Mentionsy

Dziś będziemy mówili o pewnej rezolucji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych, uchwalonej pół wieku temu, a następnie rzecz w historii ONZ-u niespotykana, odwołanej i jakie są dalekosiężne konsekwencje tej rezolucji.

Była to jedyna rezolucja w historii ONZ-u, która wyszczególniała i potępiała jakiś ruch polityczny.

bardzo zasadnie południowoafrykański apartheid i rezolucja w kwestii sionizmu była przez ONZ promowana jako logiczna konsekwencja tego, że potępiono południowoafrykański apartheid.

Były przeciwne przyjęciu go do ONZ-u, a w ONZ-cie wytwarzały dość znaczący blok głosów.

przeciwny temu, by państwu żydowskiemu powierać w ONZ jakiekolwiek funkcje.

Izraelczyk po raz pierwszy dostał funkcję w ONZ.

W sumie około 1 czwartą wszystkich rezolucji potępiających przyjętych kiedykolwiek przez ONZ przyjęto przeciwko Izraelowi.

w Radzie Praw Człowieka, wcześniej zwanej Komisją Praw Człowieka ONZ, ten wskaźnik wynosi około 70%.

Żadne inne państwo nie jest w ONZ tak traktowane, ale ponieważ tak się dzieje od początku, do tego przywykliśmy.

Mogły one liczyć na naturalną solidarność innych państw muzułmańskich, takich jak Pakistan czy Indonezja, które w ONZ-cie mają dość poważne wpływy, całkiem zasadnie.

I w związku z tym, przynajmniej dla części członków ONZ,

I to był sojusz, przeciwko któremu w ONZ-cie nie było możliwości utworzyć innej większości.

Ale też państwa zachodnie musiały pamiętać, że bez głosów państw muzułmańskich, arabskich i innych niewiele da się w ONZ przegłosować, no bo blok krajów muzułmańskich dysponuje mniej więcej jedną trzecią wszystkich głosów w zgromadzeniu ogólnym.

Przemówienie, jakie wygłosił na sesji ONZ-u ambasador amerykański Patrick Moynihan przeszło do historii.

Innymi słowy, obraz sytuacji Arabów Izraelskich nie był aż tak różowy, jak to, co prezydent Herzog w ONZ przedstawił.

I gdyby ONZ przyjęła taką rezolucję, należałoby temu tylko przyklasnąć.

Ale takiej rezolucji oczywiście nie przyjmie ONZ, w którym ogromna większość państw to są państwa...

W tej sytuacji to, że Arabowie Izraelscy dysponowali pełnią praw politycznych i możliwością robienia karier, w tym sądowych, wojskowych i politycznych, było jednak czymś zdumiewającym i byłoby czymś zasadnym, gdyby ONZ wyraziła uznanie Izraelowi, że w tej trudnej sytuacji

I kiedy prezydent Herzog na zakończenie swojego przemówienia podarł na oczach wszystkich członków Zgromadzenia Ogólnego ową rezolucję, on wystąpił w imię wartości, które legły u podstaw utworzenia ONZ-u, przeciwko haniebnej zdradzie tych wartości, jakiej się Zgromadzenie Ogólne dopuściło.

Na tę propagandę uznającą syjonizm za rasizm szły poważne pieniądze z rozmaitych agent ONZ-owskich ustanowionych po to, by bronić niezbywalnych praw narodu palestyńskiego.

Organizacja Wyzwolenia Polestyny zdecydowała, że uznaje rezolucję ONZ-u dotyczącą się konfliktu bliskowschodniego, a więc implicyte uznaje istnienie Izraela.

Słowem, rezolucja potępiająca sionizm jako formę rasizmu była nie tylko fałszywa, bo była fałszywa od momentu uchwalenia, ale także utraciła polityczną większość w ONZ-cie i stała się politycznie niewygodna.

Dzisiejsza propaganda ONZ-u niewiele się różni od tej rezolucji 1975 roku.

A źródłem tego wszystkiego jest to, że w ONZ jest tylko jedno państwo żydowskie.

A to w sposób konieczny oznacza, że nie będzie ono w stanie się samo w ONZ obronić.

jedna czwarta rezolucji potępiających ONZ-u wymierzona jest w Izrael, to to nie znaczy, że być może coś jest nie w porządku z ONZ-em, ale że w sposób ewidentny coś jest nie w porządku z Izraelem.