Mentionsy

Ale ewidentnie Bóg mi pokazał, że to nie jest potrzebne, żeby realizować plan, który On ma dla mnie.

No i Pan Bóg się pięknie tym pragnieniem posługuje, to znaczy prowadzi Cię dalej w tym, bo pewnie ja jestem przekonana, że takie nasze najgłębsze pragnienia, Pan Bóg je wszystkie realizuje.

Bo pamiętam, że wiele takich dziewczyn, które faktycznie były blisko Boga albo są blisko Boga, boją się, że Bóg chce od nich, żeby poszły do zakonu, a one chcą mieć rodzinę.

Jejku, nie mam nikogo, a co, jeśli Bóg chce, żebym poszła do zakonu, a ja nie chcę?

A ja właśnie miałam odwrotnie, że ja miałam takie poczucie, że kurczę, ja bym tak bardzo chciała, ale w głębi duszy miałam wrażenie, że to nie jest to, czego Bóg ode mnie chce.

Że to było bardzo ciekawe, że byłoby mi jakieś takie pragnienie, ale takie miałam, że chyba Bóg tego ode mnie tak naprawdę nie chce.

Niechaj Bóg zrobi ze mną, co Mu się podoba.

Pan Bóg przyjmuje, co my uważamy za dobre i to Pan Bóg przyjmuje i uznaje za dobre.

Pan Bóg patrzy na intencję, z jaką zaczynamy i według tej będzie nagradzał.

To jest bardzo ciekawe pytanie, bo nigdy się nad tym nie zastanawiałam, że jak ja myślę o zaufaniu, to na pewno takim dla mnie pierwszym odniesieniem jest Bóg.

I ona wstaje mocą posłuszeństwa, że jakoś ta zależność taka i to, jak Pan Bóg ułożył to życie zakonne, że my

Ale w momencie, jeżeli ten Bóg, którego nie widzisz, nie słyszysz, jest święty, święty, święty, mówi do Ciebie jestem Bogiem, człowiekiem, to nagle takie światełko...

Jeżeli Pan Bóg jest w centrum, tak naprawdę zdrowo jest w centrum, to myślę, że wszystko to będzie układało pięknie, czyli i relacje z drugim człowiekiem i to, że ty nigdy nie będziesz przesadnie religijna wtedy przy ludziach, bo

Bóg przeskoczyć.

Że to jest niesamowite, jak to zostało pięknie wymyślone i zrobione, że Bóg człowiek, ale to człowieczeństwo nie naruszyło majestatu boskiego swoim człowieczeństwem, a tak naprawdę ta boskość nie zmierzyła tej natury człowieka.

Ja wtedy mam w głowie takie, czyli tego się nie dało połączyć, ale Bóg umiał to połączyć, więc ja sobie nie wyobrażałam, jak mogę połączyć to w swoim życiu, ale On wie, jak to połączyć w swoim życiu.

Ale skoro ten Bóg, któremu ja zawierzyłam życie, jest wszechmogący...

Pan Bóg przyjmuje, co my uważamy za dobre i to Pan Bóg przyjmuje i uznaje za dobre.

Pan Bóg patrzy na intencję, z jaką zaczynamy i według tej będzie nagradzał.

To po prostu Bóg będzie temu błogosławił.

że ta wolna wola, jaką Bóg nam daje, jest tak wielka i tak szeroka, że to nie jest tak, że On zapisał w moim życiu jakiś szlak, w który ja mam się wbić.

Że skoro ja bym nie chciała, żeby moje dziecko było tak bardzo, nie wiem, uzależnione albo lękowe, że ja muszę wybierać mu wszystko, to myślę, że Bóg tym bardziej tego nie chce, nie?

Ja kiedyś to usłyszałam, że Bóg nie wymaga od nas, żebyśmy podejmowali decyzję na podstawie wiedzy, której nie mamy.

To jest dla mnie też super ważne, że no okej, ja wiem, że ja za 20 lat będę lepiej rozumiała to, siam to, wam to i będę potrafiła podjąć jeszcze lepsze decyzje, no ale teraz jeszcze tych różnych rzeczy nie rozumiem, nie ogarniam i Pan Bóg nie wymaga ode mnie dojrzałości 60-letniej kobiety, tylko wystarczy mu ta, jaką mam do podjęcia tych decyzji, które mam do zrobienia.

Nie, w rozeznawaniu, że jakby Pan Bóg w tym procesie rozeznawania chce, żebyśmy my w pewnym momencie podjęli decyzję, już po...

Nie jest Pan Bóg za Ciebie.

I Pan Bóg Ci potwierdza pokojem serca.

tylko po podjęciu decyzji, że Pan Bóg Cię zostawia swójście w takiej właśnie przestrzeni wielkiej wolności, abyś Ty wzrastał w dojrzałości takiej osobowej i duchowej i w człowieczeństwie Twoim i mówi, synu, podejmij decyzję.