrzymana, ale musi być przekazywana dalej wszystkim, którzy jeszcze jej nie przyjęli.

Każdy chrześcijanin, jako człowiek zbawiony przez Chrystusa, jest powołany do tego, by służyć.

Dzięki Chrystusowi Jezusowi, naszemu Panu, za to, że dodaje mi sił w służbie, którą mi powierzył.

Nasz Pan, Jezus Chrystus, okazał mi bezgraniczną dobroć, wierność i miłość.

Apostał Paweł opisuje cztery dzieła, za które pragnie dziękować Jezusowi.

Dziękuję po pierwsze za to, że Jezus go wybrał.

Apostoł nigdy nie odczuwał, że to on wybrał Chrystusa.

Zawsze podkreślał, że Chrystus wybrał jego.

Jak gdyby w czasie, gdy Paweł biegł prosto do zguby, Jezus Chrystus położył swoją rękę na jego ramieniu i zatrzymał go.

Jak gdyby w czasie, gdy tak był zajęty odrzucaniem życia i walką przeciwko Jezusowi.

Chrystus nagle go powstrzymał i otrzeźwił.

Po drugie, apostoł dziękuję Jezusowi za to, że uznał go za godnego zaufania.

Było wciąż przedmiotem wielkiego zdumienia dla apostoła Pawła, że on, prześladowca, został wybrany na misjonarza, na sługę Chrystusa.

Nie tylko Chrystus mu przebaczył, ale zaufał mu.

Tymczasem Chrystus nie tylko przebaczył Pawłowi, ale powierzył mu niezwykłe dzieło do wykonania.

Człowiek, który był prześladowcą, został mianowany ambasadorem Chrystusa.

Po trzecie, Paweł dziękuję Chrystusowi za to, że zlecił mu służbę.

Musimy dobrze zważać, do czego Chrystus go wyznaczył.

I po czwarte, apostoł dziękuję Bogu za to, że Chrystus go wzmocnił, że przyobrógł go w moc.

Apostoł już dużo wcześniej odkrył, że Jezus Chrystus nigdy nie daje człowiekowi zadania bez wyposażenia go w moc do spełnienia tego zadania.

Zawsze mówił, patrz, do czego Jezus Chrystus mnie uzdolnił.

Drogi przyjacielu, nikt z nas nie jest na tyle dobry, ani na tyle czysty, mądry czy silny, by mógł być sługą Chrystusa.

Nikt z nas nie jest na tyle dobry, czysty, mądry, silny, byśmy mogli stać się sługami Chrystusa.

Jednak ten, kto odda ster swojego życia Jezusowi i będzie Mu ufał na co dzień i pójdzie przez życie nie we własnej sile,