Mentionsy

Dla mnie to po prostu, jak myślę o tym, w książce jest takie zdjęcie, o którym się upierałam, żeby było małej Kasi, takiej płaczącej.

Kasia Rosłaniec, zaprzyjaźniona ze mną pani reżyserka, powiedziała mi, że nie mogła tego przeczytać, mimo że prosiłam, żeby mi napisała ten blurb.

Kasia powiedziała, że nie była w stanie czytać książki, bo ciągle ryczała.

Tak, to Kasia akurat taka chyba jest.

No film z Kasi Rosłaniec, na pewno, wielkie przeżycie.

I lekarka powiedziała, pani Kasiu, pani mama może tak leżeć miesiącami albo latami.

I Łukasz tak, Pani Kasiu.

A on tak, tak Pani Kasiu, nachylił się i powiedział, bo Pani dobrą kobietą jest.

No a potem się trafiła Kasia Rosłaniec.

I Krysia, która przemieszkiwała u mnie, miała klucz i przyszła i zobaczyła, że leży nieprzytomna, poleciała na klatkę obok do sąsiadów, tam balowali akurat znajomi i krzyczy do nich, że trzeba ratować Kasię.

brat mojego męża jeszcze wtedy zadzwonił i chciał, przejęzyczył się i powiedział, nie przejmuj się Kasieńko, wszystko ma swój kres.

Kiedyś Kasia Nosowska powiedziała coś takiego, że 12 lat temu jej przyjaciółka namawiała ją, żeby poszły razem na terapię i przyjaciółka chodzi od 12 lat, a Kasia jeszcze nie była jednego dnia i to też jest trochę o tym.

Czy to obecne życie, kochający mąż, własna czułość dla siebie, to przytulenie własnej małej Kasi?