Mentionsy

Xavier przychodzi na świat w 1961 roku w arystokratycznej rodzinie Dupont de Ligones z Wersalu pod Paryżem.

Przez ostatnie kilkaset lat na czele tej rodziny stawali znamienici politycy, wojskowi i duchowni, a obecnie głową rodu jest ojciec Xaviera, Markis Hubert Dupont de Ligones.

Niestety to się nie udaje, a jego kolejne pomysły na interes upadają, co ostatecznie sprawia, że gdy Xavier ma 10 lat, jego ojciec z resztkami oszczędności ucieka do Afryki, zostawiając żonę i dzieci z ogromnymi długami.

Ale zaledwie kilka miesięcy później, podczas wspólnych wakacji na Kostaryce, Xavier robi coś, za co między innymi znienawidził swojego własnego ojca.

Zdradza Agnes znowu poznaną niemiecką modelką.

Xavier za to też potrzebuje zmian.

Xavier otrzymuje więc dobrą pracę.

Bo gdy Xavier ma 28 lat, z powodu kiepskich wyników w pracy zostaje zwolniony i pod wpływem impulsu postanawia zrealizować swoje wielkie marzenie i w towarzystwie kolegi wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych.

Tu udaje im się zarobić niezłe pieniądze, kupując amerykańskie samochody i sprzedając je we Francji ze sporym narzutem, co sprawia, że Xavier w końcu nabiera wiatru w żagle i czuje, że wraca do gry.

W 1997 roku, 6 lat po nieoczekiwanym spotkaniu, Agnès i Xavier mają już trzech synów i córkę i mieszkają spokojnie w pięknym Nantes na zachodzie Francji, gdzie Xavier rozkręca nowy interes, a Agnès podejmuje pracę w katolickim liceum jako pedagog szkolna i katechetka.

Z dnia na dzień rodzina Dupont de Ligonnès znowu ma pełne konta, na których pojawiają się setki tysięcy euro.

Tak ogromna kwota rozbudza arystokratycznego ducha Xavier'a, który natychmiast zaczyna wydawać je na dostatnie życie.

Chce też inwestować, dlatego Xavier rozkręca aż kilka interesów, które, jak wierzy, z takim zapleczem muszą okazać się sukcesem.

Równolegle zakłada też portal internetowy, który gromadzi informacje o firmach i wszystko wskazuje na to, że nazwisko Dupont de Ligonnès wraca do łask.

Znajoma Agnes, która codziennie rano mija kamienicę rodziny Dupont w drodze do pracy, zauważa coś dziwnego.

Już dwa dni temu jeden z członków dalszej rodziny kontaktował się z policją, a to za sprawą tajemniczego listu, jaki on, jak i inni członkowie rodziny otrzymali od rodziny Dupont.

Zawiera informacje, że cała sześcioosobowa rodzina musiała pilnie wyjechać do Stanów, ponieważ to, czego nikt nie wiedział, to że Xavier już od dawna pracował w DEA, czyli amerykańskiej brygadzie antynarkotykowej, dla której we Francji prowadził ważne misje pod przykrywką.

By chronić swojego agenta, rząd Stanów Zjednoczonych postanowił objąć rodzinę Dupont programem ochrony świadków, ale wiąże się to z bezpowrotnym wyjazdem i zerwaniem kontaktów z bliskimi, a ten list jest niejako pożegnaniem.

Najpierw nieobecność uzasadniono zatruciem, ale później do rąk jej przełożonych trafił list, w którym kobieta nagle wypowiedziała swoją umowę tłumacząc się pilnym wyjazdem do Australii.

Podobny list otrzymał właściciel okolicznej pizzerii, której dorabiał sobie najstarszy syn Xaviera.

W związku z tak licznymi niejasnościami, 13 kwietnia policja rusza do domu rodziny Dupont i wchodzi do środka, ale funkcjonariusze odnotowują jedno – nikogo tu nie ma.

Nie odnotowują za to niczego podejrzanego.

Śledczy nie są w stanie zlokalizować kolekcjonerskiego karabinu myśliwskiego, który Xavier niedawno odziedziczył po ojcu i zarejestrował na siebie.

W opustoszałej kuchni stoi brudny mop, jakby ktoś jeszcze przed wyjściem mył podłogi, a jedno z krzeseł jest dosłownie wyszorowane jakimś silnym detergentem.

W gabinecie na ścianie wisi też mapa, na której zakreślaczem zaznaczono kilka miast rozsianych po całej Francji, a na piętrze domu, na łóżkach leżą tylko materace, a jeden z nich ma na środku wielką, brunatną plamę.

W kilku sklepach zapłacono za wzmacniane jutowe worki na gruz i szpadel, a jeszcze niedawno karta należąca do Xaviera użyta została w różnych hotelach i bankomatach w zupełnie innej części Francji, bo na południu kraju.

Wszystko jest tak niepokojące, że śledczy podejmują zdecydowane kroki i jeszcze tego samego dnia rozszerzają poszukiwania o ogród, a ich uwagę zwraca taras, w który ktoś najwyraźniej niedawno ingerował.

I rzeczywiście, po wykopaniu zaledwie półmetrowej dziury, jeden z policjantów natrafia na stertę desek zasypanych wapnem, a kiedy ostrożnie wyjmuje je z dziury, jego oczom ukazuje się jutowy worek.

Wszyscy poza Xavierem.

Specjaliści szybko identyfikują kulę jako pociski kalibru 22LR, dokładnie takiego, jaki pasuje do broni, jaką niedawno zarejestrował na siebie Xavier, co jednocześnie sprawia, że w jednej chwili

I nie mylą się, bo właśnie na ucieczkę na południe kraju wskazuje ruch z kart bankomatowych mężczyzny, a jego analiza sprawia, że policja trafia na porzucony samochód należący do Xaviera.

To tu, niespełna tydzień temu, ostatni raz użyto karty Xavier'a.

Pytanie więc, gdzie jest teraz i przede wszystkim, dlaczego wszyscy jego bliscy nie żyją i czy naprawdę to on ma z tym coś wspólnego?

Szczególnie gdy na jaw wychodzi, że Xavier jest kompletnym bankrutem i dosłownie każdy jego pomysł biznesowy na przestrzeni ostatnich 15 lat był spektakularną klapą.

Dupontowie od lat żyli z pożyczek i drobnych przekrętów Xaviera, a cały odziedziczony majątek po ojcu Anies przepadł w mgnieniu oka.

Fikcją okazuje się też rzekome bycie amerykańskim agentem, wyjazd do Australii czy nawet idealne relacje małżeńskie, bo jak się okazuje, Xavier od dawna miał kochankę w Paryżu, od której nawet pożyczył duże pieniądze.

Wszystko wskazuje na to, że Xavier zaplanował zbrodnię, zrobił co mógłby, kupić sobie jak najwięcej czasu i po prostu uciekł samotnie.

Widać na nim Xaviera i jest już niemal pewne, że to on dopuścił się zbrodni, której przebieg dzięki kolejnym skrupulatnym ustaleniom udaje się odtworzyć śledczym.

Rodzina Dupont rusza za moment do kina.

Na film idą wszyscy, poza Thomas, który jedzie do akademika.

Po godzinie 20 kończy się seans, a Xavier proponuje jeszcze rodzinie wspólną kolację na mieście.

Także Xavier aktywnie korzysta ze swojego telefonu.

Wszystkich oprócz Xaviera, który ze swojego telefonu przegląda internet aż do drugiej w nocy.

Xavier wszystko zaplanował.

Kolejnego dnia Xavier usprawiedliwia nieobecność dzieci i od razu informuje o tym, że rodzina przenosi się do Australii.

Spotkanie w restauracji przebiega bardzo miło, o czym Toma pisze koledze na komunikatorze, jednak gdy chce już zbierać się do akademika, nagle zaczyna czuć się słabo.

Xavier zaczyna działać i odprowadza słaniającego się na nogach syna do samochodu, po czym rusza z nim w stronę domu.

Zaczyna też zadawać wiele pytań, a Xavier płoszy się i ostatecznie odwozi syna do akademika.

Xavier udaje się na osobliwe zakupy, podczas których kupuje szpadel i jutowe worki.

I gdy chłopak wieczorem odbiera telefon od Xaviera z informacją, że jego mama, Agnes, miała bardzo poważny wypadek, nie zastanawia się ani chwili i natychmiast rusza do rodzinnego Nantes.

Gdy nadchodzi 7 kwietnia i wszyscy domownicy poza Xavierem nie żyją już od minimum doby,

Ale to właśnie ostatni moment, gdy Xavier Dupont de Ligonnès widziany jest żywy lub martwy.

W 2019 roku Michael, przyjaciel Xaviera, który do końca życia zmagał się z depresją i poczuciem winy, zdecydował się zakończyć swój żywot.

Rok później, w 2020 roku, zawał serca zabrał drugiego, najbliższego przyjaciela Xaviera, Emanuela.

Zdaniem policji byli to dwaj kluczowi dla wyjaśnienia sprawy świadkowie, którzy ich zdaniem odeszli, nie mówiąc całej prawdy.