Mentionsy

Poza tym Zakrzewscy od zawsze uchylali się od dostaw, które w czasach Polski Ludowej były obowiązkiem rolników.

Oddawać na część państwa, nie wolno było zatajać żadnych upraw czy zwierząt, chociaż ludzie oczywiście robili co mogli, żeby jakoś tam państwo oszukać, bo na tych obowiązkowych dostawach głównie tracili, więc każdy kombinował jak mógł, ale Zakrzewscy to już nawet nie tyle, że kombinowali, tylko po prostu całkowicie to ignorowali, poza tym notorycznie dopuszczali się kradzieży drewna z lasu,

Zakrzewscy mieli jedno z większych gospodarstw w tej wsi i jeśli nie przynosiło ono zadowalających dochodów, to tylko dlatego, że niewystarczająco nie dbali.

Na przykład to, że jak u Zakrzewskich na obiad był rosół, to był to znak, że komuś na wsi ukradziono kurę, bo tylko w takich okolicznościach Zakrzewscy mieli rosół.

Także Zakrzewscy z nikim się nie przyjaźnili, co wziąwszy pod uwagę to wszystko, co właśnie powiedziałam, nikogo chyba nie dziwi.

Broń i amunicję przechowywali oskarżeni Józef i Adam Zakrzewscy od 1946 roku bez odpowiedniego zezwolenia.

Podobno jednym z powodów nienawiści Zakrzewskich do Lipów miało być to, że kilka lat wcześniej chcieli wydać właśnie za Władysława swoją córkę, ale Lipowie się nie zgodzili, no i Zakrzewscy uznali to za potwarz, no bo oni generalnie wszystko co szło nie po ich myśli uznawali za potwarz i powód do tego, żeby wydać wyrok i wykonać

Wtedy Zakrzewscy zaczęli się już przyznawać do tych przestępstw, uczestniczyli w wizjach lokalnych.

Mietek wyciągając pieniądze z siennika powiedział do niedowidzącej babki, to są zakrzewscy mamu.

Tamtej nocy Czesław i Józef Zakrzewscy z twarzami powijanymi szmatami rzeczywiście przeszli bowiem do wioski, w której odbywała się potańcówka, żeby zapolować na kogoś innego, na milicjanta, który kilka miesięcy wcześniej uczestniczył w przeszukaniu ich gospodarstwa,

Milicjanci, którym ktoś uprzejmie doniósł, że Zakrzewscy znów się dopuścili.

Podczas procesu Zakrzewscy zaprzeczyli jednak swoim wcześniejszym zeznaniom, twierdząc, że z zabójstwem Bolesława Hartunga nie mieli nic wspólnego, a w tej sprawie nie było żadnych innych dowodów, mogących połączyć ich z tą zbrodnią, więc ostatecznie nie uznano ich winnymi zabójstwa Hartunga, chociaż powszechnie uważa się, że to właśnie oni byli sprawcami tego morderstwa.

Oskarżony Czesław Zakrzewski przyszedł ponownie do ojca około godziny 22 i wówczas Czesław i Józef Zakrzewscy uzgodnili szczegóły planowanego napadu.

Naprawdę zły człowiek to by zrobił to, co zrobili zakrzewscy.

On to robił całkowicie nieoficjalnie, całkowicie prywatnie, no i Zakrzewscy po prostu cynicznie to wykorzystali.

No niestety, albo stety, Zakrzewscy wpadli z pewnym opóźnieniem na to, żeby może jednego z nich ocalić, bo podczas pierwszych przesłuchań mówili, że poszli do Lipów we trzech i że to Adam zabił siekierą Zofię Lipę.

No i też to jest dość niesamowite, jaka w człowieku istnieje potrzeba usprawiedliwiania swoich czynów, nawet w takich ludziach jak Zakrzewscy, którzy reprezentowali chyba najniższy możliwy poziom moralny,

Józef i Czesław Zakrzewscy mordowali swe ofiary z zimną krwią tylko dlatego, że śmiały się im narazić, jak również z tego powodu, że osoby te miały pieniądze, a oskarżeni chcieli wzbogacić się w sposób przestępczy.

Chodziło przede wszystkim o stwierdzenie poczytalności, a nie o to, żeby jakoś lepiej zrozumieć, co sprawiło, że Zakrzewscy byli, jacy byli.

Natomiast sędzia Winnicki ze Starachowic był akurat postacią autentyczną i istniały jakieś przesłanki świadczące o tym, że on i Zakrzewscy faktycznie się znali.

Nasuwało to podejrzenia, że być może Zakrzewscy naprawdę mieli jakiegoś wysoko postawionego kumotra, który z jakiegoś powodu ukręcałby tym sprawom.

Także nie wiadomo do końca, co o tym wszystkim myśleć, bo faktycznie zastanawiające jest to, że Zakrzewscy, którzy, jak już wiemy, geniuszami zbrodni nie byli, przez tyle lat pozostawali bezkarni.

No i Zakrzewscy też zabijali złych ludzi przecież.