Mentionsy

Hubermania Tekst Krzysztofa Kornasa Andrew Huberman przeistoczył dbanie o siebie z praktyk kojarzonych z magazynami kobiecymi w optymalizację własnej biologii.

W ciągu kilku ostatnich lat w kosmicznym wręcz tempie rozbłysła nowa internetowa gwiazda popularyzacji nauki – Andrew Huberman.

Ten prawie 50-letni neurobiolog, specjalista w zakresie okulistyki neurologicznej, dyrektor laboratorium na Uniwersytecie Stanforda oraz wykładowca tej uczelni został autorem podcastu Huberman Lab, dziś jednego z najpopularniejszych na świecie programów o nauce i o zdrowym stylu życia.

Cieniem na zawrotnej karierze Hubermana wkładą się jednak zarzuty nierzetelności niektórych prezentowanych przez niego informacji oraz nieuczciwości w życiu prywatnym.

Latem 2024 roku Huberman może się pochwalić prawie 7 milionami obserwujących na Instagramie, niecałymi 6 milionami subskrybentów na YouTube i blisko 4,5 milionami obserwatorów na innych platformach.

Pierwszą książkę Hubermana wyda w USA wiosną 2025 roku prestiżowe wydawnictwo Simon Schuster.

Początki Huberman Lab były skromne.

Pod koniec 2017 roku szerzej nieznany Huberman założył konto na Instagramie.

Przeniesienie życia przed ekrany w lockdownie było dla wszystkich silnie stresujące, a Huberman, od lat badający stres w swoim laboratorium, dysponował praktycznymi narzędziami radzenia sobie z tym destrukcyjnym stanem.

Po niespełna czterech latach Huberman Lab w serwisie Spotify plasował się na trzecim miejscu na świecie, a w rankingu Apple Podcasts regularnie zajmuje miejsca na szczycie kategorii programów o zdrowiu.

Dziś Huberman Lab to wielko zasięgowa maszyna influencerska.

Kiedy analizuje się fenomen Hubermana, trzeba uważać, żeby bezkrytycznie nie powielać wyglądających czasami na zaprojektowane PR-owo narracji o młodości pełnej budzących sympatię wyzwań.

Ten okres Huberman opisuje jako skrajnie konfliktową i traumatyczną sytuację.

Huberman opowiada, że znalazł się wtedy pośród osób ze znacznie poważniejszymi problemami, uzależnionych od narkotyków ofiar molestowania, spośród których kilka popełniło samobójstwo, kiedy tam był.

Huberman postrzegał tę karę jako niesprawiedliwą.

Huberman wprost przyznaje, że terapia go uratowała.

Tymi słowami Huberman kończy każdy odcinek swojego podcastu.

Zacznijmy jednak od wszystkiego, co Huberman robi dobrze, a być może nawet najlepiej, a przynajmniej w największej skali na świecie.

Huberman kreuje się na altruistycznego edukatora, minimalistę, bezpłatnie dzielącego się wiedzą na poziomie uniwersyteckim.

Huberman coraz częściej trafia na celownik naukowych demaskatorów.

W swoich tekstach wykazała, że Huberman popełnia czasami wręcz podstawowe błędy.

Inne błędy polegają na tym, że Huberman podważa ustalenia, co do których panuje w nauce konsensus.

Zwraca on uwagę na fakt, że Huberman zaleca przyjmowanie ashwagandy ze względu na jej rzekomo zbawienne według Hubermana działanie na stres i na wiele innych dolegliwości, z depresją włącznie.

U Hubermana próżno szukać tych informacji.

Litości dla Hubermana nie miał także Matthew Hill z Uniwersytetu w Calgary, od dwóch dekad badający wpływ kannabinoidów na ludzki organizm.